Chapter 11
1059 Words
“เริ่มที่คนนี้เลย”
คนแรกที่อาจารย์คมสันผายมือเชิญคือชายหนุ่มหน้าตี๋ เขาลุกขึ้นแนะนำตัวเอง ก่อนจะตามด้วยหนุ่มใต้ไล่มาเรื่อย ๆ ทีละแถว
แก้วตาลอบมองคนข้าง ๆ ใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อใกล้ถึงคิวของเขา เธอได้แต่เอ็ดตัวเองในใจ ไม่รู้จะตื่นเต้นทำไมในเมื่อรู้จักอยู่แล้ว ถึงอย่างนั้น เมื่อร่างสูงลุกขึ้นยืนส่งเสียงแนะนำตัวเอง ใจเธอกระหน่ำรัว
“สวัสดีครับ ชื่อซี อวัช บุญยวีร์วัช มาจากกรุงเทพครับ”
“มีแฟนยังคะเพื่อน”
มีเสียงร้องแซวมาจากอีกด้านของห้อง แก้วตาจำได้ว่าเธอชื่อลูกตาล เป็นสาวใต้ตาคมที่ห้าวนิด ๆ “พอดีเพื่อนฝากถามน่ะ”
ข้างกายเธอเพื่อนสาวหน้าหวานท่าทางเขินอายจนหน้าแดงนั้นชื่อใบปอ
“ตอนนี้โสดครับ”
ซีตอบเรียบ ๆ นั่นทำให้ได้เสียงโห่แซวจากเพื่อนในห้อง
น้ำเสียงของชายหนุ่มไม่ได้อ่อนโยนแต่ก็ไม่ได้กระด้าง น้ำเสียงน่าฟังชวนเคลิ้มในความรู้สึกคนนั่งใกล้ นั่นทำให้แก้วตาฟังเพลินจนเพื่อนใหม่ต้องสะกิด อาจารย์ที่หน้าห้องพูดย้ำขึ้นมา
“ต่อเลยครับ”
แก้วตารู้สึกตัว หน้าร้อนหน่อย ๆ เพราะความเขินอยู่บ้าง แต่เธอไม่ใช่คนเขินอายมากมายจึงลุกขึ้นยืนและยิ้มกว้างขวางให้อาจารย์และเพื่อนนิสิตร่วมชั้นปี
“สวัสดีค่ะ ชื่อ...” ในตอนที่กำลังจะเอ่ยชื่อตัวเองก็อดไม่ได้ลอบมองคนข้าง ๆ อีกครั้ง พบว่าหน้าคมหันมามองจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว ใจจึงยิ่งเต้นแรง
หญิงสาวสูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ ช่วงไม่กี่วินาทีที่สบตากันกลับทำให้เธอรู้สึกอะไรมากมาย
“ชื่อแก้วตาค่ะ ชื่อจริง กุลปริยา นพนภัสชัย มาจากจังหวัดร้อยเอ็ดค่ะ”
“วู้ สาวร้อยเอ็ดสวยแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าเนี่ย” เพื่อนชายในห้องพากันกระเซ้า
แก้วตายักคิ้วอย่างขี้เล่น ตอบกลับเป็นภาษาอีสานด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม
“สวยทุกคนเด้อสิบอกไห่”
เท่านั้นก็เรียกเสียงโห่ฮาจากเพื่อนในห้องอีกครั้ง ครั้นละสายตาจากคนอื่น นั่งลงแล้วพบว่าคนข้าง ๆ เพียงมองหน้าเธอนิ่ง จนต้องเอ่ยถามหน้าจ๋อย “ไม่เซอร์ไพรส์?”
ซีไม่ทันตอบ เป็นบิ๊กที่ส่งเสียงมาก่อน
“เธอเป็นเพื่อนสนิทไอ้ซี ถึงว่าหน้าคุ้น ๆ”
“เคยเห็นเราเหรอถึงว่าคุ้น ๆ”
“เคยเห็นรูปที่เธอส่งให้ไอ้นี่ รูปนางรำน่ะ”
“มิน่าซีถึงไม่เซอร์ไพรส์ ขนาดพวกนายเห็นแค่รูปเราตอน ม.4 ยังคุ้นหน้า ซีคงจำเราได้ทันทีเลยใช่มั้ย” ท้ายประโยคเธอหันไปถามคนข้าง ๆ “อุตส่าห์ตื่นเต้นแทบตาย ลุ้นว่านายจะทำหน้ายังไง”
“ยายบ๊อง” ซีดีดหน้าผากเล็กเบา ๆ แล้วเมินหนีไปมองทางอื่นไม่ให้ความสนใจอีก ท่าทางแบบนั้น แก้วตารู้ทันทีว่าอีกฝ่ายมีเรื่องไม่พอใจเธออยู่
“งอนเหรอ”
“...”
“งอนที่เราไม่ทักนายตั้งแต่แรกเลยใช่ปะเนี่ย โอ๋ ๆ ไม่งอนนะ”
“ใครงอนเธอ” ซีคำรามถามเสียงเบา นึกอยากจับคนตัวเล็กเขย่าที่กล้ายื่นหน้าตาน่ารักนั่นมายิ้มตาเป็นประกายล้อเลียนเขาด้วย
ที่สำคัญเธอทำให้ไอ้เพื่อนตัวดีของเขายิ้มล้อเลียนอย่างน่าเตะ
“ท่าทางแบบนี้คืองอนเหรอเนี่ย มิน่าเวลามันไม่พอใจเราถึงทำหน้านิ่งแบบนี้เลย ไม่พูดไม่จา เมินกันดื้อ ๆ” บิ๊กยื่นมือมาลูบหัวเพื่อนทำหน้าตากวนเบื้องต่ำสุด ๆ “ต่อไปจะจำไว้ว่างอนเป็นแบบนี้ต้องโอ๋ โอ๋...คิขุอาโนเนะตายห่าละเพื่อนกู”
“มึงสิคิขุ เชี่ยบิ๊ก” ซีผลักมือเพื่อนออก ก่อนตวัดมองคนข้างกายอย่างคาดโทษ
แก้วตายิ้มแป้นเอาใจ แม้จะรู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง ด้วยรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของเขา เธอปัดความรู้สึกพวกนั้นทิ้ง คนนี้คือซี คือเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาแต่เด็ก จึงถือวิสาสะสอดมือเข้าไปจับมือใหญ่ที่อยู่ใต้โต๊ะ ใช้การอ้อนอย่างที่ชอบทำเป็นประจำเวลาทำให้อีกฝ่ายงอน
“เราขอโทษนะ ดีกัน ดีกันนะ” ร่างบางฉวยจังหวะที่เพื่อนในห้องกำลังสนใจเพื่อนที่แนะนำตัวกัน โน้มตัวไปใกล้ ส่งเสียงเบาที่พอได้ยินแค่สองคน
“เราคิดถึงนายมากเลย ดีใจมากเลยที่เจอกันซะที”
ชายหนุ่มเกือบหลุดยิ้มออกมา เขาเลือกเมินหน้าไปมองผนังอีกฝั่งที่ไม่มีหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก
“เดี๋ยวมื้อเที่ยงเราเลี้ยงขอโทษก็ได้”
พอเธอพูดมาอีกคำจึงพยักหน้าให้อย่างแกน ๆ เหมือนจำใจรับแต่ที่จริงใจอ่อนตั้งแต่อีกคนทำหน้าจ๋อยตอนถามว่าเขาไม่เซอร์ไพรส์เหรอแล้ว
แก้วตายิ้มแป้นหน้าเป็นได้อีกครั้ง ยอมปล่อยมือเพราะไม่อยากให้เป็นที่สังเกต แต่ถึงอย่างนั้นท่าทีของเธอกับซีก็ทำให้เพื่อนใหม่ทั้งสองออกปากถาม
“ไหนว่าเพิ่งรู้จักกัน ตกลงแก้วตากับซีเป็นเพื่อนสนิทกันเหรอเนี่ย”
“เรากับซีรู้จักกันมาแต่เด็กแล้วล่ะ แต่ภูมิกับบิ๊กเพิ่งรู้จักกันวันนี้น่ะ”
“แบบนี้ก็ดีเลยสิ งั้นให้เราสองคนอยู่กลุ่มแก้วตาด้วยนะ เราชอบอยู่กับคนหล่อด้วย เห็นแล้วเจริญตาเจริญใจดี” พัดกระหยิ่มยิ้ม
บิ๊กกับภูมิหัวเราะร่วน
“ด้วยความยินดีเลยล่ะพัด”
แก้วตาหันไปมองหน้าคนหล่ออีกคนด้วยแววตาล้อเลียน
“ฮอตไม่เปลี่ยนเลยนะเนี่ยเพื่อนเรา”
ซีได้ฟังแล้วขึงตาปรามคนชอบล้อไม่เปลี่ยน เขาไม่ชอบให้คนอื่นมาพูดเรื่องรูปร่างหน้าตาเท่าไหร่ ไม่เคยคิดว่าตัวเองหล่ออะไร แม้ว่าจะมีสาว ๆ รุ่นพี่รุ่นน้องมาจีบตั้งแต่ประถมเลยก็เถอะ
หลังจากโดนเพื่อนสาวในห้องแกล้งเย้าแกล้งแหย่แล้ว ตกบ่ายเข้าคลาสเชียร์ระหว่างรุ่นพี่ปีสองกับรุ่นน้องเฟรชชีปีหนึ่งของคณะ ซียิ่งตกเป็นเป้าสายตาและมักถูกรุ่นพี่สาว ๆ แกล้งให้ออกไปทำกิจกรรมบ่อย ๆ
- Writer
