“ถล่มเจ้ามือสักหน่อย” เธอแกล้งหยอกเพื่อนสนิท
“จัดเต็มได้เลย”
ซีเต็มใจเลี้ยงอยู่แล้ว กินกันไปสักพัก เขาก็สั่งอาหารทะเลเพิ่มอีกหลายจานเมื่อเห็นว่าโกศลและอุดรชอบ
“เยอะไปแล้วซี เดี๋ยวกินไม่หมด” โกศลรีบปราม
“ไม่เป็นไรครับพ่อโก นาน ๆ เจอกันที พรุ่งนี้พ่อโกกับลุงก็จะกลับแล้ว”
“นั่นสิ ไม่อยากให้พ่อกลับเลย” แก้วตาเอนตัวไปกอดแขนพ่ออย่างอ้อน ๆ
“อะไรเจ้าเด็กคนนี้ ตอนพ่อบอกให้เรียนที่จังหวัดไม่เรียน เปลี่ยนใจตอนนี้ไม่ทันแล้วนะ”
“แก้วไม่ได้จะเปลี่ยนใจสักหน่อย แค่ใจหาย ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยห่างพ่อเลย”
ได้ยินลูกสาวพูดแบบนั้น โกศลหัวเราะ ลูบศีรษะเล็กไปมาอย่างเอ็นดู
“ที่นี่มีซีกับเอก พ่อก็เบาใจ ยังไงทั้งสองคนช่วยดูแลแก้วให้พ่อด้วยนะ”
“ลุงไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลแก้วอย่างดีเลยครับ” เอกรีบรับปาก
ส่วนซีพยักหน้าและครางตอบรับ “ครับ”
แม้จะรู้สึกใจหายไม่น้อย โกศลไม่ได้แสดงความรู้สึกออกมาเพราะไม่อยากให้
