“เก็บไว้เถอะ พ่อตั้งใจจะให้แก้วซื้ออยู่แล้ว” โกศลเองก็ไม่ยอม ยัดเงินใส่มือลูกสาวจนได้
“จ้ะพ่อ ไว้ปิดเทอมแก้วจะกลับไปหานะ”
แก้วตาโผเข้ากอดพ่อ ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้งแล้วเมื่อถึงเวลาต้องห่างกับพ่อ เธอมีแต่ความใจหายไปหมด
โกศลลูบหัวลูบหลังลูกสาวด้วยความเอ็นดูรักใคร่
“พ่อโกฝากแก้วด้วยนะซี เอก”
“ผมจะดูแลแก้วอย่างดีครับพ่อโก”
ซีเข้าใจดีว่าการต้องห่างจากบุคคลอันเป็นที่รักนั้นใจหายขนาดไหน ตัวเขาเองตั้งมั่นว่าจะดูแลแก้วตาให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนโกศลที่ช่วยดูแลเขาและแม่เมื่อก่อน ทั้งเธอยังเป็นเพื่อนสนิทของเขา ย่อมจะดูแลเธอสุดกำลังอยู่แล้ว
“ไม่ต้องห่วงครับ ผมเองก็จะช่วยดูแลแก้วเต็มที่เลย” เอกให้คำมั่นอีกคน
“เอ็งก็ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยล่ะ” อุดรตบไหล่ลูกชายเบา ๆ
“ครับพ่อ”
แก้วตาก็ใช้เวลาทุกวินาทีอยู่ข้างกายพ่อกระทั่งพนักงานประจำรถเรียกให้ผู้โดยสารขึ้นรถได้ เธอยังขอยืนรอส่งจนถึงเวลารถเคลื่อน
