การทุ่มเถียงเสียงเบาของทั้งสองหาได้รอดพ้นความสนใจของเพื่อน ๆ คนที่เปิดก็คือบิ๊ก
“พวกนายสองคนนี่เถียงกันเหมือนผัวเมีย”
“ใครว่าล่ะไอ้บิ๊ก สองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทกันต่างหาก ใช่มั้ยไอ้ซี” ภูมิส่งสายตาแพรวพราวมองเพื่อน “เพื่อนสนิ้ทสนิทเลยแหละ”
การเน้นคำของภูมิทำให้แก้วตาหน้าร้อนผะผ่าวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ขณะที่ซีใช้ตาคมดุของตนเองขึงตาปรามเพื่อนสุดฤทธิ์...
ตลอดคลาสเช้านั้นทั้งสองถูกเพื่อนแกล้งกระเซ้าจนจบคลาส
ช่วงพักเที่ยงทั้งกลุ่มตรงไปที่โรงอาหารของคณะ เลือกโต๊ะนั่งได้ก็พากันไปซื้ออาหาร
“ฉันอยากกินราดหน้า”
“ฉันอยากกินก๋วยเตี๋ยว”
พัดกับไหมเลือกร้านน่ากินได้แล้วก็ขอแยกตัวไปซื้อ โดยมีบิ๊กกับภูมิตามไปด้วยเพราะอยากกินร้านที่อยู่โซนเดียวกัน
“จะกินอะไร” ซีถามคนข้างกายหลังจากเดินดูจนครบทุกร้านแล้ว
“เราอยากกินน้ำพริกอ่อง นายอยากกินอะไร”
“ข้าวราดแกงก็ได้ ไปสิ”
ทั้งสองเดินย้อนกลับมา
