เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาสมวัย ผิวขาวออร่าในชุดนักเรียนมัธยมปลายยกมือไหว้อย่างนอบน้อม พร้อมกับส่งรอยยิ้มสดใสพิฆาตใจมาให้ฉันโดยเฉพาะ
"เอากองไว้ตรงนั้นแหละ !"
น้ำเสียงเย็นชาและกระด้างของพระรามดังขัดขึ้นทันที มันจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาดุดันราวกับพร้อมจะลุกไปกระชากคอเสื้อได้ทุกเมื่อ พระรามมันจ้องอย่างกับจะฆ่าจะแกงคนตรงหน้า ก่อนที่ฉันจะดึงแขนมันเอาไว้ เป็นการเตือนสติว่าให้มันใจเย็นลงหน่อย
ฉันรีบสอดมือไปจับข้อมือหนาของพระรามไว้แน่น พลางลูบเบาๆ เพื่อปลอบประโลมให้อารมณ์เดือดดาลของมันลดระดับลงบ้าง
น้องมาคาสเด็กนักเรียนม.ปลาย ลูกชายอาจารย์ราณีที่เมื่อสัปดาห์ก่อนอาจารย์วานให้ฉันช่วยติวหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้มาคาส ตั้งแต่วันนั้นจนมาถึงวันนี้เจ็ดวันเห็นจะได้ เจ็ดวันที่เด็กนั่นตามติดฉันเป็นปลิง และวันนี้ก็คงจะเป็นเหมือนทุกวัน..เลิกเรียนปุ๊บ โผล่หน้ามาให้เห็นปั๊บ ทำฉันกับพระรามทะเลา
