คำพูดสั้นๆ หลุดออกมาจากปากของพระรามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"อะไรนะ..!"
ฉันชะงักกึก ดวงตาขยายกว้างด้วยความตกตะลึง ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เคยทำให้มึนชาคล้ายจะหายไปในทันที ฉันจ้องหน้ามันอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง หูฉันไม่ดี หรือว่ามันพูดเบาไปกันแน่ พระรามมันบอกว่าเลิกกับเด็กนั่นไปแล้ว เรื่องจริงหรือฉันหูฝาด
"กูบอกว่ากูเลิกกับมายมิ้นแล้ว...เลิกกันแบบถาวร ไม่กลับไปยุ่งเกี่ยวกันอีกแล้ว"
พระรามย้ำประโยคนั้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เน้นย้ำทุกคำชัดถ้อยชัดคำเพื่อให้ฉันได้ยินอย่างเต็มสองหู
"มึงพูดจริง ?"
"อืม"
"ทำไม......? เพราะมันสวมเขาให้มึงเหรอ"
ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย เรื่องการสวมเขาของมายมิ้นที่ฉันประจานไปเมื่อเช้า อาจจะเป็นชนวนเหตุให้คนอย่างพระรามทนรับไม่ได้จนต้องเลิกรา
"เรื่องนั้นกูรู้นานแล้ว แต่กูแค่ไม่สนใจเพราะกูไม่ได้คิดจะจริงจังกับมายมิ้นตั้งแต่แรก ที่ยังคบกันอยู่ก็เพราะเหตุผลทางธุรก
