ภูผาสยบรัก

พบกันอีกครั้ง

ในช่วงเย็นของวันถัดมา งานฉลองมงคลสมรสระหว่างกวินตราและพสุธาถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่ภายในโรงแรมหรูระดับห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา แขกเหรื่อต่างเดินทางมาร่วมงานมากมายนับพันคน เนื่องจากครอบครัวฝั่งเจ้าสาวนั้นเป็นเจ้าของธุรกิจโลจิสติกส์อันดับต้นของประเทศ ส่วนทางฝ่ายเจ้าบ่าวเป็นศัลยแพทย์โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่มีผู้คนมากมายนับหน้าถือตา

บรรยากาศภายในงานอบอวลไปด้วยความรักและความอบอุ่นระหว่างสองครอบครัว ขาดก็แต่น้องชายต่างบิดาของเจ้าบ่าวที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาในงาน เนื่องจากติดประชุมออนไลน์ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ กว่าจะเสร็จสิ้นก็กินเวลาไปเกือบสองชั่วโมง

หนุ่มลูกครึ่งไทย-สวิสนามว่าภูผา แพทริค เคลเลอร์ ก้าวกลับเข้ามาภายในงานอีกครั้งก็เป็นช่วงเวลาที่เจ้าสาวกำลังจะโยนช่อดอกไม้ เขาเดินไปคว้าแก้วเครื่องดื่มสีอำพันจากบริกรชายขึ้นมาสาดลงคอจนหมดในคราวเดียว ก่อนวางแก้วเปล่าลงบนถาด และฉวยแก้วใหม่ขึ้นมาถือเอาไว้

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองไปยังกลุ่มเพื่อนเจ้าสาวที่กำลังส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดด้วยความตื่นเต้น หวังอยากได้ช่อดอกไม้จากเจ้าสาวมาครอง

ภูผากระตุกยิ้มมุมปากด้วยความขบขัน หวนคิดถึงเพื่อนสมัยเรียนคนหนึ่งที่ได้รับช่อดอกไม้ก่อนใคร ทว่าจนถึงป่านนี้ยังครองตัวเป็นโสด ไม่มีวี่แววว่าจะได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไปเสียที

ชายหนุ่มยกแก้วขึ้นละเลียดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างใจเย็น ก่อนจะดึงสายตาไปทางอื่น ทว่านัยน์ตาคู่คมไปสะดุดเข้ากับหนึ่งในเพื่อนเจ้าสาวที่ยืนกอดอกทำหน้าเซ็ง ราวกับเธอถูกบังคับให้ออกมารอรับช่อดอกไม้ เสี้ยวหน้างดงามช่างดูคุ้นตา คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

และเมื่อเธอหันมาในเสี้ยววินาทีหนึ่ง ภูผาก็จำได้ทันทีว่าเธอคือสาวน้อยที่ขับรถปาดหน้าเขาเมื่อวาน จนเกือบจะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันบนท้องถนน

ทว่าเมื่อวานชายหนุ่มมีนัดสำคัญกับครอบครัวทำให้ต้องรีบแยกย้ายอย่างไม่อาจเลี่ยงได้ และนึกเสียดายที่ไม่ได้ยอมรับข้อเสนอในการตอบแทนบุญคุณจากเธอ

“โลกกลมชะมัดเลย” สิ้นเสียงทุ้มหนุ่มลูกครึ่งก็กระดกเครื่องดื่มลงคอจนหมดแก้ว ก่อนจับจ้องมองไปยังสาวสวยร่างอรชรอย่างไม่วางตา วันนี้เธอยิ่งดูสวยเซ็กซี่มากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

ดวงหน้างดงามที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง อีกทั้งชุดเดรสเกาะอกตัวยาวสีน้ำเงินช่วยขับผิวขาวให้ดูเปล่งปลั่งผุดผ่อง

เธอยืนเฉยเมยไม่สนใจที่จะรับช่อดอกไม้ที่ใครต่อใครต่างก็แย่งชิง ทว่าดอกไม้เจ้ากรรมกลับลอยละลิ่วเข้าสู่อ้อมแขนบอบบางได้อย่างพอเหมาะพอดี

เพื่อนเจ้าสาวคนสวยสะดุ้งสุดตัว หน้าตาเหลอหลา มองซ้ายมองขวาเห็นบรรดาเพื่อนฝูงโห่ร้องด้วยความเสียดาย ก่อนที่เธอหัวเราะแห้ง ๆ ออกมา

ภาพที่เห็นทำเอาภูผาระเบิดหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ ก่อนหันไปคว้าเครื่องดื่มแก้วใหม่จากบริกรขึ้นมาดื่ม พลางเหม่อมองอิริยาบถของคนตัวเล็กด้วยความเพลิดเพลิน

กระทั่งเวลาผ่านไปจนงานเลี้ยงเลิกรา แขกเหรื่อที่เคยมีหนาตาต่างทยอยแยกย้ายกันออกจากงาน ทว่าภูผาก็ยังจับจ้องเพื่อนเจ้าสาวคนสวยอย่างไม่ยอมละสายตา

เขาจ้องมองเธอกอดช่อดอกไม้สีขาวเดินออกไปจากงาน เมื่อเห็นแบบนั้นภูผาก็รีบหยัดกายลุกขึ้น และเร่งสาวเท้าเดินตามเธอออกไป ทว่าคลาดกันที่ลิฟต์โดยสาร แต่ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็ยังไม่ละความพยายาม เขายืนมองหมายเลขลิฟต์ และรีบขึ้นลิฟต์อีกตัวตามเธอลงไป

แต่เมื่อภูผาลงมาถึงก็ไร้ซึ่งเงาของเพื่อนเจ้าสาวแสนสวยที่เขาหมายตา ราวกับว่าเธออันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ชายหนุ่มเดินวนเวียนหาเธออยู่หลายรอบ สุดท้ายก็จำต้องถอดใจ เดินเข้าไปในบาร์หรูของโรงแรม

หนุ่มลูกครึ่งตรงเข้าไปยังเคาน์เตอร์บาร์ ก่อนหย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้สตูล และหันไปสั่งวอดก้ามาร์ตินี่กับบาร์เทนเดอร์หนุ่ม

เพียงไม่นานแก้วเครื่องดื่มสีใสที่ประดับด้วยผลมะกอกสามลูกก็ถูกวางลงตรงหน้าชายหนุ่ม เขายกขึ้นมาจิบพลางนึกเสียดายที่คลาดกับสาวน้อยคนนั้น

“เฮ้อ...” คนตัวโตถอนหายใจยาวออกมา พลันดวงตาสีน้ำตาลสะดุดเข้ากับร่างอรชรอันคุ้นตา เธอนั่งอยู่บนโซฟาในมุมสลัวของร้าน ตรงหน้ามีขวดไวน์แดงราคาแพงตั้งอยู่บนโต๊ะ ข้างกันเป็นช่อดอกไม้สีขาวที่เธอได้รับมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

ภูผายกยิ้มด้วยความพึงพอใจ พลางทอดมองคนตัวเล็กยกแก้วไวน์แดงในมือขึ้นดื่ม ก่อนจะหันไปสั่งวิสกี้ทั้งขวดจากบาร์เทนเดอร์ จากนั้นชายหนุ่มก็คว้าขวดเครื่องดื่มราคาแพงพร้อมแก้วสองใบเดินเข้าไปหาเพื่อนเจ้าสาวคนสวย