ฉันอยู่กับตัวเองและคิดทบทวนเรื่องต่างๆ ไปด้วยตัวเอง แม้ว่าเพื่อนจะเข้ามาเที่ยวหาบ้างแต่ฉันก็ยังคงปิดขังตัวเองอยู่ในห้อง พอเวลาไปเรียนก็เอาแต่แยกตัวเองไปอยู่ที่อื่นและหายตัวไปทันที
"อ่าหมดคาบแล้วนะคะ อาจารย์หวังว่าตัวอย่างโปรเจคของรุ่นพี่จะเป็นประโยชน์เราพวกเราไม่มากก็น้อยนะคะ"อาจารย์สาวกล่าวอำลานักศึกษาไปตามปกติก่อนที่ฉันจะรีบเก็บของเพื่อกลับห้องของตัวเองแต่ก็มีมือหนาของใครคนหนึ่งแตะเข้ามาที่หัวไหล่ทันทีพร้อมกับลากฉันออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็ว
"ไทม์ ทำเชี้ยไรเนี่ยกูยังไม่ได้เก็บของดีเลย"
"มึงใจเย็นๆ ค่อยๆ คุยกัน"
"พวกมึงจะเคลียร์กันเองให้จบ หรือจะให้พวกกูช่วยเคลียร์ให้"
"กูคุยเองไม่น่ายาก!"
"กูไม่มีอะไรจะคุย ปล่อยกูนะไทม์"มันไม่สนเลยด้วยซํ้าว่าฉันจะงอแงหรือทำสีหน้ายังไงขอแค่พาฉันออกไปจากตรงนี้ให้ได้เร็วๆ ก็เพียงพอแล้ว"รถหรูสีดำขับเคลื่อนออกไปจากรั้วมหาลัยด้วยความเร็วสูงราวกับว่าท้อง
