ช่วงเช้าของการเตรียมตัวมาเรียนซึ่งฉันกับไทม์ก็มาพร้อมกับปกติเพราะจากการที่เคลียร์กันแล้วในเมื่อคืนและเพื่อนๆ ก็ดูจะไม่แปลกใจใดๆ ทั้งนั้นสถานการณ์ที่ไม่ใช่แฟนแต่เหมือนกับแฟนของพวกฉันทั้งไอ้ชิและไอ้รามก็ต่างพยายามจะทำใจกันทั้งคู่ในเรื่องนี้ไม่ว่าผลจะดีหรือแย่ยังไงมันก็พร้อมที่จะอยู่ข้างๆ พวกเราเสมอ
"กว่าจะมาข้าวมึงจะบูดอยู่ละ"
"ทำเป็นบ่นอยู่ได้ รามกูไม่กินผักมึง..."ฉันที่เห็นผักอยู่ในถ้วยก็รีบหันไปหาเพื่อนข้างๆ ที่มันก็กินผักอยู่แล้วตามปกติ แต่ก็ช้ากว่าไอ้ตัวดีที่เร็วกว่าคว้าชามของฉันไปเคลียร์ผักออกให้หมด
"ผัวมึงดูแลดีนะ"
"ผัวบ้านมึงดิไอ้ชิปากมึงนี่นะ"
"หรือไม่ใช่"แก้มเนียนนุ่มค่อยๆ แดงเถือกขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมะเขือเทศที่แดงอ่องต่องจนผิดสังเกต ก่อนที่พวกมันจะพากันหัวเราะออกมาเบาๆ เพียงเท่านั้น
"พวกกูไม่ใช่เด็กๆ ที่จะดูไม่ออกเรื่องของพวกมึง"
"อื้มใช่ จะทำอะไรก็รีบๆ ทำให้มันชัดเจนหน่อยก็
