หลังจากที่ฉันแอบหนีออกจากห้องของไทม์มาแล้วนั้นฉันก็มุ่งตรงกลับไปที่คอนโดตัวเองทันทีเพราะติดต่อกับฝ่ายนิติบุคคลไว้แล้วว่าถ้าพ่อกับแม่และยัยแพงออกมาเมื่อไหร่ให้ติดต่อกลับมา
พอมาถึงที่ห้องฉันก็พิมพ์ไลน์มาบอกเพื่อนๆ เพื่อให้พวกเขาได้เกิดความสบายใจกันบ้างก่อนที่จะเดินเข้าไปเช็กความเรียบร้อยภายในห้องและเก็บตัวพักผ่อนในระยะเวลาที่เหลือจากการปิดเทอม แต่ก็จะมีออกไปเที่ยวกันกับต้าบ้างนู่นนี่นั่นตามประสาคนเป็นแฟนกัน จนความสัมพันธ์ของเราสองคนดีขึ้นเรื่อยๆ จากที่ดีอยู่แล้วก็เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า
"พายครับเราไปกินอาหารญี่ปุ่นกันไหมครับ"
"อื้ม เอาสิ"
"พายอยากไปเที่ยวไหนต่อไหมครับ หรือว่าพายจะกลับเลยไหม"
"กลับเลยก็ได้ต้าดูเหนื่อยๆ นะเนี่ย"
"ไม่เหนื่อยเลยครับ แค่ต้าอยู่กับพายแบบนี้ก็หายเหนื่อยมากๆ แล้ว"เราทั้งสองนั่งคุยกันไปได้สักพักก่อนที่จะมีบุคคลที่เข้ามาใหม่แทรกกลางระหว่างบทสนทนาของเราสองคนเกิดขึ้น
