1 ชีวิตของริกเตอร์

1117 Words
1 ชีวิตของริกเตอร์ เสียงเพลงที่ดังกึกก้องไปทั่ว ทั้งแสงไฟ แสงสี สาดส่องไปที่นักท่องราตรีสาวๆ ที่ออกมาตามหาความสุข ความสนุกจากหนุ่มๆ ที่บาร์โฮสต์ชื่อดังแห่งหนึ่ง “แกดูน้องๆ สิมีแต่หล่อๆ กล้ามๆ แน่นๆ ทั้งนั้น นี่สิสวรรค์ของสาวโสดอย่างฉัน” พอลลีนที่เดินเข้ามาในคลับพร้อมกับเพื่อนๆ ของเธอที่มีแต่สาวโสดที่ตามหาความสุขชั่วคราวอย่างไม่เป็นตัวเป็นตน “จริงแก น้ำลายสอว่ะ ยิ่งกล้ามแน่นๆ ยิ่งอยากซบใจจะขาดแล้วเนี่ย” ญาตา เพื่อนของพอลลีนพูดขึ้นพลางยกมือขึ้นทำท่าเช็ดน้ำหมากที่กำลังจะไหลเมื่อเห็นกล้ามแน่นๆ ของหนุ่มๆ “แกทำไมมีเด็กใหม่ๆ เข้ามาเยอะเลย มีแต่หล่อๆ เด็ดๆ ทั้งนั้น ฉันอดใจรอให้น้องมานัวเนียไม่ไหวแล้ว” ดาหวัน เพื่อนอีกคนของพอลลีนและเป็นฝาแฝดของญาตาพูดขึ้นมาอีกคน ทั้งสามเป็นเพื่อนที่ชอบมาเที่ยวบาร์โฮสต์อย่างนี้อยู่บ่อย พอลลีนเห็นริกเตอร์ก็ชอบมากเธอเลือกให้ริกเตอร์เป็นคนดูแลเอาใจเธอในวันนี้ “น้องริกเตอร์แค่ชื่อก็พร้อมสั่นสะเทือนแล้ว” พอลลีนพูดขึ้นพลางนั่งเบียดชายหนุ่มเจ้าของกล้ามแน่น ๆ ที่ไม่มีเสื้อปิดเลยสักชิ้น “ถ้าพี่อยากสั่นผมก็พร้อมจะพาพี่สั่นไปทั้งคืนเลยนะ” ริกเตอร์พูดพลางรินเหล้าให้กับเธออย่างเอาอกเอาใจ “น่ารัก หล่อ เร้าใจพี่อย่างนี้พี่ชอบ” พอลลีนพูดจบก็หยิบธนบัตรสีเทาสองใบให้ริกเตอร์เป็นการตอบแทนความหล่อของเขา เพื่อนฝาแฝดสองคนเองก็ไม่น้อยหน้าหยิบธนบัตรออกมาอีกคนละสองใบให้กับหนุ่มๆ ที่ทั้งสองเลือกมา “พี่พอลลีนชอบเข้มๆ หรือเปล่าจะได้ชงให้ถูกใจ” ริกเตอร์พูดพร้อมกับมองเธออย่างเร่าร้อนแม้ว่าเธอจะถูกใจเขาหรือไม่ถูกใจแต่งานของเขาคือทำให้ลูกค้าพอใจและมีความสุขที่สุด “พี่ชอบดุๆ แต่ได้ทั้งคืน” พอลลีนพูดพลางเอามือของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกแน่นๆ ของเขา “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงริกเตอร์จัดให้” พอลลีนยิ้มอย่างถูกใจแล้วขึ้นไปนั่งตักริกเตอร์แขนของเธอคล้องคอของเขาไว้แน่นแล้วกระซิบที่ข้างหูของเขาแผ่วเบา “ค่าตัวน้องเท่าไร พี่อยากได้น้องจัง” ริกเตอร์ที่มาทำงานนี้ได้ไม่นานเขายังไม่เคยไปกับลูกค้าเลยสักครั้งและนี่คือครั้งแรกที่เขาโดนถามซื้อตัว “ผมยังไม่ได้คิดเรื่องราคาแต่ถ้าพี่อยากได้ผมจริงๆ ผมขอคิดดูก่อนได้มั้ยครับ” ริกเตอร์ที่มีประสบการณ์บนเตียงอยู่บ้างแต่ไม่ได้มาก ครั้งแรกของเขาเมื่อตอนมัธยมปลายกับแฟนคนแรกและหลังจากครั้งนั้นอีกสองครั้งแล้วเขาก็ยังไม่ได้มีความสัมพันธ์กับใครอีกเลย “เรื่องราคาพี่ไม่เกี่ยงอยู่แล้วขอแค่น้องพร้อมไปกับพี่นานแค่ไหนพี่ก็รอ” พอลลีนพูดพร้อมกับแอบหอมแก้มเขาหนึ่งที พอลลีนรู้สึกถูกใจริกเตอร์มากๆ เขาหล่อ ดูดีมากจนเธออดใจรอที่จะสัมผัสเขาไม่ไหวแล้ว แต่ริกเตอร์ก็ปฏิเสธที่จะไปกับเธอในครั้งนี้เพราะเขาไม่ได้คิดเลยว่าจะไปนอนกับลูกค้า พอลลีนเองก็รอไม่เร่งเร้าริกเตอร์ ยิ่งยากก็ยิ่งน่าสนใจสำหรับพอลลีนเพราะอะไรที่ง่ายๆ แป็บเดียวเธอก็เบื่อแล้ว ริกเตอร์เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เด็กป้าคือคนที่เลี้ยงดูเขามาจนเขาโตขึ้นมาได้ขนาดนี้ ตอนนี้ป้าของเขากำลังไม่สบายหนักต้องใช้เงินในการรักษาจำนวนมาก ริกเตอร์จึงจำเป็นต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเงินมารักษาป้าผู้มีพระคุณกับเขาเพราะป้าต้องไปหาหมอทุกสัปดาห์และไปแต่ละครั้งก็ใช้เงินจำนวนค่อนข้างมากเลย “ป้าครับข้าวต้มกุ้งร้อนๆ ครับผมซื้อมาจากร้านป้าหน้าปากซอย” ริกเตอร์อยู่บ้านเช่าหลังไม่ใหญ่มากแต่พออยู่ได้กันสองสามคน ตอนนี้ริกเตอร์อยู่กับป้าสมพิศและหลานสาวของป้าอายุ 5 ขวบ ที่เป็นลูกของลูกสาวของป้าที่ได้เสียไปเมื่อปลายปีที่ผ่านมาด้วยโรคมะเร็ง ทำให้ตอนนี้ริกเตอร์ต้องดูแลทั้งป้าแล้วยังต้องดูแลหลานสาวตัวน้อยๆ คนนี้ด้วย ริกเตอร์ที่ทำงานที่คลับกว่าจะได้กลับบ้านบางวันก็เช้าเพราะบางทีลูกค้าก็จขอให้ไปดื่มต่อเป็นเพื่อน แต่ทุกเช้าเขาต้องหาข้าวเช้าให้ป้าและแต่งตัวให้หลานสาวตัวน้อยแล้วก็ส่งไปโรงเรียน “กอบัวไปอาบน้ำแต่งตัวกันครับเดี๋ยวพี่ไปส่งที่โรงเรียนนะ” ริกเตอร์เห็นกอบัวก็นึกสงสารเพราะเขาเองก็เป็นเด็กกำพร้าแล้วก็กอบัวยังต้องมากำพร้าอีกมีพ่อก็เหมือนไม่มีเพราะไม่เคยมาสนใจใยดีเลยสักครั้ง” “วันนี้ป้าก็มีนัดที่โรงพยาบาลด้วยหลังจากไปส่วกอบัวเดี๋ยวผทพาป้าไปหาหมอนะครับ” ริกเตอร์รักป้ามากๆ เพราะถ้าไม่มีป้าเขาก็คงไม่ได้มีชีวิตที่ดีขนาดนี้แม้ว่าป้าจะไม่ได้ร่ำรวยแต่ป้าก็เลี้ยงเขามาอย่างดี “ป้าขอโทษเอ็งด้วยนะริกเตอร์ เอ็งไปทำงานก็เหนื่อยยังต้องมาดูแลป้าดูแลน้องอีก” ป้าสมพิศที่นั่งกินข้าวต้มที่เขาซื้อมาให้แล้วก็มองหลานชายที่กำลังแต่งตัวให้น้องกอบัว “อย่าพูดอย่างนั้นเลยครับป้า ป้าเองก็เลี้ยงผมก็ลำบากเหมือนกันตอนนี้ป้าไม่สบายผมจะดูแลป้าดูแลกอบัวเองป้าอย่ากังวลเลย” “ถ้าป้าไม่อยู่แล้ว ป้าฝากกอบัวกับเอ็งด้วยนะ ชีวิตของกอบัวน่าสงสารเหมือนเอ็งกำพร้าพ่อกำพร้าแม่แล้วยังต้องต้องกำพร้ายายอีก” “อย่าพูดอย่างนั้นเลยป้า ป้าต้องอยู่กับผมกับกอบัวไปอีกนาน ใช่มั้ยกอบัวคุณยายต้องแข็งแรงใช่มั้ยครับ” “ใช่ค่ะ กอบัวรักยาย กอบัวอยากให้ยายอยู่กับกอบัวไปนานๆ คุณยายอยู่กับกอบัวนะคะ” เด็กน้อยวิ่งไปกอดยายไว้แน่นด้วยความไร้เดียงสา ริกเตอร์เองก็เดินไปนั่งลงคุกเข่ากอดป้าของเขาไว้แน่นอย่างเช่นกับกอบัว
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD