“จิงสุ่ย[1]?”
“เพคะองค์ชาย หมอหลวงตรวจอาการแล้ว พระชายาทรงมีสุขภาพแข็งแรงดี ส่วนอาการปวดท้องที่เกิดขึ้นนั้น ท่านหมอหลวงแนะนำให้ใช้ถุงน้ำร้อนประคบ ไม่นานอาการก็จะทุเลาเพคะ”
นางกำนัลกราบทูลรายงานก่อนจะคำนับลาออกไปจากห้องหอ หลี่ชุ่ยผินและกลุ่มนางกำนัลจากแคว้นเหลียนก้มหน้านิ่งและล่าถอยออกไปเช่นกัน ก่อนออกไปก็กล่าวคำอวยพรคู่บ่าวสาวให้มีความสุขสมปรารถนา แม้ว่าอู๋ซานเหนียงจะส่งสายตาขอให้นางอยู่เป็นเพื่อนก่อน แต่ธรรมเนียมก็ต้องเป็นธรรมเนียม หลี่ชุ่ยผินปิดประตูห้องหอพลางถอนใจยาว นึกภาวนาขอให้อู๋ซานเหนียงเข้มแข็งและผ่านค่ำคืนนี้ไปได้ด้วยดีเถิด
คำอวยพรที่คู่บ่าวสาวได้รับเหมือนเป็นตลกร้าย ภายในห้องอันงดงามมีสิ่งของพยานหกสิ่งอันได้แก่ เครื่องตวง ไม้บรรทัด เครื่องชั่ง กรรไกร กระจกและลูกคิด ครบถ้วนตามธรรมเนียม บนโต๊ะกลมปูผ้าแดงวางสุราและอาหารมงคลสิบอย่าง รวมทั้งเทียนแดงคู่จุดสว่างไสว ขาดก็เพียงเจ้าบ่า
