บทที่ 8 เมียเอกอาละวาด
หญิงงามเฉิดฉายนับสิบคนหรือมากกว่านั้นยืนเรียงรายอยู่ในห้องหอคืนวิวาห์ของอู๋ซานเหนียง รวมทั้งพวกบ่าวรับใช้อีกหลายสิบที่ออล้นไปถึงด้านนอก ห้องที่ตอนแรกคิดว่าโอ่โถงกว้างใหญ่พลันอึดอัดคับแคบลงไปในถนัดตา นางกำนัลที่ติดตามอู๋ซานเหนียงมาจากแคว้นเหลียนก็ถูกตามตัวมาเช่นกัน พวกนางเกาะกลุ่มกันแน่นด้วยความหวาดกลัว ไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น จิวเหมยเซียงเพิ่งได้เห็นรูปโฉมขององค์ชายใหญ่แห่งแคว้นเอี้ยนถึงกับตะลึงงัน แววตาแปรเปลี่ยนเป็นประกายหลงใหลใฝ่ฝันในทันใด
หลี่ชุ่ยผินไม่พอใจอย่างยิ่ง เวลานี้ควรจะเป็นเวลาเข้าหอของบ่าวสาว มิใช่ฉีกหน้าเจ้าสาวเยี่ยงนี้
ผิงผิงเกาะอู๋ซานเหนียงไม่ปล่อย ดวงตารื้นน้ำตาและวอกแวกมองไปมองมาอย่างคนตื่นตระหนก จะมีก็แต่อู๋ซานเหนียงที่นั่งสงบนิ่งตรงขอบเตียง ดวงตาคู่งามหรุบลงเหมือนไม่สนใจอะไรรอบกายอีก
บรรดาอนุชายาของเขาอายุไล่ตั้งแต่สิบสี่ไปจนถึงยี่สิบต้นๆ
