ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงใหญ่หลังจากที่กวินถูกลากตัวออกไป โซเฟียยืนอยู่กลางห้อง สายตาคู่สวยที่เคยสั่นคลอนบัดนี้เปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะหันไปสบตาพ่อและแม่ด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิท แต่ทรงพลัง
“พ่อคะ แม่คะหนูคิดว่าหนูมีสิทธิ์พูดในสิ่งที่ควรได้รับความเป็นธรรมบ้าง”
เธอกวาดสายตามองคนเป็นพ่อและแม่ที่ยังคงอึ้งกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
“พี่กวินคือคนที่นอกใจหนูก่อนค่ะ เขาเป็นคนที่มีความสัมพันธ์กับคนอื่นตั้งแต่ที่เรายังคบกันอยู่ ทุกอย่างที่เขาพูดใส่ร้ายหนู มันคือเรื่องโกหกทั้งหมดเพื่อกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง”
โซเฟียเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะหันไปจับมือตี๋ที่ยืนอยู่เคียงข้างอย่างมั่นคง
“ส่วนตี๋... หนูไม่ได้คบซ้อน หนูเริ่มเปิดใจให้เขาหลังจากที่หนูตัดขาดกับกวินไปแล้วจริงๆ หนูมีสิทธิ์ที่จะเสียใจ มีสิทธิ์ที่จะก้าวต่อไป และมีสิทธิ์ที่จะ *เปิดใจ ให้กับคนที่เขาเห็นคุณค่าของหนู
