พี่คนสวยของนายวิศวะมาดนิ่ง

เด็กทำโทษ

หลังจากเหตุการณ์เร่าร้อนปนหึงโหดบนรถสปอร์ตคันหรู ตี๋ก็ทำตามคำพูดของตัวเองอย่างเฉียบขาด เขาไม่ได้ปล่อยให้โซเฟียต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงกับแฟนเก่าสารเลวอีก หนุ่มหน้านิ่งต่อสายหาแก๊งเพื่อนสนิทภาคโยธาปีสามกลุ่มของเขาให้ขับรถกระบะไปขนข้าวของทั้งหมดของโซเฟียออกมาจากคอนโดของกวินจนหมดสิ้น โดยที่กวินได้แต่นั่งหน้าซีดไม่กล้าห้าม เพราะความดิบเถื่อนของเด็กวิศวะโยธาที่ยกพวกมากันครึ่งคานั้นน่ากลัวเกินกว่าที่นักธุรกิจมาดเนี้ยบอย่างเขาจะรับมือไหว

ข้าวของทุกชิ้นถูกนำมาจัดวางไว้ที่คอนโดของโซเฟียในช่วงค่ำ และเมื่อเพื่อนๆ กลับไปหมดแล้ว ความเงียบสงัดก็เข้าปกคลุมห้องชุดสุดหรูอีกครั้ง

โซเฟียเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำชำระล้างร่างกายแสนเหนื่อยล้า เธออยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีดำสนิท ขับเน้นผิวขาวผ่องและทรวงอกอวบอิ่มอย่างปิดไม่มิด อดีตดาวมหาลัยกวาดสายตามองไปที่โซฟาห้องนั่งเล่น ก่อนจะพบว่าตี๋กำลังนั่งนิ่งเช็ดพิมพ์เขียวโครงสร้างตึกอยู่ ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉยหน้านิ่ง ทว่าทันทีที่เห็นเธอเดินออกมา นัยน์ตาคู่คมปลาบหลังกรอบแว่นสายตากลับเข้มขึ้นจนน่ากลัว

ตึก... ตึก...

ตี๋วางพิมพ์เขียวลงบนโต๊ะ ขยับกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงช้าๆ เขาก้าวเท้าเข้ามาหาเธออย่างคุกคาม กลิ่นสบู่อ่อนๆ จากตัวชายหนุ่มผสมผสานกับออร่าความดิบเถื่อนทำเอาโซเฟียต้องก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังบางแนบสนิทไปกับขอบเตียงนอนกว้างในห้องนอนใหญ่ที่ประตูเปิดค้างไว้

“เรื่องขนของ... ขอบใจนายมากนะตี๋”

โซเฟียเอ่ย พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น

“ผมบอกพี่แล้วไงครับว่าผมไม่ทำอะไรให้ใครฟรีๆ”

ตี๋เอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ มือหนาเอื้อมไปปิดประตูห้องนอนลงกลอนอย่างแน่นหนา ก่อนจะหันกลับมาจับจ้องร่างระหง

“เคลียร์เรื่องนอกห้องเสร็จแล้ว ตอนนี้ได้เวลาเคลียร์เรื่องของเราในห้องแล้วครับ"

โซเฟียลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นฝ่ามือหนาเอื้อมขึ้นไปจับขาแว่นสายตา ตี๋จัดการถอดแว่นตาที่แสนสุภาพคู่นั้นออกวางทิ้งไว้ที่โต๊ะข้างเตียงอย่างไม่ใยดี ซึ่งมันเป็นสัญญาณเตือนภัยขั้นสุดสำหรับโซเฟียเพราะเมื่อไหร่ที่หนุ่มโยธาหน้านิ่งคนนี้ถอดแว่นออก ความเป็นรุ่นน้องแสนดีจะมลายหายไป เหลือเพียงเสือร้ายจอมหิวกระหายที่พร้อมจะขย้ำเธอจมเตียงเท่านั้น

“ตี๋... อื้อ...”

คำประท้วงถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อตี๋พุ่งตัวเข้าประชิดโอบอุ้มร่างบางขึ้นมาโยนลงบนเตียงเนียนนุ่มอย่างรวดเร็ว ร่างสูงใหญ่ตามขึ้นมาคร่อมทับตรึงเธอไว้ใต้ร่มเงา แขนแกร่งทั้งสองข้างยันฟูกหนา เอาไว้ นัยน์ตาคู่คมที่ไม่มีกรอบแว่นบดบังฉายแววราคะและแรงหึงหวงที่ปิดไม่มิด

“วันนี้พี่ทำผิดกฎเรื่องไอ้แฟนเก่า ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าต้องโดนลงโทษ”

ตี๋กระซิบเสียงต่ำชิดใบหู ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากหนาลงไปครอบครองเรียวปากบางอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ

จูบของเขาคราวนี้ดุดันและร้อนแรงกว่าทุกครั้ง ลิ้นร้อนพุ่งเข้าไปพัวพันตักตวงความหวานล้ำอย่างหิวกระหาย โซเฟียครางอื้ออึงในลำคอ สองมือเรียวจิกแน่นลงบนไหล่กว้างของคนตัวโตกว่าเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นริ้วจู่โจมสมองจนขาวโพลน ผ้าซาตินเนื้อบางของชุดนอนถูกฝ่ามือหยาบกร้านกระชากขาดวิ่นลวกๆ เผยให้เห็นเนื้อนางขาวผ่องเปลือยเปล่าสู่สายตาของเด็กหนุ่ม

ตี๋ผละริมฝีปากออกช้าๆ ลากไล้ลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มเน้นย้ำจนเกิดรอยรักสีกุหลาบกระจายไปทั่วทั้งเนินอกอวบอิ่ม ฝ่ามือหนาบีบเค้นเอวคอดกิ่วและสะโพกมนอย่างหนักหน่วงจนเกิดรอยนิ้วมือเด่นชัด ความดิบเถื่อนแสนหยาบโลนตามแบบฉบับหนุ่มช่างทำเอาอดีตดาวมหาลัยสั่นสะท้าน บิดเร้ากายเข้าหาไอร้อนจากร่างหนาอย่างลืมตัว

“อ๊ะ... ตี๋... เสียว... เบาๆ หน่อย...”

โซเฟียเชิดหน้าขึ้นครางกระเส่า มือเรียวขยำเรือนผมสีดำสนิทของเขาไว้แน่น

ชายหนุ่มไม่ฟังคำทัดทาน เขาขยับกายแยกขาเรียวเนียนสวยของเธอออกกว้าง ก่อนจะกดแทรกความเปี่ยมตัวตนอันร้อนผ่าวและแข็งขืนเข้าใส่ใจกลางความอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มช้าๆ ทว่ารุนแรงและเน้นย้ำ สัมผัสเร่าร้อนที่สอดลึกเข้าสู่จุดกระสันทำเอาโซเฟียสะดุ้งเฮือก กรีดร้องครางลั่นห้องนอนที่ปิดมิดชิด

ตับ! ตับ! ตับ! ราวกับหิวโหยมาจากไหน

เสียงเนื้อกระทบเนื้อแผ่วดังสะท้อนสลับกับเสียงหายใจหอบถี่ ตี๋สวนสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเน้นๆ ทุกดอกอย่างเอาแต่ใจ ความหน้านิ่งหายไปสิ้นเหลือเพียงสีหน้าดุดันแสนเซ็กซี่ที่กำลังปรนเปรอความเสียวซ่านขั้นสุดให้รุ่นพี่สาวจนเธอแทบขาดใจ สะโพกมนลอยเด่นแอ่นรับแรงอารมณ์ถี่รัวจากหนุ่มรุ่นน้องอย่างสมยอม

“อึ๊ก... ตี๋... ลึกไป... พี่จะไม่ไหวอื้อออ ..”

“ลึกๆ สิครับพี่จะได้จำว่าคนที้กระเเทกพี่ชื่อตี๋ ไม่ใช่ไอ้ขยะนั่น อ่าส์ "

ตี๋รามเสียงต่ำในลำคอ เร่งจังหวะซอยสะโพกเข้าใส่รัวเร็วและหนักหน่วงจนเตียงสั่นคลอน ฝ่ามือหนาล็อคเอวบางเอาไว้แน่นกดตรึงรับแรงกระแทกดิบเถื่อนจนก้าวข้ามขอบสวรรค์ความสุขสมไปพร้อมๆ กันในค่ำคืนอันยาวนาน