หลังจากผ่านค่ำคืนอันทรหดจนร่างระหงแทบแหลกสลาย โซเฟียก็ต้องมานั่งเฝ้าแฟนเด็กหน้านิ่งเรียนคาบเช้าที่ใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์โยธา อดีตดาวมหาลัยในชุดเสื้อคณะกับกางเกงยีนส์ขายาวทรงเอวสูงรองเท้าผ้าใบ
ที่ยอมใส่เพราะโดนเสือสั่งห้ามใส่กระโปรงสั้นนั่งไขว่ห้างเล่นโทรศัพท์มือถือรอตี๋ที่กำลังยืนคุยโปรเจกต์ฐานรากตึกอยู่กับ บาส เวย์ และไทด์ที่โต๊ะม้าหินอ่อนห่างออกไปไม่ไกล
ทว่า ในขณะที่หนุ่มโยธาปีสามกำลังอธิบายพิมพ์เขียวด้วยใบหน้าเรียบเฉยหน้านิ่งตามฉบับของเขา จู่ๆ ก็มีเด็กสาวปีหนึ่งหน้าตาจิ้มลิ้มจากคณะสายศิลป์เดินนุ่งกระโปรงพลีทยาวก้าวเข้ามาขวางหน้าตี๋ ในมือเรียวเล็กถือสมาร์ตโฟนเครื่องหรูยื่นมาตรงหน้าชายหนุ่มด้วยท่าทางเหนียมอาย
“คือ...พี่ตี๋โยธาปีสามใช่ไหมคะ? หนูนุ่นปีหนึ่งบัญชีคะ คือหนูแอบชอบพี่มานานแล้วค่ะ คืนนี้หนูขอเบอร์หรือคอนแทกต์ไลน์ของพี่ไว้หน่อยได้ไหมคะ?” เสียงหวานหยดย้อยของเด็กปีหนึ่งดังแว่วมา
