Galadan birkaç gün sonra, Aras bu kez kontrolü ele almıştı. Ancak bu, eski baskıcı kontrolü değil; Gece'ye "bak ne kadar değişim" demenin romantik bir yoluydu. Şehrin kaosundan uzakta, sadece deniz yoluyla ulaşılabilen, Aras'ın babasından kalma ama kimsenin bilmediği o sahil evinde bir akşam yemeği hazırlatmıştı.
Hava serindi ama evin içindeki şömine ve loş ışıklar ortamı ısıtıyordu. Gece, üzerinde saten bir elbiseyle camın önünde dururken, Aras arkasından gelip kollarını onun beline doladı. Bu kez ne bir tehdit vardı ne de bir güç savaşı. Aras, başını Gece'nin omzuna koydu ve derin bir nefes aldı.
"Burası dünyadan kaçtığım tek yer Gece," dedi Aras fısıltıyla. "Ve buraya ilk kez birini getirdim."
Gece, Aras'ın kollarında arkasına yaslandı. Gözlerini kapattığında o sahil kasabasındak
