Holdingin en üst katındaki suit oda, o akşam her zamankinden daha sessiz, her zamankinden daha ağır bir atmosfere sahipti. Şehrin ışıkları devasa camlardan içeri sızarken, odanın ortasındaki masada, gümüş şamdanların üzerinde titreyen mum alevleri, mermer zeminde dans eden gölgeler oluşturuyordu. Aras’ın emriyle hazırlanan bu "akşam yemeği", bir ödül müydü yoksa yeni bir sorgulama mı, Gece henüz çözememişti. Gece, aynadaki yansımasına son kez baktı. Üzerinde sadece Aras’ın seçtiği o gümüş kolye ve siyah, sade bir elbise vardı. Somurtkanlığı artık bir karakter haline gelmişti; ama o somurtkanlığın altındaki kalp atışı, Aras’ın odaya girişini beklerken bir davulun tokmağı gibi göğsüne vuruyordu.
Kapı, ağır bir metalik sesle açıldı. Aras Karadağ, ceketini kolunun altına atmış, kravatını ço
