"Dün dünde kaldı cancağızım bugün yeni şeyler söylemek lazım."
Buram buram kendi kokusunun sindiği oda.. Beyaz sanki hiç gitmemiş gibiydi, sanki sabah okula gitmiş de şimdi yorgunluğunu atmaya gelmiş gibi. Derin derin soludu bu aidiyeti. Abisinin yönlendirmesiyle yatağına uzandı. Her ne kadar hiç durmadan ağlamak istese de bedeni daha fazla direnemiyordu. Bir süre boş tavanı seyretti sanki anıları film gibi geliyordu gözünün önüne ama en çok da o geliyordu. Canını en çok yakan o olsa da en sevdiği de oydu işte. Direnmedi zihnine varsın şimdi gelmeye devam etsin aklıma öyle bir unutacağım ki onu hiç var olmamış gibi dedi içinden. Aldığı ilaçların etkisiyle daha fazla dayanamayarak derin bir uykuya daldı Beyaz. En çok ihtiyacı olan şey dünyadan izole olmaktı şuan. Bunun en kestirme yolu da
