❝I almost lost my life when I was 25. This is my second life too.❞
Nagulat din ako sa pag-amin niya. Ewan ko pero may kung anong ideya ang pumasok sa utak ko. I faked a chuckle.
"Does this mean we're meant to be?" biro ko at pinikit ang isang mata nang hagupitin ng buhok ko ang mukha dahil sa lakas ng hangin.
He chuckled also. Hinarap niya ang dagat at tumitig ng maigi roon. Ako naman ang tumingin sa kan'ya. Bawat parte ng mukha niya, pikatitigan ko ng maigi na tila ba ito na ang huling beses na makikita ko siya. From his exposed forehead because of the silly air, to long lashes, magnificent eyes and nose down to his pursed lips and perfect angled jaw, I can't help but to admire him for the nth time.
Para siyang nililok mula sa mamahaling kahoy at nabuhay. Perpekto sa pagkakahulma. Hi
