ใช้ผมเป็นไม้กันหมาได้นะ2

1802 Words

“จะไปไหน” แจ็คถามขึ้นเมื่อเธอลากเขาเข้ามาในลิฟต์ แล้วก็นิ่งค้างอยู่แบบนั้น เหมือนเจ้าตัวไม่รู้ว่าจะกดชั้นไหนดี หญิงสาวใช้เวลาคิดอยู่นาน แล้วตัดสินใจเอื้อมมือเล็กไปกดชั้นที่ผู้ชายข้างๆ อยู่ เพราะไม่อยากให้เขารู้ว่าเธออยู่ชั้นไหน ห้องไหน “จะขึ้นไปห้องผม?” ครองขวัญถอนหายใจดังเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินน้ำเสียงรวนๆ แตกต่างกับน้ำเสียงขี้เล่นในคืนนั้นโดยสิ้นเชิง “คุณยังโกรธฉันอยู่เหรอ ฉันขอโทษจริงๆ ถ้าพูดอะไรให้คุณไม่สบายใจวันนั้น” แจ็คลอบมองคนตัวเล็กกว่า เห็นเธอทำหน้าแบบสำนึกผิดจริงๆ จังๆ คนใจดีกับผู้หญิงเสมออย่างเขาก็เริ่มใจอ่อน ความจริงเขาแค่เคืองๆ ไม่ได้โกรธอะไรมากมาย พอไปคิดดูอีกที ถึงใครจะเข้าใจว่าเขาเป็นยังไงแต่เขาไม่ได้ทำเสียอย่างก็จบ “เข้ามาคุยในห้องก่อนเถอะ” เขาชวนเธอเมื่อสัญญาณเตือนว่าลิฟต์มาถึงชั้นที่ต้องการดังขึ้น ตอนแรกครองขวัญคิดจะไม่ตามเขาเข้าไป เพราะไม่มีความจำเป็นอะไรต้องคุยกันอีก เมื่อกี้เธอเพียงต้องการแยกเขาออกจากเชนก็เท่านั้น “เข้ามาก่อนเถอะ บัตรประชาชนคุณหายไม่ใช่เหรอ” หญิงสาวอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด ที่แท้บัตรประชาชนที่เธอหาอยู่หลายวันก็อยู่กับเขา วันนั้นหลังจากที่เธอจากไป แม่บ้านก็ได้เข้ามาทำความสะอาดห้องของเขา และเก็บบัตรประชาชนที่มีคนทำหล่นไว้ข้างเตียงนอนมาให้ พอเขาหยิบมาดูเห็นชื่อ ครองขวัญ จริงใจ ปีที่เกิด xxxx เขาคำนวณอายุตามปีเกิดของเธอได้ 30 ปี แจ็คค่อนข้างประหลาดใจเมื่อได้รู้อายุของเธอ เขาพอจะรู้ว่าเธอเป็นสาววัยทำงาน เพราะวันนั้นเป็นงานเลี้ยงบริษัทที่ปิดผับทั้งชั้นเพื่อจัดงาน ส่วนเขาก็อาศัยรู้จักเจ้าของผับเลยเนียนเข้าไปได้ แต่ไม่คิดว่าเธอจะอายุมากกว่าเขาถึง 9 ปี ถ้าจะให้พูดกันตามตรง เธอดูหน้าเด็กกว่าเขาเสียอีก สิ่งที่พีคยิ่งกว่าอายุคือเมื่อเขานำบัตรเธอไปให้ประชาสัมพันธ์เผื่อว่าเธอจะย้อนกลับมาหา กลับพบว่าเธอเองก็อาศัยอยู่ที่คอนโดนี้เหมือนกัน ไม่รู้อะไรมาดลใจ เขาตัดสินใจเก็บบัตรเธอไว้กับตัวก่อน เชื่อว่าเขาต้องได้เจอเธออีกแน่ แล้วค่อยคืนบัตรให้กับเธอด้วยตัวเองก็ยังไม่สาย และวันที่เขาจะได้คืนบัตรเธอก็มาถึงเร็วกว่าที่เขาคิดมาก “บัตรอยู่ในห้องครับ เข้ามาเอาเถอะผมไม่ทำอะไรคุณหรอก” แต่ในกรณีที่เธอเต็มใจก็อีกเรื่องนะ ครองขวัญนึกถึงเรื่องระหว่างกันคืนนั้น ต้องยอมรับว่าเขาได้มอบประสบการณ์ครั้งแรกที่ประทับใจมากให้กับเธอ และทุกเรื่องก็เกิดจากความยินยอมพร้อมใจของเธอกับเขาเอง ไม่มีใครบังคับขืนใจใคร ถ้าพูดแบบไม่อคติเลยคือเขาก็ถือเป็นหนุ่มที่หน้าตาดีมาก ไม่จำเป็นต้องมาคิดเล็กคิดน้อยกับผู้หญิงอย่างเธอหรอกมั้งนะ เมื่อคิดตกแล้วเธอจึงยอมเดินตามเขาเข้าห้อง ชายหนุ่มเดินไปหยิบบัตรประชาชนที่อยู่หน้าทีวีมาคลึงเล่น แต่พอเธอจะเดินไปขอคืนเขากลับยกมือขึ้นสูงเหนือศีรษะ “เอ๊ะ!” ใบหน้าเล็กคิ้วขมวดอย่างไม่พอใจ เมื่อเขายึกยักไม่ยอมส่งมาให้กันดีๆ “มาคุยกันก่อนครับ” เขายัดบัตรประชาชนของเธอใส่กระเป๋ากางเกงตนเองแล้วเดินนำเธอไปยังโซฟาตัวนุ่มที่ตั้งอยู่กลางห้อง “คุณคงรำคาญผู้ชายคนนั้นมาก” คนพูดนั่งไขว้ขากระดิกเท้าไปมาขณะพูด เป็นท่าทางที่ครองขวัญรู้สึกว่ากวนประสาทมาก จนอยากตอบกลับเขาไปแรงๆ ว่าไม่ใช่เรื่องของนาย แต่ก็ไม่ได้ทำแบบนั้น เพราะต้องยอมรับว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาเชนทำให้เธอรู้สึกรำคาญมากจริงๆ อย่างที่เขาว่า พอเห็นคนตัวเล็กเงียบเพราะกำลังใช้ความคิด แจ็คก็รู้ว่าเขาเดาถูก เขากำลังมาถูกทาง “ผมช่วยคุณได้นะ” “ยังไงคะ?” ครองขวัญขมวดคิ้วทั้งตั้งใจฟังเขาพูดต่ออย่างใจเย็น “ถ้าคุณมีคนใหม่ เขาก็คงเลิกตามรังควานคุณ” “แล้ว?” เรื่องนี้เธอเองก็คิดได้ ลองถ้ามีคนใหม่แล้วใครจะมาตามตอแยกับคนมีเจ้าของก็ประสาทเต็มที แต่อายุเธอปาไปสามสิบแล้ว วันๆ ก็ทำแต่งาน จะมีเวลาที่ไหนไปออกเดตหาแฟนใหม่ ตอนนี้เธอได้แต่ทำใจว่าตัวเองก็คงจะแห้งเหี่ยวอยู่บนคานก็เท่านั้น “ก็จะมีใหม่ทั้งที ก็ต้องหาที่หล่อ หุ่นดี ดูดีกว่าแฟนเก่าถูกมะ” “คุณจะช่วยฉัน?” ตอนนี้สมองของเธอเพิ่งประมวลผลสิ่งที่เขาพยายามพูดได้ “ช่าย” คนเสนอตัวลากเสียงตอบ “แต่คุณไม่ต้องคิดมากนะ ไม่ใช่เป็นแฟนกันจริงๆ ผมแค่ช่วยคุณกันหมอนั่นออกไปไง หนุ่มฮอตอย่างผมยังไม่อยากลงเอยกับใครง่ายๆ ให้สาวๆ เสียใจหรอก” อันนี้คือประโยคดีๆ คูลๆ ที่เขาบอกเธอออกไป ประโยคจริงๆ ที่อยู่ในใจเขาคือเขายังรักสนุกไม่พร้อมจะมีเธอหรือใครเป็นแฟนจริงจัง “แล้วคุณจะได้อะไรจากความช่วยเหลือ?” คนอายุเยอะกว่าพยายามคิด วิเคราะห์ แยกแยะแล้วก็ยังไม่ยอมเชื่อเขาง่ายๆ เมื่ออยู่ดีๆ ก็เสนอตัวจะมาช่วยเธอ ถึงเขาจะดูไม่ใช่คนเลวร้ายแต่ก็ไม่ได้ดูเหมือนว่าจะเป็นคนดีขนาดนั้นเสียหน่อย เมื่อได้ยินคำถาม แจ็คยิ้มกว้างจนแก้มทั้งสองข้างบุ๋มลงอย่างที่เธอชอบมอง “ผมต้องการให้คุณช่วยผมเหมือนกัน” นั่นไง ทำไมซื้อหวยเธอไม่แม่นแบบนี้นะ เธอก็น่าจะรู้ว่าไม่มีใครช่วยคนอื่นฟรีๆ โดยไม่หวังผลตอบแทนอยู่แล้วแหละ “คุณต้องการอะไร?” ครองขวัญเดินมานั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามเขา ตัดสินใจพูดเปิดอกกับเขาตรงๆ จะได้จบๆ “คุณไง” เพิ่งจะนั่งลงครองขวัญก็ลุกขึ้นทันทีแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด ช่างหัวบัตรประชาชนใบเดียว เธอไม่สนใจแล้ว เธอค่อยไปแจ้งบัตรหายแล้วทำใหม่ทีหลังได้ ไม่รู้ตัวเองยอมเดินตามเข้ามาฟังเขาพูดเรื่องพวกนี้ทำไม เธอก้าวขายาวๆ เดินไปเปิดประตูออกจากห้อง แต่เขาเร็วกว่าเธอมาก กระโดดไม่กี่ก้าวก็มาขวางหน้าเธอไว้ได้ “ใจเย็น คุณฟังผมพูดก่อน ผมรับรองว่าไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า ถ้าคุณไม่เต็มใจ” “รีบพูดมา ถ้าคุณพูดจบแล้วฉันจะได้ออกไปจากห้องนี้เสียที” เธอยืนนิ่ง มือทั้งสองข้างกอดอกไว้ตั้งใจฟังที่เขาพูด ถือว่าเธอโง่เองที่ยอมตามผู้ชายเข้ามาในห้องง่ายๆ ขณะรอฟังเขาพูด สมองเล็กๆ ของเธอก็พยายามคิดหาทางไว้ด้วยว่าจะทำยังไงดี ถ้าเกิดถูกเขาลวนลามขึ้นมา คนตัวสูงซ่อนแววตาเหมือนสุนัขจิ้งจอกไว้ไม่ให้เธอเห็น ขณะกำลังพยายามคิดหาเหตุผลที่ฟังดูเข้าท่า แจ็คยอมรับว่าเขาติดใจผู้หญิงคนนี้มาก เวลาเขาเผลอก็จะคิดถึงเรื่องคืนนั้นขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ ตอนแรกเขายังคิดว่าเพราะก่อนจากกันเธอพูดจาดูถูกเขา ทำให้เขาโกรธจึงลืมเธอไม่ลงเสียที แต่ว่าตอนนี้คิดดูอีกทีเขาว่าไม่น่าใช่ น่าจะเพราะเขาถูกใจเธอ เขาจำมันได้ทั้งหมด ทั้งริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอ ความละมุนของเธอ เขาชอบมากกว่าทุกคนที่ผ่านมา ถ้าจะให้นิยามตามแบบฉบับของเขา คือเคมีเข้ากันน่าจะเรียกแบบนี้ได้มั้ง “ว่าไง ถ้าคุณช่วยฉัน คุณจะได้อะไรตอบแทน?” “ผมขอไปอยู่กับคุณด้วย” “แล้วห้องของคุณ?” เขาก็มีห้องของเขาเอง ทำไมต้องขอย้ายไปอยู่กับเธอด้วย แล้วครองขวัญก็คิดความเป็นไปได้ข้อหนึ่งขึ้นมาได้ “หรือผู้หญิงของคุณจะไม่ให้คุณอยู่แล้ว” พอพูดออกไปแล้วเธอก็ต้องกัดริมฝีปากไว้แน่น ไม่รู้เธอพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าเพราะคนฟังตาวาว นึกขึ้นได้ว่าครั้งสุดท้ายก่อนจากกันเขาเคืองเธอเพราะอะไร ก็แล้วถ้าไม่ใช่เหตุผลนี้มันเพราะอะไรละ “ก็ประมาณนั้น” เขากักเก็บความไม่พอใจไว้ แล้วยอมรับออกมาหน้าตาเฉย “แล้ว...แบบว่า” “แบบว่า?” “คุณจะทำอะไรฉันหรือเปล่า” อ่อ นี่มันเรื่องสำคัญเชียวละ เขานิ่งไปนิด พยายามเรียบเรียงคำพูดดีๆ ไม่ให้เธอตื่นตกใจ “คุณไม่ถูกใจผมเลยเหรอ” แจ็คพูดหว่านล้อมเธอด้วยถ้อยคำง่ายๆ ก่อน ซึ่งมันดูเหมือนจะได้ผลเมื่อเธอไม่ได้ปฏิเสธออกมาทันที คนตัวเล็กขมวดคิ้วเหมือนใช้ความคิดและตั้งใจฟังเขาพูดต่อ “เรื่องแบบนั้นมันเป็นความพอใจของทั้งสองฝ่าย ถ้าคุณไม่เต็มใจผมจะไม่ทำ” แจ็คพูดจบก็นึกชื่นชมตัวเอง นี่ถ้าเพื่อนๆ เขามาได้ยินคงทึ่งมากที่เขาพูดอะไรดีๆ แบบนี้ออกไปได้ พอเห็นเธอเริ่มฟัง เขาก็พูดต่อแบบไม่ทิ้งโอกาสให้หลุดลอย “ถ้าผมทำให้คุณถูกใจ ก็น่าจะดีกว่าไปหาผู้ชายคนอื่น จริงไหม?” เขายื่นข้อเสนอที่ฟังดูเย้ายวนสุดๆ เธอไม่เพียงแต่ได้กันผู้ชายน่าเบื่อคนนั้นออกไป ยังได้ผู้ชายเร้าใจอย่างเขาไปแทนด้วย เขาคิดว่าถ้าเธอฉลาดสักหน่อยต้องรีบตอบตกลงรับข้อเสนอของเขาทันที แต่เธอก็ไม่ได้ทำแบบที่เขาคิด “ฉันขอกลับไปคิดดูก่อน” เฮ้อ แจ็คถอนหายใจยาวมองตามหลังคนตัวเล็กที่เดินจากไป จีบผู้หญิงที่ดูอาจจะฉลาดกว่าเขานี่ไม่ง่ายเลย ไม่ตกลงก็ช่างเธอเถอะ ทำอย่างกับตัวเองสวยมาก อย่างเขาไปหาผู้หญิงที่นิสัยเหมือนกัน เคมีเข้ากันกับเขาแบบสุดๆ ยิ่งกว่าเธอก็คงไม่ยาก เดี๋ยวผู้หญิงคนนั้นคงคิดได้ในไม่ช้าว่าพลาดมากที่ทำเขาหลุดมือไป

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more