CHAPTER 01:
2078 Words
CHAPTER 01:
Athena's Point Of View...
"Isa ka talagang sakim na demonyo, Alona! Wala ka nang ibang ginawa kung hindi ang maghasik ng kadiliman sa buong kaharian!" Said the woman in my dream who's carrying a baby that somewhat bears a resemblance to me. "Palibhasa, hayop ka!" Madiing dagdag ng babae at pilit na lumalaban.
I'm just watching them from afar... I don't know why... Peoples can't see me.
Walang puso... Walang awa! Demonyo at sakim— isang nilalang na dapat nang mawala sa mundong ito, hindi siya karapat-dapat na manirahan sa mundong ito, wala siyang lugar dito. Wala!
It was as if my whole soul was crushed when I saw a tear fall from her eyes, the woman who was named Avianna... There is a pain in my chest that I cannot understand— it feels like we're connected to each other. The pain she feels is also the pain I felt.
I hate this kind of feeling.
"Would you mind to shut your mouth up? Nakakarindi kasi. Nakakainis ang tono ng boses mo sa pandinig ko." Bakas ang panggigigil sa tono ng boses ng isang babae na kung hindi ako nagkakamali ay siya si Alona— she's a demon... Pinahihirapan niya ang lahat.
"Ano bang kailangan mo?!" Pigil ang luhang tanong ni Avianna that makes me frowned even more. "Pabayaan mo na kami, Alona..." She begged. "Pabayaan mo na kami..."
"No! I won't! Ayoko! Hindi maari 'yon!" Nagmatigas siya. "I want the baby! Give her to me kung ayaw mong sirain ko ang tahanan ninyong lahat! That child will ruin me and everything I worked hard for."
Sinubukan niyang agawain ang bata pero pinigilan iyon ni Avianna. She didn't let her touch her child— by then, I was about to help them but a loud explosion immediately awoke me.
"No!"
Nagising ako mula sa panaginip na 'yon, hingal na hingal pa akong napabangon. Napamulat na lang ako ng mga mata at napatitig sa malaking salamin sa kuwarto ko. Kulay asul na naman ang kulay ng mga mata ko at hindi na ako nagulat doon.
What's wrong? What happened?!
I blinked in my horror na baka hindi na iyon magbago ng anyo but things never disappoint me. Ang kaninang kulay asul ay naging kulay kayumanggi— na dating kulay ng mga mata ko.
I always wake up like this in the morning and it feels bad for me, anxious and selfless. Hindi na naman bago 'yon para sa akin, pero minsan ay napapaisip ako sa mga nangyayari sa akin. This is not good, this is bad...
Nightmares. Bad things. Phenomenons.
I sighed.
Ang lahat ng nasa panaginip ko ay para bang totoong nangyari and I felt bad for all of them but powers always questioning me, walang gano'n so I don't believe it, I just felt sorry kasi malay ko ba naman at nangyari pala 'yon sa ibang mundo... dati.
Napabuntog hininga na lang ako sa kawalan at dahan-dahang tumayo para gawin ang morning routines ko. I didn't even bother to think about those, it does nothing good to me. Pasado alas sais y media na ng umaga ng tignan ko ang oras at panigurado akong malalate na naman ako nito sa klase.
"Do you guys believe in magic powers?" Tanong ng History teacher ko.
I am already seventeen years old and they think I will still believe in such things?
Tss. Kagaguhan.
Kasalukuyan akong nasa klase sa History at ramdam na ramdam ko na ang boredom sa katawan ko. I just want to lay down on my bed and just fell asleep. I don't care whatever my teacher's reaction to me would be.
Sino ba siya? Lmao.
I heard her chuckled ng wala man lang sumagot sa tanong niya. "Yes. I know. You all don't believe in magic powers because there is no such thing, right? Magic doesn't exist in this world." Sabi niya na ikinairap ko.
So, what's the matter with that?
Ayoko na talagang makinig sa klase kapag ganito ang topic. Impossible namang nag-eexist ang magic powers sa mundong 'to, ano?! Hello?! Sa panahon ngayon sino pa ba ang maniniwala sa'yong may gano'n nga? Tss. Palibhasa, may connect ang topic namin sa mga ganyan.
"But, sometimes, I'm sure... I am pretty sure, I mean. Iniisip niyo rin kung minsan na may mundong puno ng mahika malayo sa mundo nating ito, right? Lalong-lalo na no'ng mga bata pa kayo." She laughed.
Well, it's true. She ain't lyin' actually... Psh. May point siya, pointless nga lang.
I sighed in stupidness before I yawned.
Pagkatapos ng klase namin ay kaagad akong dumeretyo sa locker room. Minsan kasi ay dumadaan muna ako dito bago ako dumeretyo sa cafeteria, and as I expected, madami na namang letters ang nakalagay sa locker ko.
Love letters to be exact.
"Letters again, Athena, huh? Pft. 'Di ka pa ba nagsasawang tumanggap ng ganyang kadaming letters araw-araw?" I rolled my eyes to insult her.
"Sawang-sawa na ako kung alam mo lang. Kung pwede lang sanang maging ikaw ako, why not, 'di ba?" Malamig ngunit sarkastikong sabi ko.
"I'll cast a spell para maging ako ikaw!" Humalakhak siya bago ako lumabas that makes me roll my eyes even more.
"It's Athena!" I heard a guy shouted ng makatungtong ako sa hallway. "H-Hello, Athena. G-Good morning..." Nahihiyang bati niya sa akin ng madaanan ko ang kinatatayuan niya, he even forced a smile so I did the same.
"Hello, Athena." I just nodded and gives her a little cute smile.
"Athena! You look stunning today." Ngumiti sa akin ang isang lalaki na nginitian ko lang rin pabalik bago ako dumeretyo sa cashier.
"Athena, I love you, so, so, so, much! Mwa!" Bungad na sigaw ng isang lalaki na sinabayan ng pagtawa ng mga studyante. "Mahal na mahal na mahal kita at alam kong hindi mo alam 'yon kasi manhid ka!"
What the hell are he talking about?! Am I numb? Hindi ko naman siya kilala, ah. Ulol. Ulo niya matigas.
"Athena, my loves. Can you just be mine? I love you, ugh!"
"Athena, I've been admiring you for a long time, pwede bang maging tayo na lang? Mas bagay naman tayo kaysa sa iba diyan."
"Athena, huwag ka diyan, mabaho ang bayag niyan!" Tumawa silang lahat at ako naman ay nagpipigil ng tawa.
Tangina lang, ha? Are they all making fun of me? Tsk.
"Hoy! Kaysa naman sa'yong amoy tae ang bunganga!"
"Oh, Puerto Rico! Putangina mo, 'tol. May kumakain naman dito! Mga animal kayo." I chuckled. "Mag-si-layas nga kayo! Ang papanget niyo!"
I just let out a deep sigh and didn't give them any attention. "Isang strawberry cake at saka isang soft drink lang po." Inabot ko sa cashier ang card ko bago ko kuhanin ang order ko. We're not using money here, but only our card that connected to our bank accounts.
Ngumiti siya sa akin as she said, "Thank you."
"Oh. Hm...? Look, who's here?" Narinig ko ang maarteng tono ng boses ng kung sino sa likuran ko. "It's you again, Athena..." She mentioned my beautiful name and applauded.
"Napakapanget naman ng bungad ng umaga ko!" Tila nandidiring usal ng isa sa mga alipores niya na ikinatawa nilang tatlo.
I laughed with them... as I rolled my eyes at her. "What do you need?" Malamig na tanong ko na ikinangisi niya ng malapad. "What? Spill it, i***t!"
"What do I need? Well, isa lang naman ang kailangan ko. Ikaw! You! Get out of this place and bring back all what you stole from me!" Madiing sabi niya sa akin at dinuro-duro pa ako sa mukha.
I didn't stole anything from her, except her throne being the Queen Bee and Campus Sweetheart. Oh, no, honey... I've got it so it's mine, only mine.
I smirked playfully at her. "You want me to get out of this place? Well, kiss the floor first!" Singhal ko sa kanya na ikinaugong ng tawanan ng mga studyante. "Go ahead. The floor is waiting for you to kiss it."
"What?!"
"Kiss the floor romantically and passionately until the floor cum." I said playfully and I even emphasize the word c*m.
"Argh! You Athena! I hate you damnbass!" Gigil na sabi niya. "You're f*****g good at teasing— no! f*****g not! You're not!" Nagkibit-balikat ako. I don't care about her at all, kahit magsisisigaw pa siya dito ay wala pa rin akong pakialaman sa kanya.
I sighed in deep before I faced her stupidly. "I love you more. I love you more as always, babe." Nangaasar kong sabi bago ko siya lagpasan.
Nang makatapat ko ang isa sa mga alipores niya ay nagtaas ito ng kilay sa akin na ikinangisi ko lang. "Good luck for your next time, Athena. I'll make sure na 'di ka na mabubuhay 'pag nagkita tayo sa susunod." I chuckled.
Dumeretyo ako sa garden kung saan doon ako palaging nakatambay at naupo sa isa sa mga bench. Presko ang hangin kaya I can't help myself fell in love in this kind of places. Nagsimula akong lantakan ang mga binili ko habang nagsosound trip.
"It's time... Malapit na... Malapit na, mahal na Princessa..."
Napalingon ako sa buong palagid ko ng makarinig ako ng isang boses sa kung saan. When I realized that wala namang ibang tao ay napailing ako at kalaunan ay kaagad din akong nagkibit-balikat.
The day is so f*****g weird!
Ang daming nangyayari sa aking kung ano-ano ngayong araw. I still remember the girl na nagsalita kanina sa isipan ko at ako naman ay nagbabakasaling guni-guni ko na naman 'yon.
I don't know what's happening? Maybe, I was just tired or what? Miracles again.
"Ay! Ouch!" Daing ko ng mabangga ako ng isang babae. She's wearing a whole black dress and she looks like a strange someone. Hindi ko na siya tinitigan ng matagal at tinignan siya ng nakataas ang kilay.
"Ehem." She looked at me strangely and deeply as she raised an eyebrow.
"What? Why are you starting at me like that? Psh. Wala man lang po bang sorry?" Pinanlakihan ko pa siya ng mata. Hindi siya matanda, parang magka-edad lang kami.
Napabuntog hininga na lang ulit ako at tumalikod pero ilang hakbang pa lang ang nagagawa ko ng lumingon ako dito. Wala na siya doon sa kinatatayuan niya na ikinagulat ko.
Where has she gone?!
"Hello?" Kadarating ko lang sa mansion ng tumawag sa akin ang secretary ng Daddy ko. "What can I do for you, Miss?"
"Good evening, Miss Athena. May I ask for Mister Anderson? There's a girl looking for him po kasi." Magalang na sabi nito sa akin na ikinataas ng kilay ko. A girl? Sucks. "Can you please tell him? Nagagalit na po kasi sa akin ang babae."
"Okay. May you wait. I'll tell him. Thank you for that, Ma'am." Pagkasabi ko no'n ay agad kong pinatay ang tawag at dumeretyo sa opisina ni Daddy.
I knocked three times and waited for his response. "Come in." Nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon ni Daddy ay pinihit ko nang dahan-dahan ang pintuan ng opisina niya at saka din ako dahan-dahang pumasok.
"Oh, honey..." Mom uttered as I faced them. "Ikaw pala 'yan, akala ko na kung sino." Natatawang ani nito. Humalik ito sa pisngi ko at saka ako niyakap. "How was day, love?"
"Tiring, Mom, but it's okay." I replied as I looked at Daddy behind her. "There's someone who was looking for you daw sa company, Dad." Diretyahang sabi ko. Ayoko na kasing magtagal pa dito dahil pagod na ako.
Pinagkunutan niya ako ng noo at tumayo. "Who told you?" He asked. He probably didn't expect anyone else to look for him at this time.
"Your secretary called me just awhile ago and she said that there's a girl looking for you, and by the way, nagagalit na daw po iyong babae." Tumikhim pa ako. "I have to go na. I just want to take some rest. Excuse me, Mom, Dad."
Lumabas ako ng silid na 'yon at dumeretyo sa kuwarto ko. Kaagad akong humilata sa malambot kong kama ng makaramdam ako ng matinding antok. I felt so tired...
The day is so f*****g annoying... I hate it, ugh.
————ꨄ︎———
- Writer
