A Wife by Chance

Chapter 50

Lumingon lang si Tony sa kanya after hearing his words, mas kampanti din siya kung si Nica ang maka tuluyan ni Sedrick. Mas mabuti ito para sa mga bata, and only Nica is the perfect match dito.

"Children's mother? you mean... may anak kana?. But who's that woman? or are you trying to get rid of me?."

"trying to get rid of you? the reason why I let you stay for a while because I haven't told you the reason for calling you. And Nica came, so it delayed. "

"Sedrick are you playing us? after knowing that our company is facing trouble now. You abandon me directly?."

"walang abandon ang nangyayari dahil wala namang acceptance na naganap. Why do I kept talking to you?... and one more thing, the woman you faced earlier is my future wife. I will not warn you for doing anything to her, because you can't even hold a candle for her."

"hmp! she's nothing but a madwoman!"

"yeah.. she's nothing but able to bring down your company for a single call!. You better leave now. You make the air in my office polluted, Tony send her out before I suffocate for that dead rat smell!" nakakasakit naman talaga sa ulo ang gamit niyong perfume.

****

Nica is planing to change her well ang remove the phrase about Sedrick. But one day the children will know about their father's existence, I better leave as it is.

Hayaan ko nalang ang pangalan at karapatan ni Sedrick, sisiguraduhin ko lang na hindi yun ang klase ng babae na maging sterpmom ng mga anak ko. I rather purchase their company para hawak ko sila sa leeg.

In few hours she's about to leave, "ang hirap mahiwalay sa mga bata, this is the last time and I will leave my uniform for the sake of my children. Poyde ko naman gawin yun, basta mawala ng tuluyan si Bautista. "

Nag-iwan si Nica ng mga paalala kay Manang at atm cards. Incase after 6months kung hindi siya makabalik ay poyde niya tawagan ang apat na nemero. Pero nilagyan niya ito ng sunod-sunod na numero. Nauna si Andrew, kasunod si Unse, Nuybe at pang- apat ay si Sedrick. Pero maari lamang nila itong tawagan kung sakaling kibakailangan talaga.

Pinaalam din niya dito ang tungkol sa mga guard na nagbabantay sa kanila. Ang atm na hawak ni Manang ay naglalaman doon ang kanilang mga sahod at pangangailangan. Kasama ang pangangailangan ng mga bata, may 10M yun pero hindi niya sinabi kung magkano ang laman. After 3months ang atm na yun ay mapapasukan ulit ng 10M. Ang rason kung bakit may isa pang atm para malaman nito na kunti ang laman ng bawat isa.

Kung may emergency na mangyayari at naubos ang pera doon ay poyde nilang sabihan si Jake. May black card si Jake kaya kampanti si Nica sa financial situation sa kanyang pamilya.

***

Pito sila lahat ang umalis ng bansa, siya ang nag-iisang babae sa grupo. Hindi naman sila pinag bawalan na magdala ng gadgets, dahil doon dala niya ang mga kagamitan lagi nilang ginagamit ni Unse at Nuybe. Mahirap magtiwala sa mga dayuhan dahil iba ang mga ugali ng mga ito kaysa pilipino.

Nasa isang dorm silang pito, balak sanang ilagay si Nica sa ibang building dahil babae siya. Pero mas ok kapag magkasama silang lahat, gabi na kasi ng dumating sila kaya dumiretso sila sa building na nakalaan sa kanila. Bukas ng 8am magsisimula ang totoong trabaho.

"Magpahinga na tayu! bukas ng 8am magsisimula ang lahat. Gaya ng sabi ko sa inyu, walang dapat makampanti dito. Hindi natin alam kung anong uri at ugali ang makakasama natin.

Iilan sa atin ngayun ang hindi kupa nakasama sa ganitong klasing misyun. Ilang beses ko narin makipag trabaho o pinadala sa ibang bansa, alam niyu ang mangyayari! . Minsan maswerte kaming nakaligtas at makauwi, pero hindi palaging ganon ang mangyayari.

Ilang kapatid na natin ang hindi mapalad makauwi ng ligtas, kaya tayung pito sisigutaduhin nating buo tayung umalis, dapat buo rin tayung makauwi sa ating pamilya!."

Kinabukasan, nakita at nagpapakikala sila sa mga dayuhang sundalo na kanilang makakasama sa misyun. Ganon rin ang ginawa ng mga ito sa kanila, umabot ng apat na oras ang kanilang pagtipun- tipun.

Sa nakikita niya at sa kanyang grupo, napaka liit ng tyansang maging maayus ang patutunguhan nito. Twice a week ang kanilang meeting, the remaining days na walang meeting ay inaaral nila lahat na posibling mangyari.

Madaling lumipas ang araw, isang buwan na ang kanyang grupo sa dayuhang lugar. Hanggang bigla nalang bumalik ang isa nilang kasama galing nagbanyu, nasa training ground sila ngayun.

"Captain! may sasabihin ako sa inyu, pero doon sa room natin pag-uusapan mas ligtas."

"Bakit? ano bayan?" pero kita ni Nica ang seryuso ang mukha ng kasama, parang hindi maganda ang nakikita niya sa mukha at reaksyun dito."

"alright team! let's move!" Kahit na nandito sila sa dayuhang lugar ay nasa kanya parin ang buong command sa kanyang grupo. Walang reaksyun at walang tanong ang mga ito, dumeritso silang pito pabalik sa kanilang building.

Pagkapasok silang lahat sa loob ay hinayaan ni Nica na magsalita ang isa nilang kasamahan. Narinig daw nito na may ibang plano ang dayuhan makakasama nila sa misyun.

Nais daw ng mga ito na gawin ang ayun na nakapagsunduan sa kani-kanilang mga galaw. Pero after sa kanilang misyun dapat walang ititirang buhay sa grupo ni Nica. Ipapalabas nalang na nasawi silang lahat sa kasagsagan ng misyun.

"hindi nga ako nagkamali sa aking hinala."

"Captain, anong sunod nating gawin?"

"still, susunod tayu sa plano, pero gagawa din tayu katulad sa kanilang gusto."

"dapat maging maingat nalang tayu at iiwas kapag patapos na ang labanan."

"parang gusto nilang gumalaw ng natural sa harap natin, at ang kanilang sniper ang hinala kung tatapos sa lahat."

"hmm..more likely, ganyan ang gagawin nila. Aalamin ko ang posisyun ng sniper captain!"

"may final draft tayu mamaya, itanong mo nalang, at sisikapin mong tuntunin during the operation. Malamang hindi nila sasabihin sayu ang totoo."

"Kung alam ko lang, sana dinala ko ang tracking device. Mas madali kung maikabit natin sa kanya ng hindi namamalayan."

"good! ako nalang ang magkakabit sa kanya"

"may dala kaba captain?" kahat ng kasamahan ay nasa kanya naka tuon.

"malamang!" sabay ngiti sa mga kasama. Napangiti din ang mga ito, dahil na excite din sila sa kabaliktaran at kahinatnan sa pangyayari.

Hindi man sabihin ni Nica ay nais niya ay may idea na ang mga ito. Pinag- usapan nila ang pag-iiba at pagpapalit ng posisyun kapag nagsimula ang ingkwentro. Nais ng mga dayuhang ito na sila ang iharap at kung sino ang matitira sa kanila ay sila mismo ang tatapos.

Hindi sila pinanganak hahapon kung yun ang inaakala nila. Nagkabit sila ng device na hiwakay sa mga ito, once the operation start saka nila ikakabit, it is their source of communication.

"Captain, 11o'clock nakaposiyun ang sinper ang his right handed."

"copy! nag-iingat kayu, sa tingin ko siya lang ay dapat nating e handle."

After half an hour, naging patindi ang pangyayari so far wala pang natamaan sa kanila. Pero hindi rin makaligtas ang dayuhan nilang kasamahan. Hanggang patapos ba ang kanilang operasyun ng biglang nag-iba ang posisyun sa sniper nilang kasama. Pero naunahan nila ang plano ng mga ito kaya hindi sila magagilap. Sumubok pa itong nagtanong sa radio tungkol sa kani- kanilang location. Of course ang sagot nila ay safe sila at hindi binigay ang specific.

Nang mahagilap ni Nica ang posisyun sa kanilang kasamang dayuhan na sniper, pinuposisyun niya ang hawak na baril sa kanyaang balikat nito. Gamit niya ngayun ang baril sa kabila.

"hmp! don't you dare play to us white leg horn!"

Sabay napangiti ang mga kasamahan niya sa linya. Alam ng mga ito ang gagawin ni Nica, at sapol! , narinig nalang nila ang hiyaw nito sa kabilang linya.

They act as if wala silang alam sa nangyari, may tama ang kanang balikat ng dayugan nilang kasamang sniper. Ito ang sahilan kung bakit hindi nagawa ang plano ng mga ito sa grupo ni Nica, atleast doon lang niya pinatama na sana magsilbing aral ng mga ito.

Hanggang natapos ang misyun at sinugod naman ang mga kasamahang sugaran. 6 weeks silang nanatili dito bago natapos ang misyun nila.

Nagpapasalamat ang mga dayuhang opisyal sa kanilang tulong, pero maraming sugatan sa ingkwentrong iyun. Halos- halos lahat ay may tama, maliban sa kanilang pito na nakaligtas sa bala. Hindi inaasahan sa grupo ni Nica na ligtas silang lahat.

After 24hours ay babalik na silang muli sa pinas. Miss na nya subra ang mga bata, at alam din niyang nag-alala rin ang kanyang mga kaibigan sa pisiblong mangyari sa kanya.

"Si Sedrick kaya, naalala din ba niya ako ngayun? nag-alala din ba siya sa akin? ni minsan kaya sumagi ako sa isip niya? Siguro galit yun sa akin sa ginawa ko sa fiancee niya. Hindi ko man tinuluyang pinabagsak ang kompanya nila Ms. Andrea ay parang ganon na rin dahil binili ko naman.

Mag reresign na ako, umaasa akung mabigyan ng buong pamilya ang aking mga anak. Kaya kahit gaano kaliit ang pasensya ko ay kaya kong habaan para sa kanya. Tinanggap ko lahat na panghuhusga niya, pero parang wala naman resulta. Sinasaktan ko lang ang aking sarili, kahit katawan ko ay binigay ko last time pero parang pinan didirian pa niya base sa sinabi nya last time kami ngkita.

Siguro its time to give up, ang tanga ko! ako pa mismo ang lumapit sa kanya tungkol sa mga bata pero wala akong nakuhang sagot sa mga option na binigay ko. Wala ba talagang puwang sa kanya ang mga bata? galit siya sa akin dahil sa nangyari noon. Hindi ko naman kasalanan yun, si Ma'am Michell naman ang may gawa, pero bakit ang mga anak ko ay kasali sa galit niya sa akin?

Siguro hindi niya matanggap na nagkaanak ako sa kanya. Pero bakit nya naman ako niligawan noon? mas tanggap pa niya na sa ibang lalaki ang pinag bubuntis ko noon kaysa malaman niya na sa kanta yun?. Sinikap kung pantayan ang katayuan nila sa buhay at nagbaka sakaling kami nalang. Pero parang mali at subra na ang ginawa ko, siguro tanggapin ko nalang na hindi kami ang gusto niya. Nasasaktan man ako dahil natutunan ko na siyang mahalin, pero mas nasasaktan ako sa mga bata sa riyalidad na hindi sila tanggap.

Nag-iba man ako ng number sa phone ko pero ganon parin maman ang email add. ko. May paraan naman talaga siya, pinilit kung hindi ibahin yun dahil umaasa ako. Panahon na siguro na ipagpatuloy ko lahat ng mga plano at nasimulan at itatabi ko na siya."

Yun ang naging desisyun ni Nica habang lulan sila ngayun sa eroplano pabalik sa pinas.