**พอใจกลับมาถึงคอนโดด้วยความโกรธ
โมโห น้อยใจ เสียใจ ปนกันไปหมด พอนึกถึงคำ
พูดที่บอสพูดกับเธอก่อนหน้านี้..ระหว่างเธอกำลัง
อาบน้ำก็อดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ เธอยอมรับ
ว่าบอสลีลาบนเตียงช่างเร่าร้อน เร้าใจเธอสุดๆ
แค่คิดเธอยังเสียวซ่านขึ้นมาทันที..แต่ต้องสะดุด
กับคำพูดของบอสที่พูดเหมือนเธอไปขาย..
พอใจ : เห้อ วันจันทร์ฉันจะไปทำงานยังไงเนี้ย
จะมองหน้าได้ไหม หรือ ควรลาออก โอ้ยยย
หางานใหม่ก็ยากอีก พอใจเอ้ยยย ไม่น่าเลย
ระหว่างอาบน้ำก็ทำความสะอาดร่างกาย เธอรู้สึก
แสบๆร่องสวาทของเธอและเหมือนรอบหลังๆบอส
จะสดและแตกในใส่เธอ เธอต้องไปซื้อยามากิน
ด่วนๆ..หลังจากออกไปซื้อยา ข้าว กลับคอนโดมา
เธอก็นอนหลับยาวตื่นอีกที 10.30 น. วันอาทิตย์..
พอใจ : (สายไม่ได้รับ..ยุพา 15 สาย, บอส 2 สาย)
กดโทรออก..ยุพา
ยุพา : ไอ้พอ แกอยู่ไหน คืนนั้นแกหายไปไหนวะ
พอใจ : คอนโด คืนนั้นเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย
โทษนะที่ไม่ได้บอกก่อน
ยุพา : เออ ไม่เป็นไร แค่เป็นห่วง คืนนั้นฉันได้ผู้
ด้วย แต่ก็ห่วงแกไง ตอนนี้ฉันสบายใจละ
พอใจ : ขอบใจนะแก ไว้คุยกัน..วางสาย
>>ฉันควรโทรกลับหาบอสดีไหม เอาไงดีวะ
บอสโทรมามีอะไร หรือจะโทรบอกฉันว่าไม่ต้อง
ไปทำงานแล้ว โถ่วๆๆ เอ้ยยยย พอใจ แต่ตอนนี้
เริ่มไม่พอใจแล้ว โว้ยยยยย เอาวะ เป็นไงเป็นกัน
ออกก็แค่หางานใหม่ ยากตรงไหน หึหึ!!!
กดโทรออก..บอส (ไม่รับสาย) หู้ยยย ทำไมตื่นเต้น
ขนาดนี้วะเนี้ย ตายๆๆ..พอใจทิ้งตัวลงนอนบนเตียง
มองเพดานอย่างจิตตก ไม่รู้จะเครียดเรื่องไหนก่อน
ไม่ต้องถึงขั้นไปทำงานจะมองหน้ากันยังไง แค่โทร
หาบอส เธอยังลุ้นจนเกือบหัวใจวาย..
.
**ฝั่ง..สอง
.
**เขาคิดไม่ตกจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดี คำพูดเขา
อาจจะพูดไปแบบตกใจและไม่คล่องภาษาไทยมาก
นัก อาจจะสื่อออกไปจนรุนแรงกับเธอไปหรือเปล่า
ส่วนลึกก็รู้สึกติดใจเซ็กซ์เมื่อคืน ไม่รู้ว่าเพราะยา
หรือเพราะความบริสุทธิ์ของเธอ ตั้งแต่ครั้งที่2
เขาจงใจที่จะไม่ป้องกัน ทั้งๆที่เขาซีเรียสเรื่องนี้
มาก ขนาดกับแฟนที่คบกันมา เขาป้องกันตลอด
แต่เหตุการณ์เมื่อคืน เขากลับเลือกที่จะไม่ป้องกัน
เขาครุ่นคิดไปต่างๆนาๆ เรื่องนี้เขาคงคิดคนเดียว
ไม่ได้ คงต้องถามใครสักคน..กดโทรออก..พอหทัย
ไม่รับสาย 2 สาย.
>>ยัยเด็กนั่นไม่รับสาย หรือว่าป่วย เพราะเมื่อคืน
นั้น เขาก็จัดหนักกับเธอ และมันยังเป็นครั้งแรก
ของเธอด้วย ใจนึงก็มีความรู้สึกห่วง..
**โทรออก..ภาคิน
ภาคิน : ว่าไง
สอง : อยู่บ้านป่ะ
ภาคิน : อยู่ๆ กำลังจะว่ายน้ำกับคินน้อย มึงมาดิ
สอง : เออ เดี๋ยวเดินไป..วางสาย (วางมือถือทิ้งไว้)
>>บ้านเก้าภาคิน<<
ภาคิน : (เห็นสองเดินมาหน้าตากังวล) ไงวะ ทำไม
หน้ายุ่งๆ
สอง : (ลงนั่งเก้าอี้ข้างริมสระ) ไอ้คิน.!!! กูขอถาม
หน่อย ถ้าเผลอไปมีอะไรกับคนรู้จักแบบไม่ตั้งใจ
ภาคิน : (กำลังกินน้ำ ถึงกับพุ่ง) ห๊าาาา มึงว่าไงนะ
สอง : มึงจะเสียงดังเพื่อ..มึงจะทำไงกับเรื่องนี้วะ
ภาคิน : ถ้าไม่ได้คิดอะไร ก็เฉยๆไป แต่ถ้าผู้หญิง
ขอเงินก็จ่ายไปจะได้จบ!!
สอง : แล้วมึงเคยไปมีอะไร..แบบไม่ป้องกันป่ะวะ
ภาคิน : ไม่มี.!! กูป้องกันตลอด เอ๊ะ..นี่มึงล่อซื้อ
จะไปฟ้องเมียกูป่ะเนี้ย??
สอง : ล่อซื้อห่าไรล่ะ!!
ภาคิน : มึงไม่ป้องกัน? แล้วมึงไม่กลัวหรอวะ
สอง : ครั้งแรกกูป้องกัน แต่พอรู้ว่าเขายังไม่เคย
อยู่ๆกูก็อยากสด กูโดนวางยาด้วย เลยไม่รู้ทำไม
ถึงคิดทำแบบนั้นวะ
ภาคิน : ชิบ!!! ไอ้พอลรู้ไหม ว่ามึงโดนวางยา
สอง : รู้!! ก็กูให้มันช่วยหาเด็กให้ เสือกผิดพลาด
ไปหน่อย ตื่นมากูช็อกเลย แถมไอ้พอลบอกเรียก
เด็กมารอตั้งนาน นี่กูคิดเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวาน
เครียดชิบหาย
ภาคิน : แล้วมึงไปพลาดได้กับใครวะ
สอง : เลขากูเอง
ภาคิน : ห๊ะ!!!!! เชี้ยยยยยเลย มึงจะทำไงวะ
สอง : กูถามเขาอยากได้เท่าไหร่ กูจะจ่ายให้
แต่ห้ามพูดเรื่องนี้ แม่งเธอพูดใส่กูรัวๆ กูก็ไม่คล่อง
ภาษาไทย พอเธอพูดจบก็ออกไปเลย นี่กูโทรไป
ก็ไม่รับสายนะ
ภาคิน : เขาอาจจะนอนป่วยหรือเปล่า มึงบอกว่า
เขาไม่เคยมีอะไรมาก่อน
สอง : มึงหมายความว่าไงวะ
ภาคิน : เอ้า ไอ้นี่ มันก็ต้องอักเสบฉีกขาดบ้างป่ะวะ
หรือมึงแค่ 49?? ฮ่าๆๆ
สอง : สัส!! คิน
ภาคิน : มึงดูแปลกๆ หรือมึงมีใจให้น้องเลขา??
สอง : แปลกๆห่าไร แล้วมึงไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิง
แล้วรู้สึกสับสนหรอวะ
ภาคิน : กูไม่เคย!! น้ำแตกก็แยกย้าย
สอง : มึงไม่รู้สึก แต่ผู้หญิงเขาอาจจะรู้สึกไง
ภาคิน : คุยกันก่อนแล้วไง แค่สนุก ถ้าจะมาหวังว่า
หลังน้ำแตกกูจะคบเป็นแฟน กูก็ไม่เอาตั้งแต่แรก
มึงก็ลองทำตัวปกติดูก่อน ว่าเลขามึงจะยังไง
ถ้าน้องเขาเงียบๆ มึงก็โฟกัสแค่งาน จบ!! เว้นแต่..
สอง : แต่..??
ภาคิน : มึงจะชอบน้องเขาอยู่แล้ว พอมึงรู้ว่าเขา
ยังไม่เคย มึงเลยกังวลใจ
สอง : เรื่องชอบ กูว่าไม่อ่ะ แต่เรื่องนั้นกูรู้สึกไม่ดี
กลัวไปทำลายชีวิตน้องเขา คืนนั้นเขาบอกกูทำ
ให้ลืมแฟนเก่าที่เป็นทอมหน่อย..ช่างแม่ง
โฟกัสแค่งาน จบๆ ขี้เกียจคิดละ
ภาคิน : อะไรเข้าฝันให้มึงมาปรึกษากูวะ ถามจริง!!
สอง : อ้าว!! ไอ้นี่ ก็มึงไม่ชอบยุ่งเรื่องใคร มึงน่าจะ
เงียบปากได้สุดแล้ว ถ้ามึงเอาไปพูด กูจะไปเป่าหู
น้องกูให้หาผัวใหม่
ภาคิน : เอ้า!! ไอ้เชี้ยสอง ข่มขู่นี่หว่า
สอง : กูไม่มีทางเลือกโว้ยยย ไม่รู้จะพูดกับใคร
ภาคิน : เออ..ก็ตามนั่นแหระ พรุ่งนี้มึงก็ลองทำ
ตัวปกติ รอดูท่าทีเลขามึงว่าเขาจะยังไง กูว่า
เลขามึงเองก็คงเครียดอยู่เหมือนกัน
สอง : แม่ง!!! กูนี่ซวยซ้ำซ้อนจริง ทั้งโดนวางยา
ยังมามีอะไรกับเลขาตัวเองอีก กูจะบ้าตาย!!!
ภาคิน : มาๆ มึงมาว่ายน้ำแก้เครียด
เมคิน : (วิ่งมาหาพ่อ) คุณพ่ออออออ ครับ
อ้าว (หยุดวิ่ง..ยกมือไหว้) สวัสดีครับคุณลุง
สอง : (นั่งย่อลง) หวัดดีครับคินน้อย ว่ายน้ำหรอ
เมคิน : ครับ ตอนบ่ายคุณแม่จะพาไปฮาร์เบอร์
แลนด์และร้านไอติมด้วย คุณลุงไปไหม
สอง : น่าสนใจแห๊ะ!!!
ภาคิน : หืมมม แล้วคุณพ่อล่ะ
เมคิน : คุณแม่บอกว่า คุณพ่อต้องพักผ่อนเยอะๆ
พรุ่งนี้จะได้มีพลังทำงานครับ (ยิ้มแป้น)
สอง : แม่สอนดีจริงๆ (ลูบหัวหลานอย่างเอ็นดู)
ภาคิน : พ่อไม่เหนื่อยครับลูก ถ้าคินน้อยไม่ให้
พ่อไปด้วย คินน้อยอาจจะได้พ่อใหม่นะ คินน้อย
ไม่สงสารพ่อหรอ
สอง : ไอ้คิน มึงนี่มัน.. ฮ่าๆๆๆ
เมคิน : (ทำท่าคิดหนัก มือน้อยๆจับคาง)
**สองก็ว่ายน้ำเล่นกับหลานและออกไปข้างนอก
กับครอบครัวของน้องสาวทั้งวัน กลับมาถึงบ้าน
ก็ 2 ทุ่มกว่า เขาก็เห็นว่าเลขาโทรกลับมา 1 สาย
แต่มันก็ตั้งแต่ช่วงเช้า เขาเลยไม่ได้โทรกลับ
และเขาก็คิดว่าทำตามที่ภาคินแนะนำดูก่อน..
เขาเลยอาบน้ำนอนทันที..
**ฝั่ง..พอใจ
**เธอก็ว้าวุ่นอยู่ทั้งวัน แถมโทรกลับบอสก็ไม่รับ
สายและไม่โทรกลับมาเลย เธอไม่รู้เลยว่าบอส
โทรมามีอะไร หรือ จะไม่ให้เธอไปทำงานแล้ว คิด
ฟุ้งซ่านจนคล้อยหลับไป..