PAIGE Napatigil ako. Ang lakas ng t***k ng puso ko. It was just my name—spoken softly—but I knew exactly whose voice it was. “I was here. Kanina pa…” may halong panunumbat ang boses niya, kaya dahan-dahan akong lumingon sa kaniya. And there he was half-shadowed by the dim light spilling from the end of the corridor. He looked the same, maddeningly calm and unreadable, but his eyes burned with something sharp. “W-why?” Hindi ko napigilang tanungin. “Kung gusto mo lang pala akong makausap, hindi mo na ‘ko kailangang i-prank!” Naiinis na dagdag ko. Napaatras ako nang humakbang siya palapit sa ‘kin. “Why?” ulit niya. “And for the record, I don’t do pranks, Paige.” “Huwag kang lalapit,” banta ko sa kaniya. “Then what? Sisigaw ka?” Hindi siya nagpatinag, patuloy lang siya sa paghakbang.
Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books


