บทที่ 18 หนุ่มชุดลายหมี
“พี่มังกรวางมะลิลงได้แล้วค่ะ มะลิเดินเองได้”
หญิงสาวเอ่ยบอก เมื่อพื้นถนนบริเวณนี้ไม่มีน้ำขังแล้ว และชายหนุ่มควรจะวางเธอลงเสียเธอ
“แต่พี่ยังอยากอุ้มอยู่เลย..”
“แต่พี่เปียกหมดแล้วนะคะ”
มะลิพูดพลางชำเลืองมองเสื้อช็อปสีแดงที่ชายหนุ่มเอามันมาคลุมศีรษะและหน้าอกของเธอ ถึงแม้ว่ามันไม่ได้ช่วยกันฝนได้ แต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและอุ่นใจ สายตาและท่าทีขึงขังของมะลิ ทำให้มังกรยอมวางเธอลง ด้วยโค้งข้างหน้าจะเริ่มเป็นย่านชุมชนและมันก็ใกล้ถึงที่พักของมะลิแล้วด้วย
เพราะฝนตกและเป็นทางลัดเธอควรรีบเร่งมาถึงอะพาร์ตเมนต์ตั้งแต่สิบห้านาทีที่แล้ว ทว่ากลับใช้เวลาเดินทางถึงครึ่งชั่วโมง ช้าเพราะอะไรกัน…
กว่าจะมาถึงที่พักท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว และฝนก็ไม่มีทีท่าที่จะหยุดง่าย ๆ ด้วยลมแรงพัดหอบเอาไอเย็นมาจนทั้งคู่รู้สึกหนาวสั่น
โชคดีที่มังกรเดินตามเธอมา ไม่อย่างนั้นป่านนี้ไม่รู้ว่าเธอจะถึ
