บทที่ 10 ไม่อ้อมค้อม
“ไง ตกลงจะยกธงขาวมั้ย?”
สีหน้าเรียบเฉยแต่แววตากวนบาทาของลีโอฉายพร้อมคำถาม
“......”
ถึงกับสตั๊น อารมณ์ดี ๆ พาหงุดหงิดจนได้
“มึงจะเร่งเอาอะไรวะ อีกตั้งหลายวันกว่าจะครบกำหนด”
กดดันเป็นบ้า ความสุขมันเพลินจนลืมวันลืมคืนแบบนี้สินะ
“กะเอา! ให้คุ้มว่างั้น”
“คุ้ม ไม่คุ้ม ก็เรื่องของกู แต่ถ้ามึงยังปากแบบนี้อีก เดี๋ยวเจอกูถีบ”
มันน่าหงุดหงิด ที่ไอ้พวกเพื่อนเริ่มพูดจาไม่ให้เกียรติมะลิ มันหวงแปลก ๆ
“พวกกูต้องเตรียมตัวแพ้มึงสินะ มังกร”
เสือที่ดูท่าทีของเพื่อนอยู่นาน จึงคาดคั้นขอคำตอบอีกคน
“...... ก็เออสิวะ ในมะ เมื่อกูชนะ พวกมึงก็ต้องแพ้”
ตอบไม่เต็มเสียง ความมั่นใจหายไปไหนหมด ดวงตาคมหลุบต่ำ จนไม่ทันเห็นสีหน้าของเจ้าเพื่อนทั้งสาม ที่เหมือนมีแผนชั่วเต็มหัวไปหมด
ชั่วเหมือนกัน..ถึงคบกันได้สินะ
“เฮ้อ...มึงแน่ใจนะว่าจะเขี่ยแล้ว เด็กนั่นไม่ธรรมดานะเว้ย มีคนจ้องจะเสียบแทนมึงอ
