Embrace in your hearts

chapter 2

Ang burol

daphnie POV:

Alas 10 na ng Gabi ng magising Ako bumangon agad Ako sa kama at lumabas Ng kwarto naabutan ko Si mama at ate na nag uusap Habang kumakain

"Oh gising kana pala halika na sabayan mo kaming Kumain, Aya ni mama at sinenyasan akong umupo sa harap nila naglakad Ako palapit sa kanila.

"nasa Bahay na dw nila Bryan Ang kabaong ni Tito baron, marahang pagkakasabi ni ate na malungkot Ang mukha.

"pupunta Tayo dun bukas kahit Yun manlang maibigay natin sa Tito baron nyo nga pala Dianne may pasok Kaba bukas, Ani ni mama.

"Wala po day off ko din bukas kaya sakto makakapunta Ako sa burol ni Tito baron, sagot ni ate Habang sinusubo ang kanin.

"ikaw daphnie diba may pasok kna bukas sasama Kaba samin bukas agad na tanong ni ate Oo nga linggo na ngayon at bukas may pasok na naman pero aabsent na Muna Ako para kahit paano Maka burol manlang Kay Tito baron.

"Oo sasama Ako sa inyo bukas, agad na sagot ko.

Pagkatapos naming Kumain ay Ako na ang nag prisinta na maghugas nagpupumilit pa nga Si mama kaya Wala siyang magawa kundi magpahinga pagod Si mama nitong mga Araw dahil maghahanap siya ng bagong mapapasukan Balita ko kasi Isa siya sa matatanggal diko alam pa bigla bigla kasi Ang manager nila simula Nung mga nangyari Kay Tito baron sunod sunod na Rin Ang paghihirap namin Hindi na Ako pinapasok sa cafe nila Bryan ayw na nya na mag trabaho pa Ako dun dahil sa tuwing Nakikita nya dw Ako naaalala niya Ang pagkamatay Ng dad nya dahil Hindi agad ni mama na dala Si mama sa hospital edi sana Buhay pa ngayon Si Tito baron pareho Silang naaksidente pero bakit sinisisi niya si mama.

today is Monday Araw din nang pagpunta namin sa burol ni Tito baron nagising Ako ng 6 Dina Ako masyadong puyat syempre binabawasan Kona eye bags ko Sabi nga ni ate para daw akong naka drugs dahil nangingitim na eyes bags ko pero Hindi na naman masyado nag aapply nalang Ako ng eye corrector at concealer para Hindi halata.

pasakay na kami ng trycycle nila mama at ate papunta sa Bahay nila Bryan para makiramay diko pa Nakikita yung mukha ni Tito baron pero naiiyak na Ako at dun Isa Isa ng tumulo Ang luha ko agad akong pinasandal ni ate sa balikat niya at pinapatahan lahat ng pasahero napapatingin na din sakin para akong Bata na inagawan ng candy pero iba to iba yung pakiramdam ko iniisip ko palang na iiyak na Ako sa lagay ni Tito baron 55 palang Si Tito baron para kunin ni god nakakalungkot nga eh.

nasa tapat na kami ng Bahay nila Bryan naaaninag Kona ang mga tao na nakikiramay ngayon madaming nagmamahal Kay Tito baron kahit yung mga empleyado ng opisina nya ganun din sa cafe shop nila natanaw ko Si Rhian na nandun din naka upo kasamahan ko Si Rhian sa cafe shop magkaklase din kami Akala ko pumasok siya pero andito pala siya mabait si Rhian pero kung mag joke Ang seryoso pero ngayon lungkot Ang Nakikita ko sa mukha nya di nya kaano-ano si Tito baron pero amo Rin namin Yun napalapit na Rin samin iisipin ko parang Anak na yung turing ni Tito baron sa aming mga nagtatrabaho sa cafe nila Ang lungkot lang bat humantong sa ganito.

"daph andito pala kayo, malungkot na pagkakasabi ni Rhian kitang kita ko sa mukha niya Ang lungkot.

"Oo si Tito baron Yan ehh yung amo natin kahit pakikiramay manlang ipagdadamot kopa ba malungkot man na Wala na siya pero diko matanggap, marahang sagot ko.

sinamahan kaming lumapit sa burol ni Tito baron ganun din sila ate at mama nang makalapit Ako dun na Ako nawalan ng lakas binuhos Kona lahat ng luha ko na kanina kopa pinipigilan mas malakas Ang iyak ko kesa Kila mama hinagod hagod ni mama Ang likod ko.

"t...Tito baron bakit mo naman kami iniwan Sabi mo Diba na kapag naka graduate na kami ay ikw mismo ang aakyat Ng stage para ibigay samin Ang diploma,.. naiiyak kung Sabi yung kasi ang Sabi niya siya mismo ang dadalo samin papunta ng stage sinabi nya Yun samin ni Bryan dahil parang magkapatid na dw kami. I said Habang umiiyak.

"What are you doing here..? napahinto Ako sa pag iyak dahil sa Hindi ko inaasahang marinig Yun Nung nilingon ko Si Bryan na masama kaming tiningnan.

"All of you na kararating lang get out di na kayo welcome sa Bahay Lalo na sa burol ni dad." he said when he face angry.

"Bryan kahit ngayon lang please gusto kulang makita Si Tito baron huwag mo naman ipagkait Yun.

" I replied.

kahit ito manlang hindi na nya ipagdamot I know Wala kaming karapatan na suwayin sya pero kasi napamahal na kami sa dad nya na kahit makiramay ay Hindi namin magawa.

"ipagkait..?Ani ni Bryan. "daphnie Ang Hindi kulang maintindihan ay kung bakit Hindi nag report Ang mama mo bakit siya nawala agad matatanggap ko naman ehh kasi pareho Silang naaksidente pero Nung nalaman ko na tumakbo siya para humingi ng tulong bumalik ba siya hah Hindi Diba hinayaan nya lang na nakahandusay Si dad sa kotse na duguan at hirap na hirap bumangon,." Aniya na ngayon ay umiiyak na Rin.

"Hihingi naman dapat si mama ng tulong kaya lang nahimatay Si mama nawalan din siya ng balance nun naabutan ko nalang siya na pumasok sa Bahay bat Si mama yung pinagtutuunan mo ng Galit Hindi ba dapat yung may Ari Ng track na sinasakyan dahil hinarangan yung dinaraanan nila, paliwanag ko at dun lang siya napaisip at tumingin sakin.

pero Akala ko matutuwa Siya pero Hindi hinatak niya Ang braso ko at kinaladkad palabas ng Bahay nila.

"I said umalis kayo ayokong Makita Ang pagmumukha nyo Dito Wala na akong pakialam sa Sasabihin nyo Alis, aniya pa Ng makalabas na kami sa Bahay nila dun nya lang binitawan Ang braso ko sobrang sakit ng pagkakahawak nya Wala akong nagawa dahil malakas siya.

"Bryan please kahit ngayon lang gusto lang namin makiramay.." naiiyak kung Sabi.

di na nya pinakinggan ang sinabi ko dahil tumalikod na siya.

"daphnie halika na nakakahiya na sa mga nandito mas Lalo lang tayong mapapahiya kung Hindi Tayo aalis mukhang Tayo pa ang gumawa ng gulo!"rinig kung Sabi ni ate na nasa likod ko.

"Per— Hindi Kona natapos Ang Sasabihin ng magsalita siya.

"narinig mo naman ang sinabi nya Diba na umalis na kayo kaya wag na tayong gumawa ng eskandalo I know masakit ipagtabuyan ang pakikiramay pero now siya na mismo ang nagsabi na ayaw nya tayong Makita Hindi lang ikaw yung nasasaktan daphnie so let's go umalis na Tayo," Paliwanag ni ate at hinawakan Ako sa braso.

after nun umuwi na kami sa Bahay nalulungkot Ako kasi diko makikita Ang paglibing sa kanya.