Lynne’s POV
NAPATINGIN ako sa orasan alas nuebe na. Hindi umuwi kagabi si Tsang Berta kahapon kaya ako lang mag isa dito sa bahay. Ngayon naman hindi rin siya umuwi. Hindi ko alam kung nasaan siya.
Grabe ang sama ng loob. Lahat ng mga naunang sulat ni Ate Meredeth wala akong natanggap. Di bale na ang perang padala niya okay lang sa akin. Pero ang sulat? Hindi ko kayang palampasin iyon. Iyon na lang ang nagpapalakas ng loob na kahit malayo si Ate kakampi ko sya. Kasama ako sa pangarap niya para sa aming dala.
Napalingon ako sa kabubukas lang na pintuan. Agad akong tumayo at nilapitan si Tsang. May hawak siyang sigarilyo na hindi naman niya dating ginagawa.
“Oh, Marialynne,” Patuyang bati niya. Masamang tingin ang ipinukol ko sa kanya. Wala akong pakialam kung saktan niya ako. Makuha ko
