Make It Right

Make It Right

CHAPTER ONE

(Remember The Pain)

"Bieb, tapos ka na ba?" Tanong ko kay Beth.

"Palabas na, Beib." Pasigaw na sagot nito galing sa sariling kwarto.

Hindi naku nakapaghintay dahil sa tagal nito kaya pinasok ko na ito sa kwarto.

"What... Oh my ghad?"

"Sorry naman, Bieb alam mo naman na pupunta si, Jerick sa interview natin ngayon." Naka-ngiwing sagot nito.

"Bruha ka, tatlong taon ang tanda mo doon ahh."

"So what?! Wala naman sa edad yon."

Tinawanan ko na lamang ito.

"And I guess hindi na niya kailangan ng interview pasado na agad yon."

Lumingon ito at ngumiti.

"Please."

"Fine. Maganda ka na kaya tara na at malalate tayo."

"Tara na bago pa magbago isip mo."

*******

MARQUEEN COFFEE SHOP INTERVIEW

"Lisa, wala na bang kasunod?" Pasigaw na tanong ko rito.

Pumasok muna ito galing sa labas.

"Wala na po, Ma'am. Wala na pong applicants sa labas."

"Sure ka?" Tanong ni, Beth.

"Yes, Ma'am. My hinihintay po ba kayo?"

"Wala." Malungkot na sagot nito.

Sinenyasan ko ito na pwede na siyang lumabas.

"Bieb, baka naman hindi pa yon tapos sa store." Pagdadahilan ko rito.

"Let's go."

Parang tamad na tumayo ito. Hindi ko na alam kung sa paanong lakad ang ginawa namin at ang bilis naming makarating ng seven eleven. Sinundan ko lamang ito na agad na pumasok sa store at dumeritso sa pakuha ng alak. Paglapit namin sa cashier ay nakita kong naka-ngiti si, Jerick sa amin na mas lalong nagpasimangot rito.

"Wow, Ma'am bihis na bihis po kayo ahh." Magiliw na tanong nito.

Matapos nitong makuha ang alak ay agad itong lumabas.

"Beib, wala ka pang bayad."

At ang Bruha hindi man lang ako pinansin at nag tuloy-tuloy lang ito sa paglabas at umupo sa labas ng mesa.

"Pasensiya ka. Naglilihi yon."

Sumimangot ito na ipinagtaka ko. Hindi ko na ito pinansin at lumabas naku.

"Hindi siya busy."

Huminga ako ng malalim. MAhabang inuman na naman ito buti na lang at walang pasok bukas.

"Talk to him. Malay mo naman pareho kayong pakipot." PAgpapatawa ko rito.

"Manhid ba yon? Tatlong taon ko na siyang nilalandi tapos wala man lang epek sa kanya."

Natawa ako sa sinabi nito. Walang araw na pinalalampas ito simula ng makilala niya three years ago.

"Malay mo naman bumubwelo lang."

"Wow ha ang tagal ng bwelo niya."

Huminga ito ng malalim.

"I'll give up. Time na siguro it's been so long."

Nagulat ako sa sinabi nito.

"Really?" NAgtatakang rtanong ko rito.

"Yes, and I'm planning to hold our branch in Singapore."

"What?!! Bieb naman bakit naman di ba napag-usapan na natin yan na si, Lisa ang hahawak sa bagong branch."

"Just for me to let go easily. Please for me."

Huminga ako ng malalim sa sinabi nito.

"Are you sure?"

"Yes, I'm sure. I'll stop."

"Finally."

Sabay kaming napalingon ni, Beth kay, Jerick.

"What?" Blankong tanong ni Beth.

"I'm happy na titigil ka na sa panliligaw."

Lumingon ako kay, Beth at nakita ko ang gulat sa mukha nito at mga luhang nagbabadyang umagos.

"Jerick, what their hell? !!!"

Nakatitig lamang ito kay, Beth na umiiyak na ngayon.

"And finally ako naman gagawa nun."

"What?" Naguguluhang tanong ni, Beth.

"Paano kita liligawan kung lagi mokong inuunahan. And my epek sa akin lagi ang mga ginagawa mo. Hindi mo rin alam kung anung klaseng pagtitipi ang ginagawa ko para lang makapagpigil."

"What?"

Natawa naku sa sinabi ng kaibigan kong hanggang ngayon ay tulala pa rin.

"Well, maiwan ko na kayo I'm sure matatagalan ang paliwanagan niyo. Bieb, see yah sa bahay."

At ang Bruha hindi man lang ako pinansin nakatitig na lang ito kay, Jerick. May ngiti na sa labi nito bago ko tuluyang Iwan.

*********

ELLA JANE MARQUEZ POV

Hindi pa rin mawala ang ngiti ko para sa akin kaibigan. Nilakad ko na lamang ang daan patungo sa aming bahay dahil maikli lang naman ang lalakarin ko.

Paliko naku sa kanto ng biglang my sasakyan sumulpot.

"Tikbalang bakla!!!!" Malakas na sigaw ko.

Natapon ang dala kong pagkain dahil sa pagkatumba ko. Bumaba rin naman agad ang may-ari ng sasakyan. At hindi ko alam kong bakit my galit pa yata ang lang it sa akin at ang taong iniwasan ko ng apat na taon ay nandito ngayon sa harapan ko.

"Miss, are you okay?" Tanong nito

"Huh? Ahh yes okay lang ako."

Tinitigan ko ito. Bakit kong magtanong to kala mo hindi ako kilala.

"Are you sure? Gusto mo ba dalhin kita sa hospital?" Tanong nito.

"Yes, okay lang ako. No worries." Naguguluhang sagot ko.

"I'm sorry if hindi na kita mahahatid, I wanna pero nagmamadali ako."

"Hindi okay lang. Sure go ahead."

Nagmamadaling bumalik at pinaandar nito ang sasakyan.

"What the hell?"

Hindi ko alam kung anung oras ako nakarating ng bahay. Basta narinig ko na lamang ang boses ni, Beth Mula sa King likuran at kasama nito si, Jerick.

"Beib, kanina ka pa bakit hanggang ngayon ehh, hindi ka pa rin nakapag bihis?"

"Huh? What?"

"Hey okay ka lang ba? Kanina ka pa wala sa sarili."

"Yeah, I'm good."

Tumayo ako at kumuha ng tubig. At iniba ko na lamang ang usapan.

"So?" Tanong ko rito.

At ang Bruha niyakap lang si, Jerick bilang sagot.

"KAMI na." Kinikilig na sagot nito.

"Really? Jerick?"

"Bakit pahihirapan ko pa kung dapat kami na."

Tinawanan ko ito.

"Baliw. Well, Jerick mind you na baliw yang kaibigan ko."

"Yeah, I'm aware."

Bi nelatan ako nito.

"Bwesit."

"Kakain kami sabay ka?" Tanong ni, Beth.

"Bawal sweet sa harap ko."

Tumawa lang mga ito.

"Sure po. I'll try." Sagot nito at Tumawa pa.

Nawala na rin sa isip ko ang nangyari. Ang dapat na kainan lang namin ay nauwi sa inuman. Hindi ko alam kung paano pero hindi nawala sa isip ko ang imahe ng lalaki ng yon. Why? Bakit ngayon pa kung kailan okay naku. Tama ba okay na ba talaga ako o sinasabi ko lang na okay na ako. I'm successful and all why do I have to see him pa.

Yumuko ako at pasekretong pinunas ko ang aking luha. Pag-angat ko ng mukha ay nakatitig si, Jerick sa akin.

"Nasa kwarto na tulog na. So bakit?" Tanong nito.

Ngumiti ako.

"You knew?"

"Ganyan ang hitsura mo nun ng una tayong magkita."

"I've seen him. Hindi ko alam kung bakit pero nasasaktan pa rin ako."

"Minahal mo ehh. O mas tamang sabihin na mahal mo pa."

Tumawa ako ng mapait.

"I think. Mali ba?"

Umiling ito.

"Ako nga tatlong taon bago nagkaroon ng lakas ng loob para makapag salta sa harap ni, Beth ehh. Time heals, you'll be okay."

I don't know pero naguluhan ako pero na-gets ko naman ang ibig niyang sabihin.

Maybe. Just maybe I still like him. Shot its hurt. Just remembering the pain it kills me.

Tumabi ito ng upo sa akin at hinilig ko naman ang aking ulo sa balikat nito.

" You'll be fine." Saad nito at muling uminom ng wine.

"So kailan mo balak sabihin sa kaibigan ko na ikaw ang may-ari ng Sarmiento Builders." - Anne

"WHAT???"

Sabay kaming nagulat sa lakas ng boses ng kaibigan ko at nagawa ko pang bitawan ang wine glass na hawak ko.

"Oppssss..." Naka-ngiwing saad ko at my pilit na ngiti sa aking labi dahil sas sama ng tingin ni, Jerick sa akin.

"Ohmm.... You know what I think I need some coffee. Bye." - Anne

Bago pa man ito makapagsalita ay mabilis pa sa alas-kwatro ay umalis na ako agad sa tabi nito.

Ngititian ko na lamang ang aking kaibigan na bagong gising at tulayan na rin akong lumabas.

Hinapo ko ang aking dibdib pagkalabas ko lamang.

" My ghad bakit parang hindi ako ang may-ari ng bahay na yan at mamatay na yata ako sa takot." - Anne

Maliban sa five hundred pesos at cellphone na nasa aking bulsa ay wala na akong dala palabas. Alas-nuwebe pa lang naman ng gabi kaya naisipan ko na magtungo na lang muna sa seven eleven para muling uminom. Dahil sa hindi rin naman na kalayuan ang store sa amin ay nakarating ako agad doon.

"Good evening, Ma'am." Magiliw na bati sa akin ni, Luke.

Ngumiti lang ako bilang sagot ko rito. Sa labas na ako ng seven eleven naghanap ng mauupuan. Ang ganda kasi ng puwesto rito kahit na maupo ka lang hindi ka maboboring dahil ang ganda ng harap an nito. Para itong maliit na park na my dalawang bench na nakatapat mismo sa malalaking puno na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung ano ang tawag sa puno na iyan. Tumama lang din naman ang suot ko na jogger at jacket mabuti na lamang at nagawa ko pang makapagpalit ng damit bago kami mag-umpisa ng inuman kanina. Habang ininom ko ang beer at kasabay nun ay pagtanaw ko sa isang magkasintahan na naka-upo sa bench. Wala akong naririnig na nagpapalitan ito ng salita basta nakahilig lamang ang babae sa balikat ng lalaki.

"Kailan ko kaya magagawa yan. Ang umupo at ngumiti sa kawalan ng my kasama."

"Bruha, ginagawa na natin yan." - Beth

"Lumabas ka ulit. Si Jerick?" - Anne

Ngumuso lamang ito. Paglingon ko ay nagmamadaling umalis si Luke at pinalitan ito ni Jerick na magbantay ng store.

"So? Okay na kayo?" - Anne

Tumango lamang ito.

"Ang hindi ko gets bakit siya nagpapakahirap sa pag-cacashier dito ehh my malaki naman siyang kompanya na pwede niyang hawakan." - Beth

"Nag-usap na kayo di'ba?" - Anne

"Yeah, but hello. Pero buti na lang at tinamad siyang umako sa kompanya ng daddy niya kundi hindi niya nakilala ang magandang nilalang na gaya ko." - Beth

Natawa na lamang ako ng hawiin pa nito ang mahabang buhok at humarap kay Jerick na para bang nagpapaganda pa.

" Hoy! Bruha wag mo nang landiin at boyfriend mo naman na yan. "-Anne

" Oh my ghad!!! So true. "-Beth

Napahalakhak na lamang ako sa sinabi nito.

"Baliw." - Anne

"Ay siya hindi? Matino ka ganun?" - Beth

Naka-ngiti na umiiling na lamang ako sa sinaad nito. Nang maubos ang aming iniinom ay nagpasya na rin kaming umuwi. Kahit na pinilit pa namin na kaya naman na namin ang umuwi ng kami na lamang ni Beth ay hindi pa rin pumayag si Jerick. Ang rason nityo ay bahala nang my magnakaw sa tindahan nityo wag lang kaming umuwi ng kami lang.

Hindi ko alam kung bakit nalasing ang kaibigan ko ehh pareho lang naman na tatlo na beer ang aming ininom. Pagkatapos mag paalam ni Jerick ay tuluyan na rin akong pumasok sa aking silid. Hindi naman ako ganun kalasing kaya nagawa ko pang makaligo bago tuluyan humiga sa kama. Ng nakahilata na lamang ako ay muli na namang bumalik sa aking isipan ang banggaan kanina. Papaanong hindi ako nito kilala? We were lovers for four years at kung magsalita ito kanina ay para bang hindi pa kami nagkita noon. Hindi ko alam kung bakit pero muli namang tumulo ang aking luha. Muli akong tumayo at dumungaw sa aking bintana. Gabi na kaya tahimik na rin ang paligid tama pa sa tapat ng aking bintana ay hindi pa ganun kasiksik ang bahay kaya tuloy maglinis itong tingnan. Niyakap ko ang aking sarili ng maramdaman ko ang lamig ng simoy ng hangin.

"Why, Jay?" - Anne

Maliit kong saad at humiga ako ng malalim. Muli ko na namang Niyakap ang aking sarili ng muling humangin.

"Ohh,,, too cold." - Anne

At muli na akong bumalik sa kama para matulog.

Pabalik na sana ako ng mapansin ko ang itim na sasakyan na tumigil sa tapat ng bahay at pagkatapos lamang ng ilang minuto ay muli na itong umalis. Hindi ko naman na masyadong pinansin at muli na akong pumasok at tuluyan ko ng isinara anng aking bintana. Paghiga ko ay naglaro muna ako ng konti sa aking cellphone para lamang antukin ako ngunit ay hindi pa rin ako hinihila ng antok kaya muli akong lumabas ng kwarto para uminom ng tubig. Hindi na ako umalis sa harap ng ref. At doon na lamang ako sa tapat nito uminom. At tuluyan na rin akong pumasok sa aking kwarto para matulog.