อีกไม่กี่นาทีจะเข้าสู่วันใหม่
ท่ามกลางเวิ้งฟ้ากว้างใหญ่ หมู่ดวงนับล้านส่องแสงระยิบระยับ ผืนทะเลกว้างสุดลูกหูลูกตามืดสนิทยามราตรี ลักษณ์นาราทอดสายตาว่างเปล่า มีคราบน้ำตาจาง ๆ ใต้ดวงตาคู่งาม หัวใจล่องลอยไปกับสายลมที่พัดมาลูบผิวกายและใบหน้า โดยมีพลพยัคฆ์อยู่เคียงข้างคอยปลอบโยนขณะแฟนสาวกำลังเล่าถึงอดีตคนรักคนแรกของเธอ
หญิงสาวงุดหน้าลงสะอื้นไห้จนตัวโยนอีกครั้ง ไม่อาจห้ามตัวเองให้หยุดร้องไห้ได้สักที
"ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ไม่ต้องเล่าต่อก็ได้นะ" แฟนหนุ่มกระชับคนร่างเล็กไว้ในอ้อมแขน "ขอโทษที่ทำให้ไม่สบายใจนะเบ๊บ"
เขารู้สึกผิดกลาย ๆ ที่ถาม
“ไม่เป็นไรหรอก มันคงจริงอย่างที่อเล็กซ์บอก ถ้าได้เล่าออกมาบ้างก็น่าจะสบายใจขึ้น มันค้างคาใจอย่างบอกไม่ถูกจริง ๆ นะ เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบปีครึ่งแล้ว" มือน้อยออกแรงบีบมือหนาไว้แน่นจนสั่น
