2
ชีวิตของแก้วตา
แก้วตาเป็นเด็กสาวที่หน้าตาดีตั้งแต่เด็กเธอเดินสายประนางงามตั้งแต่เด็กจนตอนนี้เธอก็ได้เป็นดาวมหาวิทยาลัยอีกด้วย แม้ว่าหน้าตาของเธอจะดีแต่ฐานะทางบ้านของเธอไม่ได้ดีตามหน้าตาของเธอ
หลังจากที่เสาหลักของครอบครัวอย่างพ่อของเธอได้จากไปอย่างกระทันด้วยการนอนหลับไปเฉยๆ แต่อาจจะเป็นเพราะพ่อของเธอทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำทำให้พ่อของเธอพักผ่อนไม่เพียงพอทำให้ร่างกายอ่อนแอสุดท้ายพ่อก็จากเธอกับแม่แล้วก็น้องสาวของเธอไป จนตอนนี้พ่อของเธอก็จากไปเป็นเวลาหกปีแล้ว ยิ่งนานวันครอบครัวของเธอที่มันกันสามคนแม่ลูกก็ยิ่งลำบากเพราะตอนนี้แม่ของเธอก็มาล้มป่วยยิ่งทำให้ความเป็นอยู่ของครอบครัวของเธอลำบากขึ้นไปอีก
แก้วตาที่ทำงานหาเงินในห้องเรียนด้วยการใช้มือถือมากไปไม่สนใจที่อาจารย์สอนทำให้เธอต้องไปพบกับอาจารย์หลังจากเรียนเสร็จ
แก้วตาเดินมาพร้อมกับเพื่อนของเธอที่มีชื่อว่าซาร่าทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กเพราะบ้านของทั้งสองคนก็อยู่ข้างๆ กัน
“ซาร่าแกว่าด็อกเขาจะหักคะแนนฉันมั้ยวะ”
“ไม่หรอกมั้งแกเขาก็คงเรียกมาตักเตือนนั่นแหละไม่ต้องกลัวหรอกเดี๋ยวฉันเข้าไปพูดช่วยแกเอง” ซาร่าบอกกับเพื่อนพลางเปิดประตูเข้าไปในห้องที่โต๊ะทำงานของอาจารย์หลายท่านอยู่ในนี้
แก้วตาเดินเข้าไปหาเอริคด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีเท่าไรเพราะเธอไม่เคยต้องมาพบอาจารย์อย่างนี้เลย ครั้งนี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่เรียนมา
“เธอคนนั้นออกไปก่อนอาจารย์มีเรื่องอยากคุยแค่กับนักศึกษาคนนี้คนเดียว” เอริคที่เห็นว่าแก้วตาพาเพื่อนมาด้วยจึงบอกให้ออกไปรอข้างนอกแต่ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรซึ่งทั้งสองคนก็ไม่เข้าใจแต่ซาร่าก็ออกไปรอข้างนอกตามที่เอริคสั่งเพราะในห้องนี้ก็มีอาจารย์อีกหลายท่านกำลังนั่งทำงานอยู่ด้วย
เมื่อซาร่าออกไปเอริคก็เรียกให้แก้วตามานั่งลงตรงข้ามกับที่เขานั่ง
“นั่งลงก่อนสิ” เอริคมีท่าทีที่น่าเกรงขามมากๆ เขามองเธอพร้อมกับหยิบกระดาษหนึ่งแผ่นขึ้นมาแล้ววางไว้ตรงหน้าของเธอ
“อาจารย์เรียกหนูมามีเรื่องอะไรจะลงโทษหนูหรอคะ” แก้วตาที่คิดอยู่ตลอดว่าที่เอริคเรียกเธอมาเขาต้องลงโทษเธออย่างแน่นอน
“เรื่องลงโทษไม่มีหรอกแต่แค่อยากเตือนเรื่องที่ใช้มือถือในเวลาเรียนก็ไม่ควรเพราะเวลาเรียนก็คือเวลาเรียนแต่อาจารย์ไปถามเพื่อนของเธอแล้วเห็นบอกว่าหารายได้อาจารย์ก็เห็นใจนะแต่เวลาเรียนก็ต้องตั้งใจเรียน”
“เรื่องนั้นจะนำไปปรับปรุงแก้ไขนะคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วแก้วตาขอตัวนะคะ” แก้วตายกมือไหว้เอริคแล้วทำท่าจะลุกไป
“อย่าพึ่งสิ พอดีอาจารย์กำลังหานักร้องไปร้องเพลงประกวดอาจารย์อยากให้หนูเป็นตัวแทนจะได้หรือเปล่าพอดีอาจารย์เห็นคลิปที่หนูร้องเพลงเพราะดีนะ” เอริคสนใจในตัวของเธอมากๆ จนสืบหาจนรู้ว่าเธอเป็นใคร
“แต่หนูไม่ค่อยมีเวลาซ้อมนะคะเพราะตอนกลางคืนต้องออกไปทำงาน เสาร์อาทิตย์ก็ต้องทำงานและดูแลแม่ไปด้วย”
“เรื่องนั้นไม่เป็นไรเพราะยังไงหนูก็ซ้อมทุกวันอยู่แล้วเพราะหนูก็ไปทำงานทุกวัน แล้วนี่ก็คือใบสมัครเงินรางวัลชนะเลิศห้าหมื่นบาท อาจารย์คิดว่าหนูต้องทำได้แน่ๆ” แก้วตาหยิบใบสมัครขึ้นมาแล้วก็เดินออกจากห้องไปเพื่อนก็รีบเดินเข้ามาถามทันทีเมื่อเธอเดินออกมาจากข้างในห้อง
แก้วตากลับมาที่บ้านเห็นอาการของแม่ไม่สู้ดีเพราะวันนี้แม่มีไข้ขึ้นสูงบวกกับโรคประจำตัวของแม่ยิ่งทำให้เธอเป็นห่วงแม่มากๆ เงินที่มีของเธอก็ไม่มากเพราะค่าใช้จ่ายทุกอย่างเธอเป็นคนหามาทั้งหมดเพราะตอนนี้น้องสาวของเธอก็อายุพึ่ง 12 ปีเท่านั้นเองทำให้ตอนนี้เธอต้องกลายเป็นเสาหลักของครอบครัว เมื่อเห็นอย่างนี้แก้วตาจึงตัดสินใจลงสมัครประกวดร้องเพลง
แก้วตาที่ได้พักหลังจากดูแลแม่แล้วเธอก็ต้องออกจากบ้านเพื่อไปทำงานร้องเพลงของเธออย่างเช่นทุกวัน
“แก้วใจพี่ฝากดูแลแม่ด้วยนะมีอะไรโทรหาพี่ได้ตลอดพี่ออกไปทำงานแล้วนะ” แก้วตาบอกกับน้องสาวของเขาที่ตอนนี้กำลังนั่งทำการบ้านอย่างตั้งใจ แก้วใจเองก็เป็นเด็กดีเป็นน้องสาวที่น่ารักของเธอทำให้เธอยอมแพ้ต่อโชคชะตาไม่ได้เพราะมีสองชีวิตที่เธอรักมากที่เธอต้องดูแลให้ดี
“ได้ค่ะพี่ตาไม่ต้องห่วงนะคะ” แก้วใจพูดกับพี่สาวพร้อมด้วยรอยยิ้มที่น่ารัก
“เก่งมากน้องสาวพี่ไว้วันหยุดพี่จะพาไปเที่ยวนะ”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ วันหยุดหนูอยากให้พี่พักผ่อน” แก้วใจเป็นเด็กที่ไม่งอแงกับพี่สาวเลยเธอเข้าใจทุกอย่างว่าพี่สาวเหนื่อยมากๆ ที่ต้องทำงานและเรียนไปด้วย
“โอเคๆ พี่ไปทำงานแล้วอย่าลืมล็อกบ้านดีๆ นะ” แก้วตาพูดแล้วก็เดินออกจากบ้านไปเพื่อไปทำงานที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งซึ่งวันนี้เธอถูกจ้างให้ไปร้องที่ร้านค่อนข้างใหญ่และค่าจ้างในวันนี้ก็เยอะกว่าทุกวันด้วย
แก้วตาไปถึงก็ต้องเข้าไปซ้อมร้องกับนักดนตรีของทางร้านแล้วก็แต่งหน้าแต่งตัวให้เสร็จก่อนเวลาขึ้นร้องเพลงประมาณสามสิบนาที นี่คือชีวิตของเธอที่ต้องทำทุกวันไม่มีวันหยุดเพราะถ้าหยุดเธอก็แปลว่ารายได้ของที่บ้านจะต้องลดลง
เอริคเองเมื่อกลับมาที่บ้านเขาไม่ใช่ด็อกเตอร์เอริคที่เงียบขรึมอีกต่อไปเขาคือเสี่ยเอริคที่สาวๆ หลายคนรู้จักโดยเฉพาะสาวๆ ในร้านที่เขาชอบไปใช้บริการ