รัก(ไม่)ต้องเลือก (3P)

9 เอริคคลั่งรัก

9

เอริคคลั่งรัก

แก้วตามาทำงานที่ร้านเดิมอย่างเช่นทุกวัน เธอขึ้นร้องเพลงตามปกติและเอริคก็มาที่ร้านอย่างเช่นทุกวัน

แก้วตาขึ้นร้องเพลงอย่างเช่นทุกวันและวันนี้เอริคเองก็ได้ให้คนเอาทิปไปให้เธอเช่นเคยและไม่ได้บอกว่ามาจากเขาแต่แก้วตารู้สึกได้ว่าต้องเป็นเอริคแน่นอน

แก้วตาร้องเพลงไปก็มองเอริคไปไม่รู้ทำไมเขาสะกดใจให้เธอต้องมองเขาตลอดเวลาจนบางทีเธอลืมไปว่าเธอกำลังสนใจเขามากเกินไปหรือเปล่า

ในขณะที่แก้วตากำลังร้องเพลงอยู่นั้นก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีอาการมึนเมามากๆ เดินตรงไปที่หน้าเวทีตรงที่แก้วตายืนอยู่เอริคเองก็คอยมองตลอดเพราะดูท่าทางของชายคนนั้นไม่ได้น่าไว้ใจสักเท่าไร

แก้วตาที่ร้องเพลงไม่ได้ระวังชายคนนั้นยืนทิปให้กับเธอแต่พอเธอยื่นมือไปรับเขาก็จับมือของเธอแน่นไม่ยอมปล่อยแล้วมืออีกข้างของเขาก็กำลังจะเอื้อมมือไปลูบที่ขาของเธอแต่เอริคที่เห็นก่อนเดินเข้ามาปัดมือของเขาออกไป

“มึงเป็นใครมึงกล้าดียังไงมาปัดมือของกู” ชายคนนั้นโวยวายเมื่อโดนเอริคปัดมือเขาไม่พูดเฉยๆ แต่เขากลับเดินเข้าไปชกเอริคอย่างแรงจนเขาล้มลง

เสียงกรีดร้องดังออกมาของนักท่องราตรีสาวๆ ดังขึ้นมาสนั่นเมื่อเอริคโดนชายเมาคนนั้นชกเขาอย่างแรง แก้วตาเองก็ตกใจจนวิ่งเข้าไปหลบทันที

“แล้วมึงเป็นใครกล้าดียังไงมาชกกู” เอริคพูดจบก็ชกชายคนนั้นคืนแต่หมัดเขาคงแรงไปหน่อยชายคนนั้นล้มลงแล้วร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กที่โดนเพื่อนต่อย

“มึงเก่งไม่ใช่หรือไงร้องไห้ขี้แยอย่างนี้ทีหลังมึงก็อย่ามารุ่มร่ามในร้านนี้อีก” เอริคพูดจบก็รีบไปหาแก้วตาทันทีด้วยความเป็นห่วงทั้งๆ ที่ตัวเองก็มีเลือดออกที่มุมปาก

“แก้วตาเป็นอะไรหรือเปล่า” เอริคที่เห็นแก้วตานั่งพักอยู่ในห้องพักของนักร้อง

“ไม่เป็นอะไรคะว่าแต่อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่า” แก้วตาที่เห็นเอริคโดนชกก็ถามเขาคืนด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน

“ไม่เป็นอะไรแต่ก็ตึงๆ นิดหน่อย อาจารย์ว่าจะกลับแล้วก็กลับพร้อมอาจารย์เลยนะ อาจารย์แจ้งทางร้านให้แล้วไม่ต้องห่วงเรื่องเวลา ทางร้านก็น่าจะปิดร้านแล้วล่ะเพราะมันค่อนข้างวุ่นวาย” เอริคบอกกับแก้วตาแล้วทั้งสองคนก็ออกไปจากร้านไป

ในระหว่างทางกลับบ้านเอริคแวะซื้อของกินในร้านสะดวกซื้อเพราะเขารู้สึกหิวแก้วตาที่เห็นว่าที่มุมปากของเอริคมีแผลเธอจึงซื้อยามาทาให้เอริคแต่เธอไม่ได้บอกเขาก่อน

“อาจารย์หันหน้ามา” แก้วตาบอกกับเอริค เอริคงงว่าให้เขาหันหน้าไปทำไมแต่เขาก็หันไปโดยไม่ได้ถามเธอ

แก้วตาเอื้อมมือพร้อมกับยาที่ชุบบนสำลี เธอแตะไปเบาๆ แต่เสียงร้องของเขาดังขึ้นดังมากๆ จนเธอต้องรีบชักมือกลับเพราะกลัวเขาเจ็บ

“นี่เจ็บขนาดนั้นเลยหรือไง” แก้วตาตกใจจนพูดขึ้นมาจนลืมว่าเขาคืออาจารย์ของเธอ

“ไม่ได้เจ็บก็แค่ตกใจก็เลยร้องดังไปหน่อย” เอริคพูดขึ้นยิ่งทำให้แก้วตาหมั่นไส้ที่เขาร้องราวกับว่าเป็นแผลผ่าตัด

“ก็ถ้าไม่เจ็บก็ไม่จำเป็นต้องร้องขนาดนี้มั้ย” แก้วตาพูดขึ้นมาแล้วก็ยื่นมือไปทายาให้เขาอีกครั้งแล้วเธอก็เป่าเพื่อให้เขาหายเจ็บ เธอชอบทำอย่างนี้กับน้องของเธอเวลาที่น้องซุกซนแล้วมีแผลทำให้เธอเผลอทำกับเอริคเพราะลืมตัวคิดว่ากำลังทำแผลให้น้องสาวของเธอ

เอริคตัวแข็งทื่อเมื่อเขาเจอการกระทำที่แสนอ่อนโยนของเธอ เอริคมองเธอตาปริบๆ แทบไม่ได้หายใจจนเธอขยับออกไปเขาก็ถอนหายใจเฮือกออกมา แก้วตาเองก็เขินเมื่อเธอนึกได้ว่าคนที่เธอกำลังทำแผลให้ไม่ใช่น้องสาวแต่เป็นอาจารย์ที่สอนหนังสือเธอ แก้วตาก็ทำทีเป็นไม่ได้รู้สึกอะไร

“เสร็จแล้วเรากลับกันดีกว่า” แก้วตาพูดจบก็มองไปข้างหน้าอย่างเขินๆ ส่วนเอริคก็ยิ้มที่ได้เห็นเธอเขินอย่างนี้

แก้วตานั่งนิ่งไม่พูดไม่จาตั้งแต่ออกรถมาจนถึงหน้าบ้านของเธอ “แก้วตานี่ฝากให้แม่กับน้องแล้วก็แก้วตาด้วย”

เอริคมีของฝากให้กับแม่และน้องสาวของเธออีกแล้ว “เมื่อตอนเย็นแม่กับน้องสาวฝากมาขอบคุณด้วยนะคะ”

“ไม่เป็นไรอันนี้ก็ฝากให้อีกนะ ถือว่าเป็นค่าทำแผลแล้วกันนะ” เอริคพูดขึ้นมาแล้วก็มองเข้าไปในบ้านที่ยังเปิดไฟไว้

“ตอนนี้ห้าทุ่มนิดๆ แล้วทำไมบ้านยังเปิดไฟอยู่เลยล่ะ” เอริคพูดขึ้นมาแก้วตาจึงมองเข้าไปในบ้าน

“แม่กับน้องกำลังนั่งทำงานพิเศษเล็กๆ น้อยๆ รอแก้วตาอย่างนี้ทุกวันแหละค่ะ”

“อย่างนั้นหรอ ถ้าอย่างนั้นอาจารย์กลับก่อนนะ” เอริคบอกกับแก้วตาที่ลงจากรถแล้วเธอก็โบกมือให้กับเขา เอริคดีใจมากที่เธอโบกมือให้กับเขาเพราะแต่ก่อนเธอไม่เคยโบกให้เขาเลย

เอริคขับรถไปก็ยิ้มไปอย่างมีความสุข คล้ายกับคนกำลังคลั่งรักหนักมาก

“ทำไมแก้วตาน่ารักน่าทะนุถนอมอย่างนี้นะ เราหลงจนหาทางออกไม่ได้แล้วโว้ย” เอริคที่กำลังคลั่งรักกับแก้วตาอยู่นั้นก็มีสายโทรเข้ามานั่นก็คือจัสมินนั่นเอง เมื่อเขารับสายก็ต้องอ้าปากค้างเพราะเธอวิดีโอคอลมาในชุดนอนสุดสยิวเพราะมันมองเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

“เอริคขาอยู่ที่ไหนคะ จัสมินเหงามาหาจัสมินหน่อยได้มั้ยคะ” จัสมินพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่ยั่วยวนมีหรือที่เอริคจะปฏิเสธให้เสียชื่อชายชาตรี

“ว่างสิครับหนูอยู่ไหนพี่จะรีบไปหา” เอริคพูดพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากอาการคลั่งรักคิมิโนโต๊ะหายไปทันที ตอนนี้เป็นเสี่ยเอริคอิไต๋ อิไต๋แทน

“ก็ที่เดิมของเราไงคะ ที่คอนโดของจัสมินไงคะ รีบๆ มานะจัสมินจะเบ็ดรอ” จัสมินพูดขึ้นมาพร้อมกับขยับกล้องมาที่เนินเนื้อของเธอ

เอริคเห็นแค่นี้เขาก็อยากไปถึงคอนโดของจัสมินตอนนี้เลยเพราะเขาอดใจรอที่จะกระแทกเธอไม่ไหวแล้ว

เอริคเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นไม่นานเขาก็มาถึงหน้าคอนโดของเธอ ยามที่เฝ้าให้เขาขึ้นไปได้เพราะจัสมินเป็นคนแจ้งยามไว้ว่าถ้าเขามาให้ขึ้นมาได้