8 ซ้อมร้องเพลง

1158 Words

8 ซ้อมร้องเพลง แก้วตามีนัดกับเอริคเพื่อซ้อมร้องเพลงหลังจากเลิกเรียนเมื่อเรียนเสร็จเธอก็ไปรอเอริคที่หน้าห้องซ้อมทันที “แก้วตารอนานหรือยัง” เอริคที่เดินมาถึงเห็นเธอนั่งรอก็ถามขึ้นมาในทันที “สักพักแล้วค่ะ” แก้วตาพูดขึ้นมาแล้วก็มองไปที่เอริคที่บุคลิกของเขาตอนนี้กับตอนที่เขาไปเที่ยวกลางคืนมันช่างแตกต่างกันมากๆ แตกต่างจนบางทีเธอคิดว่าเขาเป็นคนละคนกัน “อาจารย์หิวข้าวไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อยสิเดี๋ยวค่อยมาซ้อม” เอริคที่หาเรื่องอยากไปกินข้าวกับแก้วตาอยู่แล้วได้โอกาสก็เลยชวนเธอเพื่อไม่ให้เสียโอกาส “ถ้าปฏิเสธก็ไม่ได้ซ้อมอยู่ดี ไปก็ไปค่ะ” แก้วตาพูดแล้วก็ลุกขึ้นทันทีแล้วเอริคก็เดินนำหน้าเธอไปที่รถ “แก้วตาอยากกินร้านไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า” “อาจารย์เลือกเลยค่ะ พอดีว่าแก้วตาไม่ค่อยได้กินข้าวนอกบ้านสักเท่าไรเลยไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อย อาจารย์เลือกเลยค่ะ” แก้วตาพูดพร้อมกับทำหน้าเขินๆ ไม่รู้ว่าทำไมเธอต้องเขินด้วยก็ไม่รู้ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้พาเธอไปเดทเขาแค่หิวแล้วชวนไปเป็นเพื่อน เอริคเลือกร้านอาหารเป็นอาหารญี่ปุ่นที่แก้วตาก็ไม่เคยได้เข้ามากินเลยสักครั้งแม้ว่าเงินที่เธอหามาได้จะมากพอที่จะซื้อหรือสามารถกินได้แต่เธอก็ต้องเก็บเงินไว้เพื่อใช้จ่ายค่ารักษาแม่ของเธอ เอริคสั่งอาหารมาให้แก้วตามากมายหลายอย่างจนเธองงว่าสองคนจะกินยังไงหมด “ไม่ต้องสั่งเผื่อหนูเยอะนะเดี๋ยวหนูกินไม่หมด” นี่คือสิ่งที่แก้วตาบอกกับเขาแต่สิ่งที่เขาสั่งมามันเต็มโต๊ะหรือเขาได้ยินว่าสั่งมาเผื่อเธอเยอะๆ กันแน่มันถึงได้เต็มโต๊ะอย่างนี้ “กินเยอะๆ นะจะได้มีพลังในการร้องเพลง ไม่ต้องเกรงใจอาจารย์เลี้ยง” เอริคพูดขึ้นแล้วก็เริ่มกินเธอเองก็กินแต่ก็เกรงใจเขาแม้ว่าอาหารตรงหน้าจะน่ากินไปทุกอย่างแต่เธอก็เลือกกินแค่อย่างเดียวด้วยความเกรงใจ “ทำไมกินอยู่อย่างเดียวล่ะแก้วตา กินอย่างอื่นด้วยสิ” เอริคที่เห็นเธอกินอย่างเดียวจึงบอกให้เธอกินอย่างอื่นด้วยแต่เธอก็ไม่กล้ากินอยู่ดี “แก้วตากินแค่อย่างเดียวก็พอแล้วค่ะ” แก้วตาบอกกับเอริคแล้วก็คีบอาหารจานเธอเลือกกินแค่อย่างเดียว “แก้วตาจะกินอย่างอื่นดีๆ หรือจะให้อาจารย์ป้อน” เอริคพูดขึ้นพร้อมกับคีบอาหารแล้วก็ยื่นไปหาเธอ “ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวแก้วตากินเองได้” แก้วตาพูดแล้วก็ยอมกินอย่างอื่นจนเอริคยิ้มออกมาอย่างพอใจ เมื่อทั้งสองกินใกล้จะอิ่มเอริคก็เรียกพนักงานมาเพื่อสั่งอาการเพิ่มกลับบ้านเธอก็เข้าใจว่าเขาจะสั่งมันไปให้คนที่บ้านของเขา เธอก็นั่งรอเขาแล้วก็มองไปรอบๆ ร้าน บรรยากาศภายในร้านดีมากๆ “ขอโทษด้วยนะคะที่ให้รอ” พนักงานยื่นอาหารที่ใส่ถุงกระดาษหลายถุงให้กับเขา เอริคขับรถพาเธอมาส่งที่บ้านโดยไม่ได้พาเธอกลับไปซ้อมเพราะนี่มันก็ใกล้มืดแล้วเขารู้ว่าเธอต้องไปทำงานต่อคืนนี้เขาก็กลัวเธอเหนื่อยเลยมาส่งเธอที่บ้านแทน “ทำไมอาจารย์มาส่งหนูที่บ้านไม่ได้ไปซ้อมร้องเพลงแล้วหรอคะ” แก้วตาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเอริคอย่างสงสัย “วันนี้ไม่ต้องซ้อมก็ได้เพราะอีกหน่อยแก้วตาก็ต้องไปทำงานแล้ววันหลังค่อยซ้อมก็ได้” เอริคพูดขึ้นแล้วก็ยื่นถุงอาหารที่เขาสั่งมาเมื่อตอนที่จะออกจากร้านหลังจากที่ทั้งสองกินเสร็จ เขายื่นให้เธอ “อะไรคะ” แก้วตาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเอริคด้วยความสงสัยอีกรอบ “อาหารอาจารย์สั่งมาให้น้องกับแม่ของแก้วตาเอาไปสิ” เอริคพูดขึ้นมายิ้มๆ อย่างใจดี “ไม่เป็นไรค่ะแก้วตาเกรงใจ” แก้วตาปฏิเสธที่จะรับอาหารมาจากเขาเพราะเธอรู้ว่าอาหารที่เขาซื้อมานั้นราคาแพงเอาเรื่อง “ไม่ต้องเกรงใจหรอกคิดซะว่าค่าตอบแทนที่ไปกินข้าวเป็นเพื่อน” เอริคพูดขึ้นมาแล้วก็ยื่นถุงอาหารรอให้เธอรับมันไป “ถ้าไม่รับอาจารย์เอาเข้าไปให้ในบ้านก็ได้นะ อาจารย์คิดว่าแม่กับน้องของแก้วตาต้องดีใจมากแน่ๆ” เอริคพูดขึ้นมายิ้มๆ แล้วก็มองหน้าของเธอ “ก็ได้ค่ะ ขอบคุณแทนแม่กับน้องด้วยนะคะ หนูไปก่อนนะคะ” แก้วตายกมือไหว้ก่อนจะรับอาหารจากมือของเอริค “คืนนี้เจอกันนะ” เอริคพูดขึ้นมาเพราะเขารู้ว่าเธอจะต้องไปร้องเพลงที่ร้านเดิมเพราะเขาเป็นคนจ้างให้เธอไปที่ร้านนั้นเอง “ค่ะ” แก้วตารู้สึกแปลกๆ ที่เอริคทำดีกับเธออย่างนี้จนบางทีเธอก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาชอบเธอแต่สถานะของเธอตอนนี้คงยังรักใครไม่ได้เพราะหน้าที่ของเธอตอนนี้คือหาเงินเท่านั้น แก้วตาถือถุงอาหารเข้าไปในบ้าน แก้วใจเห็นก็รีบวิ่งมาหาเธอทันทีเพราะเธอดีใจที่พี่สาวถือของมากมายเข้ามา “พี่แก้วตาถืออะไรมาเยอะแยะคะ” “อาหารของแก้วใจกับแม่เอาไปแกะให้แม่กินด้วยนะ พี่กินอิ่มแล้วพอดีอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยซื้อมาฝาก” แก้วตาพูดขึ้นมาแล้วก็ยื่นถุงอาหารให้น้องสาว “ว้าว!!! อาหารญี่ปุ่นน่ากินมากๆ เลย” แก้วใจร้องออกมาด้วยความดีใจเพราะตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยได้กินเลยสักครั้ง “แม่คะมากินด้วยกันค่ะ” แก้วใจเรียกให้แม่ของเธอมากินด้วยกันเพราะเธอกินคนเดียวมีหวังท้องแตกแน่ๆ เพราะเอริคซื้อมาเยอะมากๆ “แก้วตาไม่มากินด้วยกันหรอลูก” ดวงตาถามลูกสาวของเธอเพราะอยากให้มากินด้วยกัน “หนูกินอิ่มแล้วค่ะแม่กับแก้วใจกินเลยค่ะ หนูขอนอนพักสักครู่หนูต้องอาบน้ำไปทำงานแล้วค่ะ แม่กินเยอะๆ นะคะ แก้วใจด้วยนะ” แก้วตายิ้มมีความสุขที่เห็นแม่กับน้องมีความสุขแต่เธอก็รู้สึกแปลกๆ กับเอริคอยู่ดีที่เขาทำดีกับเธอเกินหน้าที่ของอาจารย์ที่สอนหนังสือ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more