Kapıya doğru giderken Alp’i takip ediyordum. Elimizde ışık olmadan karanlığa gittiğimizi fark ettiğimde “Alp ışık” dedim.
Yarım yamalak cümlemi anlayarak geri dönüp kotunun cebinden telefonun çıkararak flaşını açtı. Önümüzü aydınlatacak kadar ışığa kavuşunca tekrar kapıya yöneldik. Alp beni arkasında tutarak ilerliyor bende onun beline yapışmış takip ediyordum. Aklıma kötü şeyler getirmek istemiyordum ama bu olayın sebebinin düşündüğüm kişi olmamasını sadece basit bir elektrik kesintisi olması için dua ediyordum.
Kapıyı açtığımızda aşırı derecede bir duman kokusu yüzümüze çarptı ben daha ne olduğunu anlayamadan Alp elimi çekiştirerek hızla merdivenlerden inmeye başlamıştı. Merdivenlerden iner inmez karşıda salonun camından gördüğüm alevlerle dondum kaldım.
Alp beni kolumdan çekerek kap
