Zaman her şeyin ilacıdır.
Ne kadar basit ve klişe bir söz ama ne kadar da doğru… Doğru olduğunu daha yeni keşfediyorum. İlk zamanlar bana bu sözü söyleyen herkese aşırı sinirleniyordum. Siz neyden bahsettiğinizin bile farkında değilsiniz diye bağırmak istiyordum yüzlerine karşı ama şimdi hepsini çok daha iyi anlıyorum. Kardeşini veya sevdiğin her hangi birini kaybeden ilk insan ben değilim sonda olmayacağımı biliyorum. Bunu anlamam belki birkaç ayımı aldı veya anladığımı sanıyorum. Belki de arada bir yine hüsrana uğrayıp yine kendime acımaya başlayacağım yaşadıklarımın haksızlık olduğunu düşüneceğim ama şuan biliyorum ki artık ilk başlardaki gibi yakmayacak canımı. Çok düşündüm çok ağladım kendime kızdım ve elime hiçbir şey geçmedi. Geçmeyecek de. Her şey istediği gibi akmaya devam edecek
