Yaşadığım zafer sevinci üstündeki kanı görmemle gölgelenirken yüzüne sıçrayan kanın daha kurumamış olduğunu fark ettim. Aklıma gelen şey titrememe sebep olurken “ne olur olmasın” dedim. Eğilip cebini yoklarken bir anahtar ile telefon bulduğumda ikisini de cebime atıp daha fazla oyalanmayarak hemen kapıdan çıkıp merdivenlere koştum.
Merdivenler bitip de gözüm ışıkla buluşunca yaşaran gözlerimi açık tutmaya çalışarak ilk geldiğim yeri hızlıca bir süzüp kapısı açık olan mutfağa koştum. Çekmeceden bir bıçak alırken karşıdaki merdiveni görünce hızla merdiveni tırmandım. Çok hızlı hareket etmeliydim o uyanmadan Aslı ve Ayfer Ablayı da alıp buradan gitmeliydim. Yukarı çıktığımda direk karşımda bir oda solda ve sağda da birer oda vardı. Sağdan başlayarak ilk kapıyı açmamla açmamış olmayı diledim.
