INTRO |

1131 Words

เขต Fri(end) Zone 'ระวัง เพื่อนดุ' ก็อกๆ ก็อก ๆ เสียงเคาะประตูหน้าห้อง "ใคร!" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากประตูห้องน้ำ ร่างสูงโปร่งเปือยท่อนบน หยดน้ำเกาะตามมวลกล้ามท้อง "ไม่รู้" ด้วยความรีบไอรีนเดินไปเปิดประตูโดยที่ลืมส่องตาแมวดูเสียก่อน...คนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นผู้ชายหน้าตี๋ ใส่แว่นดูทรงเป็นเด็กเนิร์ด ไม่รู้จักและไม่คุ้นหน้าเลย สงสัยจะเคาะห้องผิด? "หวัดดีครับ ไอรีน" เขาเรียกชื่อเธออย่างคุ้นเคย ท่าทางและอาการรวมถึงสายตาที่มองมาแปลกๆ "…." โรคจิตป่าววะ? "คะ คือ..อย่าพึ่งปิดประตูนะ เรามีของจะให้เธออ่ะครับ" เขายื่นตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลผูกโบว์สีชมพูตัวเล็กมาให้ ตอนแรกเธอนึกกว่าเขาเคาะห้องผิดซะอีก แต่นี่… "เรา..ปอนด์นะ วิศวะคอมปีสี่ เราพึ่งย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ เธออ่ะ" "อ่อ~" ไอรีนยังคงยืนใบ้แดก พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าผู้ชายคนนี้เคยเจอที่ไหนหรือรู้จักมาก่อนไหม "ไอรีน เสื้อฉันอยู่ไหน" เสียงยูโรดังแทรกเข้ามา พร้อมกับตัวเขาที่เข้ามายืนอยู่ด้านหลัง มาถามหาเสื้ออะไรตอนนี้! ผู้ชายตรงหน้าประตูขมวดคิ้ว สีหน้าแปลกใจ “เธอกับยูโร?" "เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวนะ" ดึงประตูปิด แล้วล็อคทันที ผู้ชายคนนั้นดูแปลกมาก รวมทั้งสายตาที่มองมาก็ด้วย ดูน่ากลัวยังไงไม่รู้ หมับ ตุ๊กตาหมีที่ผู้ชายคนนั้นให้มาถูกแย่งออกไปจากมือ "ใคร" "ไม่รู้ เขาบอกเขาชื่อปอนด์ วิศวะคอมปีสี่ แต่ฉันไม่คุ้นหน้าเลยอ่ะ" "เยอะมากถึงขนาดจำไม่ได้เลยดิ" โคตรจะอนุบาล โตขนาดนี้แล้วยังจีบผู้หญิงด้วยวิธีนี้อีกเหรอวะ "หมายความว่าไง นี่ด่่าว่าฉันแรดเหรอ" ยูโรไหวไหล่ ยกคิ้วทิ้งไว้ข้างนึงด้วยสีหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่าง คนตัวเล็กมองตาขวางใส่ เดินผ่านเข้าไปในห้อง จะแต่งตัวต่อ ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกระทบกัน ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเป็นตุ๊กตาหมีตัวนั้นลอยไปอยู่ในถังขยะแล้วเรียบร้อย ….. ร่างกายสูงโปร่งดูทะมัดทะแมงทิ้งตัวนั่งลงปลายเตียง สายตาคมกริบลากเลื่อนมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า "ทำไม" ทำให้เธอต้องก้มมองชุดตัวเอง…ไปเที่ยวผับก็ต้องแต่งตัวแซ่บๆ ประมาณนี้แหละ ไม่เห็นแปลกอะไร ทำไมต้องมองมาด้วยสายตาแบบนั้นด้วย! "อย่ามาบ่นว่าผู้ชายมองนมให้ฟังอีกก็แล้วกัน" ชุดที่เธอใส่ล่อตาล่อใจ ล่อไปจนถึงอะไรที่อยู่ข้างล่าง! "ยูโร!" ไอรีนมองเขม่นผ่านทางกระจก กระแทกตัวนั่งลงเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้งเติมลิปสติกโดยไม่สนใจคนด้านหลังอีก หยิบโทรศัพท์ที่ปิดเสียงเอาไว้ออกมาดูหน้าจอ พอวางโทรศัพท์ลงเงยหน้าก็สานสบกับสายตาที่จดจ้องมองมาผ่านเงาสะท้อนของกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง "ลุกมารูดซิปด้านหลังให้หน่อยดิ" ร่างสูงเดินเข้ามาประชิดตัวทางด้านหลังรูดซิป คนตัวเล็กย่นจมูกใส่ มองเขม่นผ่านกระจก "ถอยไปเลย" พอใช้งานเสร็จก็เฉดหัวไล่ ทว่าร่างสูงที่ซ้อนตัวยืนทางด้านหลังไม่แม้แต่จะขยับถอยห่าง พอยืนใกล้กันแบบนี้แล้วส่วนสูงแตกต่างกันพอสมควรเลย เธอสูงแค่แผ่นอกของเขาเท่านั้น "อย่าแกล้งได้ไหมจะแต่งตัว" ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เขาขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังชนเข้ากับแผ่นอก รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดอยู่บริเวณลาดไหล่ ปั่ก (เสียงบางสิ่งบางอย่างร่วงกระทบพื้น) ขอบคุณพระเจ้า ไอรีนหลุดจากภวังค์ดันตัวยูโรออกห่าง @ผับ Nothxng24 สี่ทุ่มแล้วแต่สถานที่แห่งนี้ไม่เคยหลับไหล 'ผับ' สถานที่ที่เต็มไปด้วย เเสง สี เสียง แอลกอฮอล์และนักท่องราตรี ไอรีนมาพร้อมยูโรแต่เขาแยกไปสูบบุหรี่จะตามเข้ามาทีหลัง วันนี้ผู้คนหนาแน่นเป็นพิเศษ คงเพราะเป็นวันศุกร์ สอดส่องสายตามองหาพวกเพื่อน ก็หันไปเห็นรุ่นพี่ที่สนิทเข้าพอดี จึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปทักทายตามประสาคนรู้จักมักจี๋กัน "วันนี้คนแม่งเยอะว่ะ" วาวาบ่นเรื่องโต๊ะ เพราะตรงนี้อยู่หัวมุมมืดๆ เป็นโต๊ะยืนอีกต่างหาก "เอางี้ป่ะ ไปนั่งโต๊ะเพื่อนหนูมั้ย" คนถูกถามทั้งสองหันขวับ แววตาลุกวาวเป็นประกายขึ้นมาทันที "ได้เหรอ" วาวาถาม แต่เก็บกระเป๋าราวกับพร้อมจะเดินออกไปแล้ว "ได้สิ เพื่อนหนูจองโต๊ะวีไอพีไว้ที่นั่งเหลือเฟือ" ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมพวกรุ่นพี่สาวทั้งสองคนถึงได้ระริกระรี้กันขนาดนี้เพราะกลุ่ม'เพื่อน'ที่พูดถึงคือกลุ่มเฮดว้าก หนุ่มฮอตวิศวะ มอ.NBB ไงล่ะ "จะดีเหรอแก ไปถามเพื่อนก่อนไหมอ่า เจ้เกรงใจ" "แหม่ เจ้~ ดูออกค้า! มาเถอะพวกนั้นมันไม่กัดหรอก ออกจะชอบซะมากกว่าที่มีสาวสวยๆ ไปนั่งด้วย" ไอรีนแหงนหน้ามองขึ้นไปด้านบนโซนวีไอพี ที่โต๊ะตอนนี้มีผู้ชายสามคนนั่งดื่มกันอยู่ โฬม วิล เดย์…สามหนุ่มสามมุมแตกต่างกันคนละสไตล์แต่พอนั่งรวมกันแล้วกลายเป็นแหล่งอาหารตาชั้นดีของพวกสาวๆ ไปโดยปริยาย ไอรีนพารุ่นพี่สองคนมาขอนั่งร่วมโต๊ะด้วย โดยไม่ต้องแนะนำอะไรกันมากมายเพราะเราต่างก็รู้จักกันในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยเดียวกันอยู่แล้ว และพวกเพื่อนเธอเองก็ไม่มีปัญหาอะไร "อ้าว! แล้วคนหล่อของแกไปไหนอ่า" วาวากระซิบถาม "ยังสูบบุหรี่ไม่เสร็จมั้ง" "แหม่~ เดี๋ยวนี้ไม่มีปฎิเสธ นี่ขนาดไม่ได้พูดชื่อนะ วาวามึงได้กลิ่นอะไรมั้ย" แก้มหรี่ตามองจับผิดรุ่นน้อง สมัยเรียนก็ชอบแซวไอรีนแบบนี้อยู่เป็นประจำ "อะไรของพวกเจ้" "ถามจริงๆ เลยนะ 'แค่เพื่อน' กันจริงเหรอ?" "เพื่อนเล่น เล่นเพื่อนรึเปล่า~" "ไม่เล่นค้า~ เพื่อนกันจริงๆ พวกเจ้ต้องการไรเนี่ย มาจับผิดไรอ่า" "ป่าว~ ก็แค่สงสัยว่าคนสวยอ้อยเก่งอย่างหล่อนน่ะเหรอ จะเอาคนที่หล่อแบบนั้นเป็นแค่เพื่อน" "หล่อแล้วไง? เพื่อนก็คือเพื่อน" ไอรีนยกมือเสยผม ตอบด้วยความมั่นใจ "มั่นมากกกกก แล้วพวกฉันจะคอยดู!"

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more