Only Euro | 02 หวงเพื่อน

1166 Words
0_0 "ผู้ชายอะไรแรดมาก" พลักหน้าหล่อออกห่างตบท้ายด้วยการถลึงตาใส่ ยูโรยกยิ้มมุมปากไม่สะทกสะท้านกับคำด่า "หึ~ มีแต่เธอเท่านั้นแหละที่พูดแบบนี้" เขากวนด้วยการหยักคิ้วให้อีกหนึ่งที เหอะ! ไอรีนเลือกจะเบือนสายตาหันกลับไปทางอื่น หยิบแก้วยกขึ้นดื่มดับอารมณ์บางอย่างให้เย็นลง แต่เหมือนจะร้อนขึ้นกว่าเดิม แสงไฟสลัวในผับสาดส่อง รอบๆตัวมีผู้คนมากมายกำลังสนุกกับแสงสีและแอลกอฮอล์ แม้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วแต่ที่นี่ก็ยังครึกครื้น "กลับเลยไหม" ยูโรโน้มหน้ามาถาม ตั้งท่าจะลุกขึ้น ยกโทรศัพท์ที่มีสายโทรเข้ามาให้ดู "อืม ออกไปรับโทรศัพท์ก่อน เดี๋ยวตามไป" ถ้าเขาจะกลับเธอก็ต้องกลับด้วยอยู่แล้ว นี่ก็เที่ยงคืนกว่าแล้วด้วย "เดินออกทางเข้าวีไอพี ด้านล่างคนเยอะ" เสียงเรียบพูดสั่ง แอบเห็นเขาทิ้งสายตามองมาที่เสื้อเกาะอกแต่ก็ไม่ได้จะพูดอะไรก็เดินออกไป ไอรีนหยิบแก้วเหล้าขึ้นดื่มต่อจนหมดแก้ว ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามุมปากตัวเองกดต่ำลงเรื่อยๆ เมื่อมองตามแผ่นหลังของร่างสูงโปร่งที่ระหว่างทางผู้หญิงแทบจะทุกโต๊ะปรายตามองตามเขากันตาเป็นมัน แวบนึงเคยลองคิดว่าผู้หญิงแบบไหนที่จะมาเป็นแฟนยูโร ถ้าถึงวันนั้นที่เขามีแฟนแล้วคงติดแฟนจนไม่มีเวลาให้เพื่อนเหมือนเดิมแน่ๆ ดูอย่างโฬมดิรายนั้นพอมีแฟนแล้วติดแฟนจนแทบจะกลายเป็นบุคคลสูญหายจากกลุ่มเพื่อนไปแล้ว ในขณะที่ไอรีนกำลังนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็รับรู้ได้ถึงสายตาของใครบางคนที่กำลังมองมาจากมุมหนึ่ง ร่างอรชรลุกขึ้นยืนหยิบกระเป๋ามาคล้องไหล่ เดินออกไปได้ไม่กี่ก้าวก็มีใครบางคนเข้ามาขวางหน้าเอาไว้ “หวัดดีครับพี่ไอรีน” ผู้ชายหน้าหวานพูดทักทายด้วยรอยยิ้ม เขามองมาตั้งแต่ตอนที่เธอเข้ามาในผับ แต่ยังไม่มีโอกาสเข้ามาทักทาย เรื่องไรจะปล่อยให้เหยื่อที่เล็งเอาไว้หลุดมือไปต่อหน้าต่อตา ไอรีนรู้จักหนุ่มรุ่นน้องคนนี้ดี เขาชื่อ ‘ไบรท์’ นิเทศปีสอง "จะกลับแล้วเหรอครับ" ไอรีนพยักหน้ารับ สู้สายตา มองมามองกลับไม่โกงอยู่แล้ว เธอไม่ใช่คนหยิ่งอะไร มีคนเข้ามาทักก็พร้อมจะยิ้มรับ มีมิตรไมตรีเหลือเฟือให้กับทุกคน …. (นอกผับ) “อย่าเอาแต่ยิ้มแบบนั้นสิ จะคุยอะไร" เเค่มองสายตา รอยยิ้มของผู้ชายตรงหน้าก็ดูออกว่าสนใจกันมาก “ก็พี่สวย…สวยจนละสายตาไปไหนไม่ได้” เด็กมันปากหวาน สายตาละมุนดูแพรวพราว ริมฝีปากหยักยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ซึ่งเธอก็ชอบน่ะ เขาเหมือนแฟนเด็กไทป์ลูกหมาที่อยากจะลองเล่นด้วยดูสักครั้ง พวกผู้หญิงในมหา'ลัยต่างพากันพูดถึงเขา เพราะไบร์ทก็เป็นหนึ่งในหนุ่มฮอตของมหาลัยเลย แต่ติดอยู่อย่างเดียวเขาอายุน้อยกว่า “ปกติเด็กนิเทศเขาจีบสาวด้วยวิธีนี้เหรอ” "ถ้าอยากเป็นเด็กพี่ต้องทำไง" หึ~ น่าเอ็นดู แม้จะฟังดูเลี่ยนไปหน่อยก็เถอะ… แต่ในขณะที่กำลังอมยิ้มสายตาไอรีนดันหันไปเห็นใครบางคน ..ร่างสูงยืนอยู่ข้างกำแพง เรียวนิ้วคีบบุหรี่จุดสูบ ด้านข้างมีผู้หญิงชุดแดงผมยาวคนหนึ่งยืนอยู่ด้วย ..เขายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนแล้ว คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วเหรอ? “พี่ไอรีน…” ได้ยิน แต่สายตามันมัวแต่โฟกัสอยู่กับอีกอย่าง “พี่ไอรีนครับ” ผู้หญิงคนนั้น ใคร? “ดึกมากแล้ว เอาไว้คุยกันทีหลังก็แล้วกันนะ” พูดแต่สายตายังคงเหลือบมองไปอีกทาง “แล้วคำตอบของพี่” ไบร์ทยังคงไม่ลดละความพยายาม “เรื่องถ่ายงาน ถ้าไม่ติดอะไรก็ไปให้ได้ แต่ไม่รับปากนะ” ไบร์ทติดต่อมาก่อนหน้าหลายครั้งแล้ว เขาขอให้ไปช่วยถ่ายแบบโปรเจคของคณะนิเทศ “ครับ แค่นี้ผมก็รบกวนมากๆแล้ว” ประโยคหลังเขาพูดเบาๆ ไม่ได้อยากได้คำตอบเรื่องงานสักหน่อย “อยากไปส่ง แต่ก็รู้ว่าพี่มีคนไปส่งอยู่แล้ว” รุ่นน้องหนุ่มทำหน้าหงอย น่าสงสาร ไอรีนยกยิ้มมุมปาก “อย่าทำหน้าเหมือนเศร้าแบบนั้นสิ กลับเข้าไปสนุกกับเพื่อนต่อเถอะ” ผู้ชายตอนอยากได้ก็แบบนี้แหละ ไม่ใช่เธอไม่รู้ว่าไบร์ทก็ใช่ย่อยซะที่ไหน เขาไม่ได้จะจริงจังอะไรนักหรอก ส่วนเธอเองก็เหมือนกัน แค่เล่นๆเก็บเขาไว้คุยแก้เหงา แยกย้ายกับไบร์ท ไอรีนก็สับรองเท้าส้นสูงเดินตรงไปหาใครบางคนทันที “อ้าว ไอรีน~” ผู้หญิงชุดแดง หน้าหมวยทักทายด้วยรอยยิ้ม แต่สายตาตรงข้าม มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าตอแหลค้า! ไอรีนยิ้มตอบแต่ไม่เอ่ยทักกลับ แสแสร้งตีหน้าซื่อเหมือนไม่มีอะไรกับคนคนนี้ไม่ได้จริงๆ ผู้หญิงคนนี้เธอชื่อ จีด้า ดาวคณะอักษรปีสี่ "กลับกันเถอะยู~" ยูโรพยักหน้ารับ ริมฝีปากหนาพ่นควันบุหรี่ ก่อนจะโยนทิ้งแล้วใช้ปลายรองเท้าขยี้จนดับ เธอมองหน้ายูโรก็รู้แล้วว่าเขาไม่ได้สนใจผู้หญิงคนนี้ที่พยายามจะเข้าหา เพื่อนอย่างเธอยินดีจะเป็นไม้กันหมาให้แน่นอน โดยเฉพาะกับยัยนี่!! อย่าริอาจมายุ่งกับเพื่อนฉัน! "อ้าว ฉันคิดว่าเธอจะไปต่อกับรุ่นน้องนิเทศคนนั้นซะอีก" ไม่เสือกจริงทำไม่ได้นะ “แล้วไง จะกลับกับใครมันก็เรื่องของฉัน” ไอรีนตอกกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก เธอไม่ยอมให้ผู้หญิงหน้าเนื้อใจเสือคนนี้เข้ามาพัวพันกับยูโรเด็ดขาด ถึงเขาจะฉลาดตามทันผู้หญิงแต่ในฐานะที่เขาเป็นเพื่อนสนิทก็ทำใจไม่ได้ถ้าหากเขาไปยุ่งเกี่ยวกับคนที่ไม่ชอบขี้หน้า! หวงเพื่อน! “ยูโร~ จะกลับแล้วเหรอคะ” จีด้าพยายามส่งสายตาออดอ้อน แต่กลับโดนเมิน เธออุตส่าห์เข้ามาทักทายเขาก่อนแท้ๆ ปกติยูโรก็เป็นแบบนี้..เขาไม่เคยสนใจเธอเลย แม้แต่หางตาเขายังไม่เคยมองด้วยซ้ำ ไอรีนคิดว่าชื่อยัยนี้น่าจะเติมนอหนูเข้าไปอีกตัวนะ ผู้ชายแสดงออกชัดเจนว่าไม่สนใจก็ยังจะตื้ออยู่ได้ มองดูก็รู้ว่ายัยจีด้านอยากได้ยูโรจนตัวสั่น แต่ฝันไปเถอะ!…. หล่อนไม่มีทางได้กินหรอก!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD