Only Euro | 03 'ขอใช้สิทธิ์เพื่อน'

1098 Words

00.15 น. (เที่ยงคืนสิบห้านาที) (บนรถ) “ยิ้มไร” เสียงแหลมทักท้วง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสีหน้าดูมีความสุขเกินกว่าปกติ ใบหน้าสวยปั้นหน้าบึ้ง กอดอกสายตาจดจ่อมองตรงไปยังท้องถนน สายเข็มขัดนิรภัยรัดแน่นกลางเนินอกจนเห็นสัดส่วนตรงนั้นชัดเจน เส้นผมยาวสีฮันนี่บราวน์ตัดกับผิวขาวเหมือนมีแสงเปล่งประกายระยิบระยับรอบตัวเธอ เพราะนั่งหันข้างเลยมองเห็นสันจมูกเชิดรั้น แพขนตางอนยาว ก็เหมาะสมกับที่เธอเป็นดาวมหา ‘ลัย คนในคณะตั้งฉายาให้เธอเป็น'ควีนวิศวะ..มีคนพูดว่าเธอสวยเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้แต่เป็นบาร์บี้ในลุคแซ่บ….ดื้อสิไม่ว่า ผู้หญิงอะไรเถียงเก่งฉิบหาย “หงุดหงิดอะไร” “นายก็รู้ว่าฉันกับยัยจีด้าไม่ถูกกัน” พูดแล้วก็ของขึ้น “ฉันขอใช้สิทธิ์ความเป็นเพื่อนสั่งไม่ให้นายไปยุ่งกับยัยนั่น!” เอาแต่ใจ ยูโรหัวเราะในลำคอ เอนศีรษะลงบนเบาะ เคาะนิ้วลงบนพวงมาลัยรถ เสี้ยวหน้าหล่อหันไปมองคนออกคำสั่งนิ่งๆ "นายก็ไม่ได้ชอบยัยนั่นอยู่แล้วนี่!" คิดเองเออเองเก่ง "รู้ได้ไง" คำพูดไม่เข้าหู! ไอรีนฟาดฝ่ามือเข้าที่หัวไหล่จนอีกฝ่ายหลุดเสียงร้องออกมา รถหรูพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วเกินลิมิต โชคดีที่ว่าตอนเที่ยงคืนถนนโล่ง "เห้ยไอร์ ใจเย็นๆ ดิ๊" จะโมโหยังไงก็ได้ แต่ไม่ใช่ตอนขับรถแบบนี้ ใจกูแทบหล่นวูบ คันนี้ลูกรักด้วย "…" "โอเคๆ มีไรคุยกันดีๆ" “กวนประสาท!” ด่าไปหนึ่งทีโทษฐานที่พูดจาไม่เข้าหู "ถ้าเพื่อนไม่อยากให้ยุ่ง ก็ไม่ยุ่ง" ยูโรยกมือยอมแพ้ด้วยรอยยิ้ม "…." เขากำลังกวนตีนอยู่ชัดๆ "จะไม่มอง ไม่เข้าใกล้ ไม่พูด ไม่สนใจ" “….” “โอเคนะครับ เพื่อน" เน้นย้ำคำว่าเพื่อนอย่างชัดถ้อยชัดคำ "กวนตีน!" ไอรีนเอามือตัวเองไปหวังจะพลักหน้าหล่อของคนกวนประสาทหันไปทางอื่นด้วยความหมั่นไส้เกินจะทน คอนโด 01.34 น. (ตีหนึ่งสามสิบสี่นาที) ร่างสูงโปร่งอยู่ในชุดนอนสีกรมขายาวแขนยาว ไม่แน่ใจว่ากลิ่นหอมสดชื่นเป็นกลิ่นของครีมอาบน้ำหรือแชมพูแทรกตัวเข้ามาในห้อง “อะไรอีก คนจะนอน” ตาแทบจะปิดอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าง่วงมากจะด่าให้ลืมบ้านเลขที่ เข้ามาในห้องได้ยูโรก็เดินตรงไปหาอะไรบางอย่างโดยไม่สนใจเจ้าของห้องที่ยืนปิดปากหาวหัวโด่อยู่ตรงหน้าประตูแม้แต่น้อย เพราะมีปากเสียงกันเล็กน้อยตอนอยู่บนรถเมื่อถึงคอนโดก็แยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน เธองอนเขา ส่วนเขาไม่ง้อ แล้วนั่นทำอะไร มาเคาะห้องเพื่อมารื้อถังขยะห้องคนอื่นตอนตีหนึ่งเนี่ยนะ “ไอ้แว่น!!” หันไปอีกทีก็เห็นยูโรเขวี้ยงตุ๊กตาทิ้งลงถังขยะอีกรอบพร้อมสถบทเสียงดัง “อะไร” “มีกล้องแอบถ่ายซ่อนอยู่ในตุ๊กตา” กล้องถูกซ่อนไว้ในดวงตาของตุ๊กตาหมี ตอนแรกยูโรไม่ทันเอะใจ แต่พอนึกได้ก็รีบมาหาไอรีนที่ห้องทันที และมันก็เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ ไอ้เวร!!! ยังดีนะที่ว่าเขาโยนทิ้งถังขยะ ไม่อย่างนั้นไอรีนคงวางทิ้งเอาไว้จุดใดจุดหนึ่งของห้องแน่ๆ “ยูโร เดี๋ยว” ยูโรเปิดประตูออกไปแล้ว เขาแทบจะพังเข้าไปห้องข้างๆ เพราะเคาะเท่าไหร่ก็ไร้การตอบรับ เดี๋ยวมึงเจอกูแน่ไอ้แว่น! ไอรีนกลัวว่าจะเสียงดังรบกวนห้องคนอื่น อีกทั้งตอนนี้ก็เป็นเวลาตีหนึ่งจึงต้องลากพายูโรกลับไปที่ห้องเขาด้านบน ไม่ใช่ว่าเธอไม่โมโหกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่จะหัวร้อนไปทำไมมันไม่ได้ช่วยอะไรเลยในตอนนี้ “เคยเจอมันมาก่อนไหม” “เท่าที่จำได้ไม่เคยอ่ะ” ไอรีนวิตกกังวลไม่ต่างกัน เรื่องที่เกิดขึ้นนั่นเท่ากับว่ามีโรคจิตแอบตามเธออยู่ ต่อไปนี้คงต้องระวังตัวเองให้มากขึ้นกว่าเดิม ยูโรเดินหายออกไปนอกริมระเบียงห้อง เขายืนหันหลังให้ ไอรีนเดินไปนั่งรอตรงโซฟา โดยมีเจ้า 'แบร์บราวน์' สุนัขเพศผู้พันธุ์เฟรนช์บูลด็อกที่สั่นหางดุกดิกกระโดดตามขึ้นมาบนโซฟา “ไง บราวนี่~” อุ้มเจ้าแบร์บราวน์ลูกรักของยูโรที่ชอบเรียกมันว่า 'บราวนี่' มานั่งบนตัก ถ้าหากไปเรียกชื่อนี้ให้ยูโรได้ยินเขาคงหัวร้อนกว่าเดิมแน่ เห็นแมนๆ ทรงแบดบอยแต่ใครจะรู้ว่ายูโรเป็นด็อกเลิฟเวอร์ รู้ไหมเหตุผลหลักๆ ที่เขาเลือกซื้อคอนโดห้องกว้างชั้นบนสุดก็เพราะว่าจะเลี้ยงหมานี่แหละ…รักแค่ไหนดูได้เลย ครืดๆ บานเลื่อนถูกเปิด ร่างสูงโปร่งเดินกลับเข้ามา ใบหน้าเรียบตึง ได้กลิ่นบุหรี่จางๆ "ไปนอนได้แล้ว" ไม่ได้บอกคน แต่บอกหมา เขาอุ้มเจ้าแบร์บราวน์กลับเข้าไปใส่ในคอกกั้น ที่นอนของมัน ยืนหันหลังปลดกระดุมถอดเสื้อออก โยนทิ้งเอาไว้บนโซฟา ไอรีนกระพริบตารัวๆ จะถอดเสื้อเพื่อ? ในห้องก็ไม่ได้ร้อนป่ะ ทว่าเมื่อร่างสูงหันหน้าเดินกลับมา …เธอก็แทบจะสำลักอากาศ จากที่ง่วงจนตาแทบปิดอยู่รอมล่อพลันเบิกกว้าง ร่องซิคแพคตัดกับผิวขาวๆ ที่พอโดนแสงไฟตกกระทบก็ยิ่งน่ามอง แล้วไหนจะกล้ามแขนขาวๆ แน่นๆ นั่นอีก…. หุ่นดีเซ็กซี่ยิ่งกว่านายแบบปกนิตยสารที่เคยเห็น หน้าตาดีแล้ว หุ่นยังดีอีก พระเจ้าโคตรลำเอียง! มองจากตรงนี้ก็ยังเห็นเลยว่ามัดกล้ามตรงนั้นแน่นมาก หน้าท้องวีเซฟลงมาจนถึงขอบกางเกง ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็น…ก็เคยเห็นของเขาอยู่หลายครั้ง แต่นั่นก็นานมากแล้ว ตอนนั้นกับตอนนี้..ไม่เหมือนกัน ตอนนี้ดูแน่นกว่าเยอะมากกกกกกกก ไอรีนเบิกตาขึ้นกว้าง มองหุ่นของเพื่อนไม่กระพริบสายตา "กล้ามแน่นมาก" แม่จ๋าน้ำลายแทบหก “ทะลึ่ง!” ยูโรหยิบหมอนใบเล็กบนโซฟาขึ้นมาปิดหน้าท้องตัวเอง “ปิดทำไม ขอดูหน่อย”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more