“เอาอะไรอีกมั้ย?”
“แล้ว? พี่นิสาล่ะ นายไปกับเขาไม่ใช่เหรอ?” ฉันมองหาหญิงสาวที่เคยยืนข้างกาฬแต่ก็ไม่เจอ
“ฉันบอกแล้วไงว่าเวลาอยู่ด้วยกันให้คิดถึงแค่ฉัน”
แล้วนายล่ะกาฬ คิดถึงแค่ฉันหรือเปล่า เฮ้อ... อะไรกัน นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่
“ไปจ่ายตังค์แล้วกลับกันเถอะ ฉันไม่อยากได้อะไรแล้ว” ฉันเดินเลี่ยงมาที่แคทเชียร์ไม่สนใจคนตัวโตที่เดินตามหลังมา
“ฉันอยากกินแกงมัสมั่น เธอทำเป็นมั้ย?”
“ก็...ทำเป็นมั้ง” ฉันเคยช่วยยายทำขายอยู่บ่อย ๆ แต่มันทำยากเครื่องแกงก็มีส่วนผสมเยอะแยะไปหมด
“งั้นทำให้ฉันกินหน่อย ถือว่าเป็นค่าช็อปปิ้งวันนี้”
“หะ? แต่มันใช้เวลานะทำตอนนี้กินตอนไหนอ่ะ”
“งั้นมื้อเที่ยงเราทานข้าวที่นี่ก็ได้ ค่อยกลับไปทำเป็นมื้อเย็น”
บอกตรง ๆ ฉันไม่มีอารมณ์อยากจะทำอะไรทั้งนั้น ไม่หิวด้วย อยากกลับหอไปนอนดูซีรีย์มากกว่า
“งั้น... วันนี้นายกลับไปส่งฉันที่หอได้มั้ย? ฉันไม่อยู่หอหลายวันแล้วไม่รู้เป็นไงบ้า
