“ว้าย!”
ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจเต้นโครมครามร่างกายแข็งทื่อกับสัมผัสอุ่นร้อนบริเวณใกล้ซอกคอ ฉันรู้ว่าเขาเมาแต่เขาน่าจะมีสติรับรู้ได้ว่าฉันเป็นใคร
“กะ กาฬ... ปล่อยฉัน”
“...”
ฉันเหมือนหนูตัวเล็กที่กำลังดิ้นหนีกรงเล็บของราชสีห์ แต่พันธนาการนี้ทำให้ฉันแทบขยับตัวไม่ได้ราวกับว่ายิ่งฉันดิ้นเท่าไรมันก็ยิ่งรัดฉันแน่นขึ้นเท่านั้น แถมตีมึนทำเป็นหลับอีก
“กาฬ มีสติหน่อยสิ อ๊ะ”
ฉันพยายามดิ้นรนแต่ไร้ผล ลมหายใจอุ่นร้อนกับริมฝีปากหยักนุ่มแตะไต่ไปตามลำคอระหงผนวกกับแอลกอฮอล์ในเลือดที่ทำอุณหภูมิในร่างกายเริ่มสูงขึ้น
“กะ กาฬ”
เพียงพยายามเปล่งเสียงฉันก็ถูกริมฝีปากร้ายบดคลึงราวกับว่าเขารำคาญเสียงของฉัน ตอนนี้ฉันไม่สามารถแยกออกได้เลยว่าฉันเมาจูบของกาฬหรือเมาเหล้ากันแน่ มิหนำซ้ำมือหนายังลูบไล่ไปตามชายโครงความวาบหวิวแปลกๆ นั้นมันทำให้ราวกับล่องลอยอยู่บนอากาศ
มือบางขยำเสื้อเขาในขณะที่เขาโหมจูบอย่างช
