SHANIKA.
Sabi ko na eh! Walang patutunguhan ang pagpunta ko sa kanya. Nakatatak pa rin sa kanya na iniwan ko siya dahil mas mahal ko ang pamilya ko. Gusto kong bumalik sa kanya,pero bakit parang ang hirap?
"Shan,stop crying."
Kanina pa ako iyak ng iyak sa kakaisip ng mga sinabi niya.
Hindi na talaga ako mapagkakatiwalaan? Manloloko ba talaga ako? I think I'm just doing my part for my family. Hindi ko gusto ang iwanan siya pero bakit parang baliktad ang paniniwala niya?
"Kung alam ko lang ang kahahantungan ng ginawa natin,sana hindi ko nalang tinuloy" bulong pa ni Dylan pero rinig ko naman.
"Don't blame yourself. I'm thankful dahil kung hindi natin ginawa yun,hindi ko rin nalaman ang side niya. Buti nga yun para hindi na ako umasa sa kanya."
"Shan, don't say that. Alam ko na naghihi
