Ultimate Crush

Chapter 12

John Mark's POV

"Walang pasok!" Sabi ko at nagstretch. Napagising ako ng maaga. Dapat hapon na ko nagising kasi walang pasok. Gutom na rin naman ako kaya makababa na lang

"Kuya!" Sigaw ko habang nababa ng hagdanan

Nastock ako sa kinatatayuan ko ng makita ko ang nasa baba, nandito ang  magulang ko na hinahawakan pa ang pisngi ng kakambal ko. Bigla namang umirit ang nanay ko ng makita ako. Akmang hahakbang ako pataas ng hagdanan pero nayakap na nya ako at nadala sa sofa.

"Ang gagwapo naman ng anak ko. Ang laki nyo na! Oh, ito. Pasalubong" May kinuha si Mom na dalawang box ng sapatos at nagliwanag naman ang mukha ni Kuya.

Knowing him, mahilig naman talaga sya sa sapatos. Kaya pumasok ka lang sa kwarto nya may sapatos na agad na bubungad. Pabayaan nyo nalang yung kakaibang amuy.

"You don't like it honey?" Sabi ni Mom na tinutukoy pala ako

"No, i like it" Tiningnan ko ang sapatos. It looks great though, but im not a big fan

"Oh sya! Maligo na kayo at magbihis. Mag a-outing tayo" Mukhang hindi agad sumang-ayun si Kuya dahil nagsalita agad ito

"Mom, were tired" Sabi ni Kuya. Siguro gusto nanaman nyang matulog. Ang aga namin bumangon.

"Pagbigyan mo na kami! The day after tomorrow. Aalis ulit kami"

"Akala namin sa isang buwan pa?"

"But we got plenty of work so.."

"Tsk" Tumaas na ng hagdanan si Kuya. Ginawa ko din yun at pumunta ng kwarto. Whats with them being a workaholic.? Its not even new to us na bigla nalang silang aalis pero bilang mga anak nila. Gusto rin naming makaranas na inaalagaan ng magulang. Yung nanay ang naglilito, hindi si Kuya. Yung tatay ang nagaayus ng sirang gamit, hindi ako. If it isn't to the new company that there working. There not going to be this overseas.

Nakita kong may tumunog sa cellphone ko at nakita nagchat sakin si  Joshmar. Sabi nya maligo na daw ako kaya baka matutuloy parin ang outing namin. Pumunta na kong CR at naligo

Pagkatapos kong magbihis, agad naman kaming bumaba ni Kuya sa hagdanan at nadatnan namin si Mama at Papa na naguusap, dahil sa yapag ng pa, napatingin sila samin

"Anak"

"Lets go, akala ko outing natin?" Tumango tango naman ako at sumunod kay Kuya na lumabas. Narinig naming humiyaw pa si Mama sa tuwa at binuksan na ni Papa ang kotse

"Magka-college na kayo, wala pa ba kayong mga girlfriend?" Bigla ko namang naisip si Raven. Bat ko nga ba sya naisip? Girlfriend ko? Hindi

"Wala"

"Siguro famous itong mga bata natin sa school"

"Syempre pinalaki natin silang may mga itsura at disiplina" Tumawa naman sila. Pinalaki nyo ba kami? We were starting elem nung iniwan nyo kami at binigyan lang kami ng credit cards. Gagawa pa kami ng paraan kung paano mapapatalsik yung yaya para lang pabalikin sila. Once a year nga lang din sila nagpapakita samin. Minsan, dumadating sila nang hindi alam. Like today. All of a sudden, nagpakita kayo but after tomorrow. Aalis nanaman sila. Siguro kung magtatopic kami ngayon ng tungkol sa pag-alis nila. It will lead to an awkward outing

Nasa Mall na kami at nagiikot-ikot muna.

"What do you want to buy? Do you want some clothes or kain muna?" Tanong ni Mom samin pero hindi kami sumagot. In the end, pumasok nga kami sa isang restaurant at umorder

"Ang boring" Sabi ko ng pabulong kay Kuya. Yun pala, nakaearphone sya at nagiiscroll sa cellphone. Bumuntong-hininga ako.

"Sir Castillo" May bigla naman tinawag si Daddy at nagulat naman si

Mommy sa nakita nya. Unti-unti akong lumingon sa kanila at halos malaglag ang panga ko sa nasaksihan

"Mr. Mendoza. Its nice to see you here!"

"Good morning po, Boss! Ang ganda naman ng anak nyo!"

"Oh, her name is Raven"

"Cute name. Nice too meet you" Nag shake hands sila ni Dad at tumingin naman sakin si Raven at ngumiti. Di ko naman mapigilang mamula bigla. Is it a coincidence that she's here? What am i even saying? That were destined? Tsk

"How about having lunch together?" Sabi ni Mama at hindi na nagdalwang isip na umupo ang tatay ni Raven sa tabi ng Daddy ko at kaharap ko naman si Raven. Tumingin ako kay Joshmar na parang binabasa kung ano nang nangyayari.

"Raven's here"

"Oh, i thought its business job like marrying their daughter to us. Im pass then"

"Its not that" Binalik ko naman ang tingin ko kay Raven

"Hi!" Ngiting sabi nito at kumaway pa sakin. Ningitian ko naman sya. She looks so beautiful in that dress. Its sparkling that i want to stare at her even more. Nakita naman ni Mom na nakatingin ako sa kanya

"You know each other?"

"Yes po, kaklase ko po sya" Sagot naman ni Raven sa Mommy ko

"Oh good thing then, hindi ba gwapo ang anak ko?"

"Mom!!" Pasigaw ko nang sabi pero tumawa lang sya

"You look good together, do you see my son as a guy?" Naghintay naman kami sa isasagot nya and her answer is unbelievable

"Yeah" Mas naging kamatis naman ang pisngi ko at tumingin sa ibang direksyon. She sees me as man.

"I mean, she's not a girl so..." Nagiba naman ang ekspresyon ko na parang batang inagawan ng lollipop. My mom laugh even more than it got irritated in my head

"Lets eat now. Joshmar honey, tago mo muna yung cellphone mo" Ginawa naman yun ni Kuya at kinuha ang kutsara

"Mr. Castillo is the owner of our company and a well-business chairman. You boys have to take care of his daughter for us" Edi kayna Raven sila nagtatrabaho. Kaya pala maganda ang business nina Mom.

"Oh no, Mr. Mendoza. My girl is matured and free now in her young age"

"It must be nice to have a daughter" Naguusap lang ang matatanda habang kami ay subo lang ng subo ng pagkain

"Dad im finish, im going somewhere" Akmang kukunin na sana ni Raven ang kamay ko pero mabilis namang nakita ng tatay nya ang gagawin nito.

"Where are you going? You can go alone"

"I want to be with someone. Its private and yes, i am matured and free to go anywhere" Sabi pa nito at kinuha na talaga ang kamay ko at lumabas kami ng restaurant

"Its suffocating there right?" Tumawa naman sya ng mahina at umupo kami sa isang bench ng magkatabi. I don't know what to talk about her. My mouth is well-shut while i fidget if i can say something or what? The scenario of her snatching me is in my head

"Chairman pala ang tatay mo" Walang-alinlangan kong sabi

"I don't want to hear that" Oh Did i messed up?

"Do you know the old saying 'Bachelor’s wives and maid’s children are well taught'? Im one of the maid's children and i was taught of this and that. My Mom is forcely married to that guy and my Mom and i was just living to their house now. He's not even my real father" Sabi nito nang may pagkalungkot sa mukha

"How about you?" I look at her in a few seconds before i sigh

"When my Mom and Dad started working in your company, we just rarely see them like once a year. I hate it when our teacher ask us kung nasan ang magulang namin? Its not our fault that they go overseas"

"Yeah, di ko rin kasalanan kapag ayaw kong magpakasal sa mga blindates ko"

"Huh?" Bigla naman akong naistatwa sa narinig ko. She's going to marry?

"They want me to marry a rich man. Eh ang tatanda na nila! Ano ako sugar mommy?" Natahimik naman kami sa mga sandali na yun at syempre, binasag ko yun

"Hey!" Tumingin sya sakin at nagtaka kung bat ko sya tinawag ng ganun

"Wanna get married" Kita ko sa mukha nya ang pagkagulat at hindi makasalita. I look at her more deeply and move closer

"Lets get out of here"