กลิ่นกระเทียมเจียวหอมอบอวลไปทั่วห้องขณะ
นีรินยืนอยู่หน้าเตา ผัดข้าวผัดไข่แบบง่ายๆ ด้วยท่าทางคล่องแคล่ว
เสียงเพลงเบาๆ ลอยแทรกอยู่ในอากาศ สร้างบรรยากาศให้ห้องเล็กๆ นี้อบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด
เสียงกดออดหน้าห้องดังขึ้นเบาๆ
ติ๊ง...ต่อง...
นีรินขมวดคิ้วนิดๆ ก่อนจะเดินไปเปิดประตู ก็พบร่างสูงในชุดอยู่บ้านสบายๆ ยืนอยู่พร้อมกับขวดน้ำส้มในมือ
“ขอมื้อเย็นด้วยได้มั้ย” เขาพูดยิ้มๆ น้ำเสียงไม่ได้ติดตลก แต่ก็ไม่ได้จริงจังจนเธอรู้สึกอึดอัด
นีรินมองเขาในสภาพนั้นแล้วก็เผลอยิ้มออกมา
“มื้อเย็น...จะกินก็ช่วยล้างจานด้วยนะคะ”
ธีรัชหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินเข้ามาในห้องราวกับคุ้นเคย
ห้องที่เขาเป็นคนจัดหาให้กับเธอ กลับรู้สึกเหมือนเป็นบ้านมากกว่าห้องของตัวเองเสียอีก
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ทั้งสองก็นั่งลงที่โต๊ะเล็กๆ หน้าห้องครัว อาหารง่ายๆ อย่างข้าวผัด ไข่ดาว และซุปสาหร่ายอยู่บนโต๊ะ
“ทำไมมันถึงอร่อยกว่าร้
