หยางหยุนเซียนรู้สึกหัวใจเต้นแรงเมื่อได้ยินคำพูดของบุรุษร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้า แม้นางจะพยายามไม่คิดเข้าข้างตัวเอง แต่คำพูดนั้นฟังยังไงมันก็ดูเหมือนการเกี้ยวนางอย่างชัดเจนมิใช่หรือ
"เหตุใด..ถึงถามเช่นนั้นเล่าเจ้าคะ"
"ข้าอยากรู้เพราะข้าชอบเจ้า" ชายหนุ่มตอบไปตรงๆ
คำตอบนี้ทำให้หยางหยุนเซียนเต้นแรงกว่าเดิม ใบหน้างามเริ่มแดงระเรื่อ นางรู้สึกได้ถึงความจริงจังของอีกฝ่ายนั้นแต่ก็ยังมีคำถามในใจอยู่ดี
"แต่ว่าท่านกับข้าพึ่งจะพบกันครั้งนี้เป็นครั้งที่สองเองนะเจ้าคะ ท่านจะชอบข้าได้อย่างไร?"
"สำหรับข้าแม้นได้สบตาเพียงครั้งเดียวหากชอบก็คือชอบ" ดวงตาคู่คมสบตาคู่งามในขณะที่เอ่ยเพื่อแสดงให้หญิงสาวรู้ว่าตนเองรู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ
หญิงสาวหน้าแดงก่ำกับคำพูดเถรตรงและแววตาของชายหนุ่ม
"ว่าอย่างไรเจ้ามีคนในใจแล้วหรือยัง หากมีข้าก็จะไม่มาวุ่นวายให้เจ้าลำบากใจ" โจวเสิ่นเหล่ยพูดออกไปอย่างนั้นแหละ แต่ความจริงเ
