Pagkakuha ko ng mga binili ko ay nagmamadali ako na bumalik sa sasakyan. I am still scared. Mahigpit kong hawak ang mga pasalubong at hindi ko na naalala pa ang bulaklak na nais kong bilhin pa at ang gusto ko na lang ay makaalis sa lugar na iyon.
"Oh? ang tagal mo, nakabili ka na?" bumaba ang tingin ni Henri sa mga kakanin at tumango naman ako sa kaniya.
"Nakabili na nga pala ako ng mga bulaklak. It was inside the car already. I was about to call you so we could have lunch at the nearest restaurant."
Umikot na ako at pumasok sa sasakyan. Tama nga na nakabili na ng mga bulaklak si Henri.
"W-We can eat sa bahay, Henri. I'm sure i-ipagluluto naman tayo ni Mama. Just... just let's go straight home. Ayos naman na ang mga pasalubong," sagot ko.
Imposible ngang narito ang lalakeng iyon pero
