intro
1250 Words
พรึบบ
เสียงดึงร่างอันบอบบางของหญิงสาวเข้ามาในห้องทำเอา ไวน์ วรัญญา ตกอกตกใจไม่น้อย
"ปะ..ปล่อยฉันนะ" ไวน์พยายามดิ้นออกจากร่างปริศนาที่มาฉุดรั้งตัวของเธอ
"ชู่ววว" ชายหนุ่มทำเสียงบอกว่าให้เธอเงียบๆเมื่อไวน์หันหน้ากลับมาก็ตกอกตกใจกับร่างของวิน มาวิน
"คุณวิน" ไวน์หันหน้ามาพูดกับวินด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"หน้าโรงเรียนที่เดินมาพร้อมกับเธอเมื่อตอนเย็นมันคือใคร" วินถามแล้วจับคางของไวน์ให้เงยหน้าขึ้นไปมองร่างของตน
"พะ...เพื่อน" ไวน์ตอบออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักถ้าขืนเธอบอกว่าคนคุยนะมีหวังไอ้พี่วิปริตแบบวินมันจับเธอคล่อมแน่
"แน่ใจนะว่าคือเพื่อน"
"เพื่อนบ้านไหนเขาจับมือกันวะ"
"มึงเห็นกูเป็นควายหรอไวน์" วินถามไวน์แล้วเอามือบีบลงไปในลำคอของเธอ
เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ ไวน์ใช้แรงทั้งหมดที่มีตีลงไปที่มือของวินด้วยความโมโห
"พี่วินปล่อยไวน์นะ" น้ำตาของไวน์ที่ไหลออกมาจากดวงตาทำให้วินต้องปล่อยมืออย่างเลี่ยงไม่ได้
แคก แคก แคก เมื่อวินปล่อยมือออกจากลำคอของไวน์เธอก็ไอออกมาแล้วเอามือของเธอขึ้นไปบดบังลำคอไม่ยอมให้วินได้มีโอกาสในการบีบเป็นครั้งที่สอง
"ทำเชี้ยอะไรวะ" ไวน์สบดคำหยาบออกมาจากปากในรอบปีปกติเธอเป็นคนที่ไม่ค่อยจะพูดคำหยาบสักเท่าไหร่แต่นี้วินทำเกินไป
"ทำไมแค่นี้เจ็บแล้วหรอ"
"สำออยว่ะ"
"ตอบมาตามตรง...กูขอความจริง"
"ไอ้ผู้ชายที่จูงมือมึงหน้าประตูคือใคร" วินตะคอกเสียงถามไวน์
"เพื่อน" คำสั้นๆคำเดียวที่ออกจากปากของไวน์มันทำให้วินยิ่งมีน้ำโห
"เพื่อนหรอ..."
"แล้วนี่อะไร" วินชูหน้าจอโทรศัพท์มือถือของวินที่แอบเข้าไปในแอปพิเคชั่นชื่อดังแบบไลน์ของไวน์ที่มีแชทบอกคิดถึงของผู้ชายที่จูงมือของเธอที่หน้าโรงเรียน
"มึงคบกันกับมันหรอ" วินถามเสียงแข็ง
"ป่าว..ไม่ได้คบ"
"แค่คนคุย"
"แล้วทำไมเมื่อกี้มึงบอกว่ามันคือเพื่อน"
"เดี๋ยวนี้หัดตอแหลแล้วหรอไวน์"
"มึงคันมากใช่มั้ย"
"ถ้าคันมากกูจะสนองให้มึงเอง"
พลัก!!!
ร่างของไวน์ที่ถูกวินผลักจนล้มลงไปนอนอยู่บนเตียงสปริงที่เด้งๆดึ๋งๆขนาดหกฟุต ถึงแม้ว่าเตียงนอนจะนุ่มสักเท่าไหร่แต่เธอก็ยังคงรู้สึกเจ็บที่หลังของเธออยู่ดี
"พี่วิน...ไวน์เจ็บ" น้ำตาของลูกผู้หญิงมันไหลออกมาจากดวงตาแต่คิดว่าคนแบบวินจะสงสารหรอบอกเลยว่าไม่มีทาง
"อย่ากระแดะร้องไห้...กูไม่ชอบ"
"ใช่สิ..เป็นไวน์มันไม่มีอะไรดีอยู่แล้วนิ...ต่อให้ไวน์ดีแค่ไหนก็คงไม่มีทางจะดีในสายตาของพี่วินอยู่แล้ว" ไวน์พูดแล้วเบี่ยงใบหน้าหลบไปทางด้านซ้าย
"งั้นมึงก็เลิกยุ่งกับไอ้เวรนั้นสักทีดิ่ไวน์...บล็อกมันเดี๋ยวนี้!!"
"ไม่...ไวน์ไม่บล็อก"
"พี่วินมีสิทธิ์อะไรมาสั่งไวน์" ไวน์ทำใจกล้าสู้เสือจ้องใบหน้าของวินเขม็ง
"มีสิทธิ์อะไรน่ะหรอ"
"นี้มึงยังไม่รู้สถานะตัวเองใช่มั้ยไวน์"
"สถานะนางบำเรอไง"
"กูจะให้มึงอยู่ในสถานะนั้น" วินพูดแล้วแสะยิ้มใส่ร่างบางที่อยู่ตรงหน้า
คิ้วดก จมูงโด่ง ดวงตาสองชั้น ใบหน้าเนียนใสไร้ริ้วรอยและเม็ดสิว ผิวที่ขาวเนียนนุ่มเหมือนน้ำนมแพะ ส่วนสูงตามมาตรฐานคนไทยหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซ็นติเมตรมันทำให้วินพึงพอใจในรูปร่างของน้องบุญธรรมไม่น้อย
ไวน์ที่มองวินสำรวจใบหน้าของตนเองก็อดที่จะรู้สึกเขินไม่ได้ สำหรับไวน์แล้ววินหล่อ หล่อมาก เบ้าหน้าของวินคือฟ้าประธานเลยแหละ ส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเอ็ดเซนติเมตร ผิวสีแทนเล็กน้อยเพราะวินตากแดด จมูกโด่ง ปากกระจับมีรอบแผลเป็นมุมปากทางซ้ายเล็กน้อย คิ้วดกดำแล้วมีร่องรอยของการชกต่อยตามประสาวัยรุ่นแต่มันก็ยังคงทำให้วินดูมีเสน่ห์มากๆอยู่ดีที่สำคัญไวน์ชอบแอบดูเวลาวินถอดเสื้อ ซิกแพคที่น่าลูบไล้ของวินมันเป็นลอนๆ แขนของวินที่มีกล้ามเป็นมัดๆ เรียกได้ว่าผู้ชายคนนี้เพอร์เฟคเกินไปสำหรับเธอ
"มองอะไรไวน์..กูรู้แล้วว่ากูหล่อ" วินพูดแล้วยักคิ้วใส่ไวน์
บอกแล้วไงคะว่าผู้ชายคนนี้ดูเหมือนเทพบุตรแต่พอคำพูดออกจากปากจากเทพบุตรก็สามารถเป็นนักเลงจิ๊กโก๋หน้าปากซอยได้
"ปากพี่วินหมาจัง"
"ทำไมต้องเลี้ยงหมาเอาไว้ด้วย" ไวน์อดที่จะพูดไม่ได้
"มึงว่าปากใครหมานะไวน์"
"ปากกูหรอ" ริมฝีปากของวินกระซิบที่ข้างหูของไวน์แล้วเอาใบหน้าคลอเคลียกับใบหน้าของเธอ ลมหายใจที่มันเป่ารดต้นคอทำให้ไวน์ต้องจิกมือลงไปในผ้าห่มเพื่อข่มอาการกลัวและเขินไปในตัว
"เขินกูหรอ"
"หูแดงเลยนะ"
"หน้ามึงก็แดงด้วย"
"จะมีอะไรแดงอีกมั้ยน้าาา"
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก เสียงเต้นของหัวใจของไวน์มันทำให้วินที่อยู่ใกล้แทบจะได้ยิ้นเสียงของอัตราการเต้นของหัวใจของเธอ
"อะไรของพี่วินก็ไม่รู้...อย่ามาพูดอะไรที่ทำให้ไวน์รู้สึกเขินอายนะ" ไวน์พูดแล้วเอามือปิดหน้า
"ถ้าไม่อยากให้กูทำแบบนี้ก็รีบบล็อกมันซะ!" วินยื่นโทรศัพท์ของไวน์ให้กับเธอ
ไวน์บล็อกผู้ใช้รายนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วยื่นโทรศัพท์ให้วินตรวจเช็ค
"พอใจคุณมาวินคนเถื่อนรึยังคะ" ไวน์พูดแล้วตีคิ้วใส่วิน
"ว่าใครเถื่อนห้ะ!"
"อยากโดนหรอ"
"เปล่า...ไวน์พูดลอยๆใครอยากรับก็รับไป"
ฟอด วินใช้จมูกในการสูดดมความหอมหวานจากพวงแก้มของร่างบางแล้วคลี่ยิ้มออกมาแบบมีความสุข
"หอมมาก"
"นั้นแก้มหรือซาลาเปา" เมื่อหอมเสร็จก็บีบแก้มของไวน์เล่น
"พี่วิน...หอมอีกแล้วนะ"
"พี่วินหอมไวน์มาตั้งแต่ไวน์แปดขวบจนไวน์อายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์แล้วนะคะ" ไวน์พูดแล้วทำท่าจะเอามือมาเช็ดพวงแก้ม
"ห้ามเช็ดนะ...พี่ชายหอมแก้มน้องสาวผิดตรงไหน" วินพูดแล้วตีคิ้วใส่ไวน์
"ไม่ผิดหรอกถ้าเราเป็นพี่น้องกันจริงๆ"
"แต่นี่ไม่ใช่" ไวน์พูดออกมาเสียงเบา
"ทำไมอยากได้กูเป็นพี่จริงๆว่างั้น"
"เปล่า.."
"งั้นมาเป็นแฟนกูก็ได้นะ...กูโสด"
"โสดมาก"
"ร่างกายต้องการเมีย" วินพูดออกมาแบบหน้าตาเฉยทำเอาไวน์ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยอาการเขิน
"พะ..พี่วินพูดอะไรเนี่ย"
"เดี๋ยวแม่วุ้นเส้นกับพ่อวายก็ว่าเอาหรอก"
"ว่าทำไม...แค่กูบอกว่ากูจองมึงแม่ก็โอเคแล้ว"
"แต่ไวน์ไม่โอเค"
"ทำไม"
"ก็ไวน์ไม่ได้ชอบพี่วินแบบแฟน"
- Writer
