ทวงรักเมียตัวแทน

ตอนที่4 สิ่งที่เสียไป

ตอนที่4 สิ่งที่เสียไป

หลายชั่วโมงผ่านไป 

ณัชชาพลิกตัวไปมาก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ หญิงสาวพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่เกิดขึ้น พอจำคร่าวๆ ได้แววตาคู่สวยก็ก้มมองตัวเองทันที ภาพที่เห็นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของคนตัวเล็กเมื่อพบว่าตัวเธอไม่ได้สวมใส่อะไรเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ณัชชาค่อยๆ หันไปมองข้างๆ เธอและก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อเห็นผู้ชายใจร้ายนอนหลับอยู่สภาพของณพวัฒน์ไม่ต่างจากเธอ 

น้ำหยดใสไหลออกมาทันทีที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอเอง เธอตกเป็นของเขาแล้วสินะทำไมกันทำไมฟ้าต้องกลั้นแกล้งเธอถึงขนาดนี้ ชายหนุ่มรับรู้การสั่นไหวของอีกคนก็ถึงกับลืมตาขึ้นมามองดู พอเห็นคนตัวเล็กก้มหน้าร้องไห้ออกมาอย่างนั้นณพวัฒน์ก็เผยสีหน้าเจ้าเล่ห์ออกมา 

"เป็นไงพอรู้ว่าเป็นเมียฉันแล้วถึงขั้นรับไม่ได้เลยรึไงเอย?"น้ำเสียงเข้มเอ่ยขึ้นมาทำให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยความเกลียดชัง แววตาแดงก่ำของคนตัวเล็กทำเอาชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย

"ออกไปนะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกคนสารเลว!"เธอเอ่ยปากไล่เขาจนลืมไปแล้วสินะว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ 

"อย่ามาปากดี! อยากโดนอีกงั้นเหรอฮะ!"นอกจากจะไม่สนใจในคำพูดของหญิงสาวที่เอาแต่ร้องไห้ณพวัฒน์ยังพูดขู่คนตัวเล็กออกมาอีกด้วย 

เพี๊ยะ! ด้วยความเสียใจผสมกับความเกลียดชังที่มีต่อผู้ชายตรงหน้านี้อย่างมากมายทำให้ณัชชายกมือตวัดเข้าหาใบหน้าหล่อเหลาทันที คนโดนตบหน้าชาขึ้นมา เขาก็ไม่คิดว่าคนตัวเล็กคนนี้จะมือหนักได้ถึงขนาดนี้ 

ณพวัฒน์กัดกรามดังกรอดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เกิดมาจนอายุสามสิบกว่ายังไม่เคยมีใครทำกับเขาขนาดนี้ แต่ทว่าผู้หญิงคนนี้กับกล้าทำกับเขาแบบนี้เห็นทีเขาคงต้องจัดการจริงๆ สินะว่าไม่ควรมาทำแบบนี้กับเขา 

"โอ๊ยยยย ปล่อยนะคนสารเลว!"

"ว่าผัวว่าเลวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะเอย กล้าทำกับฉันแบบนี้คิดว่าจะจบง่ายๆ งั้นเหรอหึ! คิดผิดแล้วล่ะ"หญิงสาวพยายามดันชายหนุ่มให้ออกห่างพร้อมมือที่กุมผ้าห่มเอาไว้ไม่ให้หลุดไปจากตัวเธอ 

พรึ่บ! แต่ทว่ามือหนากับกระชากมันออกไปได้อย่างง่ายดาย รูปร่างอรชรเปลือยเปล่าปรากฏตรงหน้าของผู้ชายใจร้ายคนนี้อีกครั้ง ณพวัฒน์ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรเขากดไหล่มนของหญิงสาวให้นอนลงทันที 

"อย่านะ อย่าทำเลวๆ กับฉันเป็นครั้งที่สองนะคนใจร้าย ฉันไม่มีทางยอมแน่!"

"หึ! ก็ให้มันรู้ไปว่าเธอจะต่อต้านฉันได้!"ร่างสูงโปร่งดึงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวที่สวมใส่อยู่ออกทันที ทำให้หญิงสาวเบิกตากว้างอีกครั้งกับสิ่งที่เห็น ณัชชารีบหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที เธอกลัวไปหมดเมื่อได้เห็นความแข็งแกร่งนั้น 

"ทำเป็นไม่เคยเห็นไปได้หึ!"รอยยิ้มร้ายๆ ณพวัฒน์เผยออกมาเมื่อเห็นหญิงสาวหันหน้าหนีไปอีกทางไม่ยอมมองเขาเลยสักนิด แววตาคู่สวยนั้นในยามนี้ร้องไห้ออกมาอีกรอบเมื่อคิดว่าจะต้องตกเป็นของเขาอีกครั้ง 

ณพวัฒน์ยกมือขึ้นมาบีบคั้นสองเต้างามที่โชว์สง่าอยู่ตรงหน้าจนทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะอยากเชยชมความสวยงามนี้ ริมฝีปากร้อนก้มลงมาดูดเลียเม็ดทับทิมสีอมชมพูอย่างหื่นกระหายเขาไม่คิดว่าสิ่งนี้จะหอมหวานมากขนาดนี้ 

"อะ อย่านะ คุณณพอย่าทำแบบนี้อีกเลยนะคะ"เสียงสะอื้นไห้ออกมาพร้อมมือที่พยายามดันหน้าชายหนุ่มออกจากหน้าอกของเธอ แต่ทว่านอกจากณพวัฒน์จะไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเขายังรวบข้อมือทั้งสองของหญิงสาวเอาไว้พร้อมกดลงข้างลำตัวณัชชาทันที 

ร่างบางอรชรที่โดนกักขังเอาไว้ไม่สามารถหลบหลีกหนีเขาได้เลยสักนิด ณพวัฒน์เลื่อนริมฝีปากขึ้นมาขบเม้นตามซอกคอคนตัวเล็กจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ เต็มไปหมด เขาชอบกลิ่นอ่อนๆ จากร่างกายของหญิงสาวใต้ร่างคนนี้ไม่น้อย ในเมื่อครอบครัวเธอส่งเธอมาแทนณัฐนิชาหล่อนก็ควรเต็มใจไม่ใช่รึไง จะมาร้องห่มร้องไห้ทำไมพอคิดอย่างนี้ความรู้สึกของชายหนุ่มก็ไม่พอใจขึ้นมา 

"คุณณพหยุดเถอะนะคะ"

"หุบปากได้แล้วเอย เสนอตัวมาแทนไม่ใช่รึไงจะมาต่อต้านฉันทำไมกัน ในเมื่อพวกเธอรู้อยู่ว่าต้องมาเป็นเมีย คงต้องรู้สิว่าหน้าที่คืออะไร!"เมื่อหญิวสาวบอกให้เขาหยุดหลายต่อหลายครั้งก็ทำเอาคนเอาแต่ใจไม่พอใจขึ้นมา 

"แต่ฉันไม่ต้องการให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ พวกคุณเห็นฉันเป็นอะไรกันในเมื่อต้องการพี่เอิงจะมาทำแบบนี้กับฉันทำไมค่ะ?"

"ดอกเบี้ยไง ที่ผ่านมาครอบครัวเธอไม่เคยต้องเสียอะไรเลยมีแต่ได้กับได้มาครั้งนี้แค่เสียเล็กๆ น้อยๆ มาทำโวยวายไม่ต้องมาทำเป็นสาวน้อยอ่อนต่อโลกนะไมอินว่ะ กล้ายอมมาอยู่กับผู้ชายที่ยังไม่เคยเห็นหน้าไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเละขนาดไหน!"ณัชชาไม่คิดว่าชายหนุ่มคนนี้จะปากร้ายมากขนาดนี้ คำพูดคำจาของชายหนุ่มทำเอาหัวใจของหญิงสาวจุกจนพูดไม่ออก

ณัชชาไม่พูดอะไรออกมาอีกสักคำเขาอยากจะทำอะไรเธอก็คงห้ามไม่ได้อีกแล้ว ความเงียบของคนตัวเล็กทำให้รอยยิ้มร้ายๆ ของชายหนุ่มเผยออกมาแทนคิดว่าจะนอนนิ่งเป็นขอนไม้แล้วเขาจะหยุดงั้นเหรอหึคิดผิดเสียแล้วณัชชา ณพวัฒน์ไม่พูดพร่ำอะไรต่อเขาใช้ขาดันเรียวขาคนตัวเล็กให้อ้าออกสิ่งที่เห็นทำเอาชายหนุ่มใจเต้นแรงไม่น้อย ผู้หญิงใต้ร่างคนนี้ดูสวยไปทุกอย่างเสียจริง 

มือหนาชักลำเอ็นใหญ่สองสามทีก่อนจะจ่อไปที่เกสรดอกงามสีอมชมพู เขาไม่คิดนะเล้าโลมอะไรอีกของแบบนี้ณัชชาคงติดง่ายอยู่แล้ว จึงดันเอวสอบเข้าไปจนสุดแรงแต่ทว่ามันกลับเข้าได้เพียงครึ่งลำเท่านั้นสีหน้าของณพวัฒน์ก็ชะงักไปทันที มีเพียงหญิงสาวที่หลบตาสนิทเธอเจ็บจนพูดไม่ออกครั้งแรกไม่รู้ว่าเจ็บแบบนี้รึเปล่าแต่ทว่าในครั้งนี้เธอเจ็บจนร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ 

"ฮึก! ฉันเจ็บ พะ พอสักที!"เมื่อชายหนุ่มบนร่างยังคงพยายามกระแทกเอวเข้าหาหญิงสาวก็ร้องห้ามออกมาอย่างทนไม่ไหว เธอเจ็บจะตายอยู่แล้ว ณพวัฒน์ไม่ได้พูดอะไรออกมาและก็ไม่ได้หยุดอย่างที่คนตัวเล็กร้องขอ เขายกมุมปากยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อรับรู้ว่าผู้หญิงตัวแทนคนนี้สะอาดบริสุทธิ์จนกระทั่งมาเจอเขา

"อ๊า แน่นชะมัด ตอนนี้เธอเป็นของฉันเต็มตัวแล้วนะคนสวย!"คำพูดของชายหนุ่มทำให้ณัชชาลืมตาโพลงขึ้นมาหมายความว่าไงกัน หรือว่าเขาหลอกเธองั้นเหรอ เมื่อเห็นสีหน้ายิ้มกวนนั้นก็ทำเอาหญิงสาวไม่พอใจขึ้นมา 

"คุณหลอกฉันงั้นเหรอคนสารเลว!"ณัชชาโวยวายพร้อมจะผลักตัวหนาให้ลุกออกจากร่างแต่ทว่าก็ถูกณพวัฒน์กดลงให้นอนไปเช่นเดิม 

"ปล่อยฉันนะ!"

"หึ!"รอยยิ้มร้ายๆ ถูกส่งมาแทนโดยไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาเลยสักคำนอกจากการกระทำเอาแต่ใจของชายหนุ่มที่ไม่ยอมให้เธอปฏิเสธเขาเลยสักนิด