AZRA
Yatakta bir tur daha döndüm. Yok, bir türlü uyku tutmuyordu.
“Sen benim felaketimsin.”
Metehan'ın sesi, bilmem kaçıncı kez beynimin her bir odacığını gezerek içimde yankı buldu.
İyi bir şey mi demek istemişti?
Rahatsız olarak yatakta bir tur daha döndüm. Daha fazla yara almamak adına insanlardan uzak kalınca anlama özürlüsü olup çıkmıştım sanırım.
Hayat mottom “az diyalog, az acı!” üzerine kuruluydu. Bundan olsa gerek kelime oyunlarına pek de vakıf değildim.
Felaketin sözlük anlamı hiç de iyi bir şey değildi.
Yatakta bir kez daha döndüm. O kadar çiçek ismi taktıktan sonra beni bir kıyamete benzetiyor olamazdı değil mi?
Kendimi bir aptal gibi hissediyordum. Dokunuşları aradan zaman geçmiş olmasına rağmen hala tenimi karıncalandırmaya devam ediyordu. Ne zaman kendimle baş baş
